Najcenniejszym zabytkiem Droszewa jest niewątpliwie drewniany kościół pod wezwaniem Wszystkich Świętych. Świątynia została wybudowana w latach 1783-1787 z fundacji właściciela wsi, Teodora Kosseckiego. W końcu XIX wieku oraz w 1951 roku przebudowano obiekt – niezmiennie w takiej postaci możemy oglądać go dzisiaj. Patrząc na to dzieło zdolnych cieśli sprzed kilku wieków warto wiedzieć, że kościół jest konstrukcji zrębowej, czyli, że ściany zostały wzniesione z poziomych bali drewnianych połączonych w narożnikach. Charakterystyczną cechą większości takich budynków są wystające w rogach końce belek – tak też jest i w Droszewie. Dach świątyni jest kryty gontem, co wspaniale uzupełnia szlachetną bryłę. Po wejściu do świątyni zauważymy wartościowe wnętrze z wyposażeniem pochodzącym głównie z XVIII wieku. Od pierwszej chwili nasz wzrok podąża w stronę ołtarza głównego. Zdobiony jest on czterema barokowymi rzeźbami, św. Jana Chrzciciela, św. Piotra, św. Józefa i św. Anny oraz obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej. Co ciekawe w ołtarzu znajduje się jeszcze jeden obraz, jest on jednak zazwyczaj niewidoczny dla wiernych. Mowa tutaj o obrazie Wszystkich Świętych pochodzącym z 1869 roku, wysuwanym tylko podczas ważniejszych uroczystości – taka okazja przytrafia się podczas odpustu w parafii. Jest to niezwykłe dzieło, bowiem rzadko możemy zobaczyć wizerunki tak wielu świętych na jednym płótnie. Spostrzegawcza osoba dojrzy na nim np. św. Nepomucena, św. Jerzego czy św. Piotra. Podstawę krzyża wieńczącego ołtarz stanowi pelikan karmiący własną krwią swoje pisklęcia - symbol dobrowolnej ofiary Chrystusa i tajemnicy Komunii. Oprócz samego ołtarza głównego warto również zwrócić uwagę na dwa boczne pochodzące z połowy XVIII wieku. W jednym z nich znajduje się rokokowy krucyfiks. Uroku wnętrza dodaje także ścienna polichromia i niewielkie organy umieszczone na chórze.

(źródło : )