starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 5.4
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Nadodrze › ul. Prusa Bolesława › Prusa 38-40 |
15 grudnia 2012 , Prusa 38-40 (nie będę prostował do końca bo kąt bardzo szeroki) - widok od podwórza. Tak kamienica wyglądała przed rozpoczęciem prac - - została nieco podwyższona i w miejscu podwyższonego strychu powstaną mieszkania. W ciekawy sposób zostały ukryte okna na ostatniej kondygnacji - tak wyglądają od środka:
Skomentuj zdjęcie
Neo[EZN]
 Do Zygmunta bo pytał w ocenie - 14-24. 2012-12-15 21:54:11 (13 lat temu)
2012-12-15 21:56:10 (13 lat temu)
do x xx: Tak, kupiłem używany. Do architektury - z zewnątrz (jeśli mało miejsca) i do wnętrz - rewelacja. 2012-12-15 22:49:49 (13 lat temu)
do x xx: Plusem tego szkła jest mała aberracja chromatyczna lecz nieunikniona dystorsja beczkowata jest zmorą obiektywów szerokokątnych. Do panoram nie użyjesz. 2012-12-15 23:15:29 (13 lat temu)
do † Andrzej Mastalerz: Zniekształcenia geometryczne w tym obiektywie są bardzo małe już od 15mm - tu jest test: , są zniekształcenia związane z odwzorowaniem na płaszczyźnie szerokiego pola widzenia ale to normalne. Nie ma to większego wpływu na zrobienie panoramy bo takie programy jak np. PtGui radzą sobie z korekcją fantastycznie - grunt to wykonać zdjęcia obracając aparat wokół źrenicy wejściowej obiektywu. Panoramy sferyczne robię Sammyangiem - "rybie oko" - tym obiektywem musiałbym zrobić jakieś 2x więcej zdjęć żeby zrobić pełną sferę. 2012-12-15 23:24:44 (13 lat temu)
do † Andrzej Mastalerz: Jeszcze dodam, że ten obiektyw ma rewelacyjną jakość obrazu - to chyba najostrzejszy zoom Nikona (i chyba w ogóle zoom) - brzegi niewiele mniej ostre od środka kadru a to się rzadko zdarza w zoomach... 2012-12-15 23:25:48 (13 lat temu)
do Neo[EZN]: Dziękuję za odpowiedź. Podchodzę do szerokokątnych jak fotopies do fotojeża. Podziwiam Twoje panoramy sferyczne. Szkoda że głowica statywowa do tej techniki jest taka droga chociaż wydaje się prosta z zasady. 2012-12-15 23:44:11 (13 lat temu)
do † Andrzej Mastalerz: Ja korzystam z DOBAS-01 - - kupiłem kilka lat temu za jakieś 200zł. 2012-12-15 23:47:53 (13 lat temu)
do Neo[EZN]: Nie wiedziałem,że są tańsze, szukałem Nodal Ninja i a te są drogie. 2012-12-15 23:57:19 (13 lat temu)
do Neo[EZN]: Tak ,to szkło to rewelacja, Exif po wgraniu zdjęć na fotopolskę nie pokazuje "obiektywu" choć takie dane idą. Zapytałem ""retorycznie", była jeszcze opcja że to zoom DX ustawiony na 14mm, bo przy przeskalowaniu zdjęć do fotopolskich potrzeb cały potencjał sprzętu nie jest widoczny. Myślę że czas teraz na etap akceptacji zdjęć z szerokiego kąta ( na fotopolsce) jako że nie każdy zdaje sobie sprawę, patrząc na zdjęcie, że to co widać, szerokiemu kątowi zawdzięczamy a nie nadmiarowi przestrzeni przed obiektem. 2012-12-16 11:08:27 (13 lat temu)
do x xx: Wielu Fotopolan już się zetknęło z takimi ogniskowymi bo od dawna robimy aparatami z obiektywami o ogniskowych rzędu 15-20mm (odpowiednik dla klatki 35mm) - ja robiłem zdjęcia Sigmą 10-20 (odpowiednik 15 - 30) od 2009 roku. 2012-12-16 16:22:47 (13 lat temu)
|
|
Na stronie od 2001 wrzesień
24 lat 7 miesięcy 21 dni |
Dodane: 15 grudnia 2012, godz. 15:05:26
Autor zdjęcia: Neo[EZN]
Rozmiar: 1300px x 972px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: NIKON D800E
1 / 100sƒ / 8ISO 25014mm
0 pobrań 1166 odsłon 5.4 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Neo[EZN]
Obiekty widoczne na zdjęciu
Prusa 38-40
więcej zdjęć (25)
Inwestor: Diamond Properties sp. z o.o.
Zbudowano: 1890
ul. Prusa Bolesława
więcej zdjęć (1371)
Dawniej: Lehmdamm
Ulica Bolesława Prusa we wrocławskim osiedlu Ołbin łączy dzisiejsze ulice Kilińskiego na południowym zachodzie z Daszyńskiego na północnym wschodzie. Całkowita jej długość wynosi niespełna 1,4 km.
Współczesny przebieg ulicy jest prawie identyczny z przebiegiem dawnej drogi Am Lehmdamm ("Na Glinianej Grobli"). Grobla ta, wzmiankowana po raz pierwszy w 1309, zapobiegała podczas przyborów wód Odry zalaniu ziem leżących na północ od niej, należących do benedyktynów (potem norbertanów) z opactwa św. Wincentego na Ołbinie.
W XVIII wieku koryto płynącej wzdłuż tej grobli rzeki wykorzystano jako przeszkodę wodną w systemie fortyfikacji miasta przed północną linią murów. Po likwidacji fortyfikacji Wrocławia po wkroczeniu doń Francuzów w 1807 tutejsza odnoga Odry została odcięta i przez następne kilka dziesięcioleci powoli wysychała, toteż zabudowania wzdłuż Lehmdamm niemal do końca XIX wieku stawiano wyłącznie po północnej stronie ulicy. Miejsce, gdzie znajdowały się stawy służące okolicznym mieszkańcom do prania odzieży i podmokłe łąki na wschód od kościoła św. Michała (teren obecnego parku Nowowiejskiego) pozostawiono niezabudowane, a dopiero w roku 1936 teren ten przecięty został ulicą (Adalbertstraße, dziś ul. Wyszyńskiego).
Na rogu dzisiejszych ulic Matejki i Prusa znajdowała się w połowie XIX wieku huta szkła; w 1879 na południowo-zachodnim końcu ulicy wybudowana została Königlischen Gewerbe und Oberrealschule – Królewska Szkoła Rzemiosła i Wyższa Szkoła Realna wg projektu Roberta Mende (w 1904 dobudowano salę gimnastyczną dla tej szkoły wg projektu Plüddemanna). Pod koniec XIX stulecia pojawiły się pierwsze zabudowania również na południowej pierzei ulicy; w roku 1904 w kwartale pomiędzy dzisiejszymi ulicami Prusa, Rozbrat, Chemiczną i Górnickiego wybudowany został secesyjno-neoromański okazały gmach Królewskiej Szkoły Rzemiosł Budowlanych i Wyższej Szkoły Budowy Maszyn (Königliche Bau-Gewerk-Schule und Maschinen-Bau-Schule). Nieco dalej na wschód w kwartale narożnym Nowowiejskiej i Prusa (Am Waschteich – "Nad Stawem do Prania") powstały w tym samym czasie neogotyckie gmachy szkół (męskiej w 1900, żeńskiej 1904) im. Pestalozziego wg projektu Plüddemanna i Frobösego.
II wojna światowa oszczędziła – jak na warunki wrocławskie – większość zabudowań przy ulicy Prusa: zniszczone zostały tylko zabudowania w rejonie ul. Bema i Kilińskiego, w tym wspomniana wyżej Królewska Szkoła Rzemiosła z 1879 roku, oraz pojedyncze domy w pozostałej części ulicy, na których miejscu po wojnie zbudowano "plomby".
W okazałym czterokondygnacyjnym gmachu na południowej pierzei, przy ul. Prusa nr 9 (pomiędzy Ledóchowskiego a Barycką) znajdowała się po wojnie centrala telefoniczna obsługująca 20 tys. abonentów w tej części Wrocławia; początkowo były to urządzenia systemu Strowgera, potem (na początku lat 80. na piętrze ustawiono nowocześniejsze, systemu Pentaconta. Centralę zlikwidowano ostatecznie z końcem lat 90. XX wieku, a budynek służy teraz celom administracyjnym.
Źródło:
Współczesny przebieg ulicy jest prawie identyczny z przebiegiem dawnej drogi Am Lehmdamm ("Na Glinianej Grobli"). Grobla ta, wzmiankowana po raz pierwszy w 1309, zapobiegała podczas przyborów wód Odry zalaniu ziem leżących na północ od niej, należących do benedyktynów (potem norbertanów) z opactwa św. Wincentego na Ołbinie.
W XVIII wieku koryto płynącej wzdłuż tej grobli rzeki wykorzystano jako przeszkodę wodną w systemie fortyfikacji miasta przed północną linią murów. Po likwidacji fortyfikacji Wrocławia po wkroczeniu doń Francuzów w 1807 tutejsza odnoga Odry została odcięta i przez następne kilka dziesięcioleci powoli wysychała, toteż zabudowania wzdłuż Lehmdamm niemal do końca XIX wieku stawiano wyłącznie po północnej stronie ulicy. Miejsce, gdzie znajdowały się stawy służące okolicznym mieszkańcom do prania odzieży i podmokłe łąki na wschód od kościoła św. Michała (teren obecnego parku Nowowiejskiego) pozostawiono niezabudowane, a dopiero w roku 1936 teren ten przecięty został ulicą (Adalbertstraße, dziś ul. Wyszyńskiego).
Na rogu dzisiejszych ulic Matejki i Prusa znajdowała się w połowie XIX wieku huta szkła; w 1879 na południowo-zachodnim końcu ulicy wybudowana została Königlischen Gewerbe und Oberrealschule – Królewska Szkoła Rzemiosła i Wyższa Szkoła Realna wg projektu Roberta Mende (w 1904 dobudowano salę gimnastyczną dla tej szkoły wg projektu Plüddemanna). Pod koniec XIX stulecia pojawiły się pierwsze zabudowania również na południowej pierzei ulicy; w roku 1904 w kwartale pomiędzy dzisiejszymi ulicami Prusa, Rozbrat, Chemiczną i Górnickiego wybudowany został secesyjno-neoromański okazały gmach Królewskiej Szkoły Rzemiosł Budowlanych i Wyższej Szkoły Budowy Maszyn (Königliche Bau-Gewerk-Schule und Maschinen-Bau-Schule). Nieco dalej na wschód w kwartale narożnym Nowowiejskiej i Prusa (Am Waschteich – "Nad Stawem do Prania") powstały w tym samym czasie neogotyckie gmachy szkół (męskiej w 1900, żeńskiej 1904) im. Pestalozziego wg projektu Plüddemanna i Frobösego.
II wojna światowa oszczędziła – jak na warunki wrocławskie – większość zabudowań przy ulicy Prusa: zniszczone zostały tylko zabudowania w rejonie ul. Bema i Kilińskiego, w tym wspomniana wyżej Królewska Szkoła Rzemiosła z 1879 roku, oraz pojedyncze domy w pozostałej części ulicy, na których miejscu po wojnie zbudowano "plomby".
W okazałym czterokondygnacyjnym gmachu na południowej pierzei, przy ul. Prusa nr 9 (pomiędzy Ledóchowskiego a Barycką) znajdowała się po wojnie centrala telefoniczna obsługująca 20 tys. abonentów w tej części Wrocławia; początkowo były to urządzenia systemu Strowgera, potem (na początku lat 80. na piętrze ustawiono nowocześniejsze, systemu Pentaconta. Centralę zlikwidowano ostatecznie z końcem lat 90. XX wieku, a budynek służy teraz celom administracyjnym.
Źródło: