Seminarium wzniesione zostało ok. 1648 r. z fundacji Katarzyny z Ostrogskich Zamoyskiej. Był to budynek drewniany, który spłonął w 1653 r. W latach 1697-1707 na starych piwnicach zbudowana została kamienica A. Szańskiego, zlokalizowana w pd-zach. części bloku, użytkowana do 1743 r. jednocześnie powstała kamienica wschodnia i spichlerz w części pd- zach. Ok. 1752 r. połączone zostały piętrowe kamienice wschodnia i zachodnia tworząc jeden obiekt, ponownie użytkowany jako seminarium. Dzięki darowiłnie placu przez A. Kadeckiego w l. 70-tych XVIII wieku wzniesione zostały przy seminarium budynki gospodarcze: kuchnie, mieszkania dla służby, stajnie. W latach 1779-82 nadbudowano II p. nad kamienicą frontową, powstała wówczas barokowa fasada budynku i zapewne pierwsze polichromie ( m.in. zachowana polichromia w niszy konchowej na I piętrze) oraz bogaty wystrój refektarza wykonany przez stolarza Jana Klimkiewicza

W 1784 r. skasowano seminarium i budynek przeznaczono Urzędowi Cyrkularnego, a następnie wojsku; 1816-18 koszary, 1818-66 korpus inżynierów. Ok. 1859 r. nadbudowano II piętro nad częścią wschodnią i całość pokrytą nowym dachem. W 1866 r. po likwidacji twierdzy w kamienicy umieszczono biura powiatu; ok. 1870-1914 znajdowała się tu kasa powiatowa, 1922-39 urząd skarbowy. Po wojnie użytkowany przez różne instytucje państwowe oraz mieszkania. 

Za