Ruiny bastejowego zamku posadowione są w dolinie, w północnej części wsi. Do naszych czasów z obronnej rezydencji zachowała się jedynie cylindryczna wieża ze strzelnicami oraz dwa budynku stojący przy dziedzińcu. W 1978-1979 roku zamek został wstępnie przebadany metodą wykopaliskową przez S. Lewandowskiego. Później przeprowadzono rozpoznanie geofizyczne. Pierwsze wzmianki dotyczące miejscowego majątku pochodzą z XIV wieku kiedy to należał do dziedzica Jacka Słoneczko a po nim Macieja Mzurowskiego. Zamek ufundowany została przez kolejnych właścicieli majątku ? Pruchnickich herbu Korczak albo Rozborskich. Zachował się przekaz źródłowy z 1484 roku, dotyczący pożyczki 200 florenów zaciągniętej na budowę dworu przez Piotra Rozborskiego. Już w 1505 roku majątek wrócił do Pruchnickich a potem należał do Pieniążków ? inicjatorów przebudowy zachowanej formy zamku. Utrzymywali się oni w posiadaniu warowni aż do początku XVIII wieku. Pod koniec tego wieku warownia została strawiona przez pożar i nie została już odbudowana.

Założenie miało formę czworoboku z narożnymi bastejami. Zachowana do dziś czterokondygnacyjna baszta północno-zachodnia ze strzelnicami kluczowymi wzniesiona została na planie koła o średnicy 13,2 m z kamieni i cegieł. Podobna baszta wznosiła się w narożniku południowo-zachodnim. Pozostałe dwie baszty dotychczas nie zostały zlokalizowane. Natrafiono na fragmenty murów pomieszczeń mieszkalnych w skrzydle południowym. Skrzydło wschodnie nie zostało zlokalizowane. Zachowane skrzydło zachodnie posadowione zostało na planie prostokąta o wymiarach 10,1 X 44 m. Ruiny nie konserwowane wołają o pilne prace zabezpieczające mogące powstrzymać ich postępującą destrukcję. Zabytek wymaga również dalszych prac badawczych.

Źródło: