Pałac w stylu angielskiego neogotyku powstał w latach 1859 – 1861 dla Friedricha Wilhelma von Prittwitz und Gaffron, majora 50. regimentu dolnośląskiej landwehry, królewskiego szambelana i członka Izby Posłów, a także rycerza zakonu joannitów. Majątek stał się jego własnością 21 maja 1858 r., kiedy to kupił go od kapitanowej Ottilie Wilhelmine von Hiller z domu Kober. Trzeba wspomnieć, że była ona panią dóbr myśliborskich bardzo krótko, przejęła go bowiem w tymże 1858 r. od rodziny von Rothkirch – właścicieli majątku w Czerwonym Kościele. Projektantem pałacu był radca budowlany Carl Wolf, a prace prowadził budowniczy Oppermann z Brunszwika.
Wcześniej istniał w Myśliborzu dwór, ale zapewne po drugiej stronie drogi.
Cofając się do bardziej zamierzchłej historii miejscowości, należałoby wymienić jej kolejnych posiadaczy. Na przełomie XVI i XVII w. był nim Tobias von Schweinichen. W 1637 r. Hedwig z domu von Kalkreuth. W kolejnych latach wspomina się już o Górnym i Dolnym Myśliborzu. Ten pierwszy należał do męża Hedwig, Heiricha von Schweinichen, a potem syna – Hansa Ernsta. Do 1743 r. właścicielem był z kolei Wolf Ernst von Stössel, który ożenił się z Barbarą Charlotte von Schweinichen. W latach 1746 – 1752 Górny Myślibórz należał do Karoline von Hohberg, a następnie do 1757 r., do Friedricha von Waldmann barona von Grunfeld. Po nim dobra objęła Sophie Elizabeth von Pusch z domu von Stange. W 1774 r. zanotowano jako właściciela Ernsta Friedricha von Stange, który panował w Myśliborzu do 1786 r.
W ten sposób dochodzimy do rodziny von Rothkirch z Czerwonego Kościoła, która pozostawała właścicielami zarówno Górnego jak i Dolnego Myśliborza w I poł. XIX w. Od niej to, jak wspomniałem, majątek zakupił inicjator budowy obecnego pałacu Friedrich Wilhelm von Prittwitz und Gaffron. Zapewne za jego czasów jeszcze, w 1864 r., zbudowano oranżerię połączoną szklaną ścianą z reprezentacyjnym salonem. Wokół pałacu powstał angielski park otoczony kamiennym murem i żeliwnym ogrodzeniem. Następcą Friedricha był Wilhelm von Prittwitz und Gaffron z Prusic k. Jawora, a następnie wdowa po Wilhelmie, Leocadie z domu baronówna von Hohberg und Buchwald. Ich potomkowie pozostawali właścicielami majątku do lat 20. XX w.
W 1937 r. dobra kupiła Doris de Roche, żona prezydenta Katowic Antoniego Zimmermana. Ciekawostką jest, że pani de Roche jako pierwsza kobieta – kierowca przejechała w 1933 r. nowo zbudowaną autostradą berlińską.
Po II wojnie światowej pałac nie był użytkowany i popadał w coraz większą ruinę. W listopadzie 1997 r. od AWRSP kupił go pochodzący ze Ścinawy Franciszek Ardel. W ciągu kilku lat ruiny pałacu posiadające praktycznie tylko ściany zewnętrzne ponownie odzyskały funkcję użytkową i dawny blask. W szybkim tempie odzyskuje go też otoczenie pałacu.
Myślę, że jest to jeden z najbardziej spektakularnych przypadków odbudowy pałacu na Dolnym Śląsku. Tym bardziej godny podziwu, że jego początki wzięły się od znanych nam z wielu miejsc ruin, a nie od funkcjonującego budynku.
Pan Ardel to ciekawa postać. Miłośnicy i znawcy kolarstwa pewnie pamiętają Jego występy sportowe we wrocławskim Dolmelu w latach 70 – tych ub. wieku. Kolegą klubowym Pana Franciszka był wówczas Ryszard Szurkowski. Właściciel myśliborskiego pałacu do dziś zresztą czynnie uprawia kolarstwo (miałem okazję zobaczyć to na własne oczy :) W ostatnich latach uczestniczył z sukcesami m.in. w mistrzostwach świata oldbojów w Austrii, czy mistrzostwach Włoch. Jest również miłośnikiem koni, których przepiękne stadko na co dzień ożywia okolice pałacu.
Trzeba wspomnieć także o inauguracji nowego rozdziału w historii myśliborskiego pałacu. Miała miejsce w maju 2003 r., a uroczystość uświetnił baron Ulrich von Prittwitz, potomek Leocadie i Wilhelma. Świętował tu swoje osiemdziesiąte urodziny. Gośćmi byli wówczas przedstawiciele arystokracji i dyplomacji z Europy i USA.
Źródła : 1. R. M. łuczyński – „Zamki i pałace Dolnego Śląska. Przedgórze Sudeckie, Nizina Śląska – część wschodnia”, 2. M. Kuncaitis – artykuł „Smutek i radość barona Ulricha”. Miesięcznik SUDETY nr 10/43/, październik 2004.
Serdecznie dziękuję Panu Franciszkowi Ardelowi za zgodę na publikację fotografii dawnych właścicieli pałacu na naszej stronie. Równie serdecznie dziękuję Pani Ewie - autorce strony www.pwm.up.pl za pomoc i zaangażowanie w uzyskaniu zgody oraz za przesłanie fotografii :)
fotografie dawnych właścicieli : www.pwm.up.pl opracowanie i zdjęcia współczesne : Thor / www.fotopolska.eu
