Wzniesiona ok. 1730 z wykorzystaniem reliktów wcześniejszego 3-kondygnacyjnego jednotraktowego kalenicowego domu o got. metryce, zniszczonego przez pożar w 1708. Zachowano got. mury zewnętrzne domu frontowego wraz ze szczytami z kocim biegiem. W piwnicy i na parterze sklepienia kolebkowe z lunetami. Oprócz domu frontowego zabudowę dziatki tworzą jednotraktowa oficyna tylna i także jednotraktowe wsch. skrzydło. We wsch. elewacji tego skrzydła kam. boniowany portal zamknięty półkoliście, zapewne XVII-wieczny. Barokowa przebudowa nastąpiła z inicjatywy ówczesnej właścicielki Marii Clary von Selder. Dobudowano wówczas do zach. partii tylnej elewacji k. 4-biegową klatkę schodową powiązaną z otwartymi drewn. galeriami łączącymi dom frontowy z oficynami. W wyniku barok, przebudowy powstała 5-osiowa fasada o boniowanym parterze, z pilastrami wielkiego porządku łączącymi oba piętra. Oś środk. została podkreślona parami pilastrów. Fasadę wieńczy szczyt ze spływami zamknięty poziomym gzymsem. Obecna forma szczytu jest wynikiem późniejszych przebudów. Pierwotnie szczyt przykrywał trójkątny tympanon wspierający się na parach lizen odpowiadających parom pilastrów fasady. Kamienicę przebudowano jeszcze w końcu XVIII w. i w 1863, kiedy podwyższono o jedną kondygnację skrzydło boczne i wykonano duże otwory witryn na parterze fasady. W trakcie jednej z przebudów powiększono okna 2. kondygnacji fa-sady, usuwając piaskowcowe parapety. Dom został częściowo uszkodzony w 1945.

W wyniku remontu z lat 1960-62 znacznie przekształcono wnętrza, przystosowując je do funkcji biurowej, zacierając hist. charakter kamienicy. Wprowadzono nową pseudostylową klatkę schodową oraz zlikwidowano galerie wokół dziedzińca.

Wojciech Brzezowski