starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 5.94
Skomentuj zdjęcie
WW
Manufakturę widać mało, przede wszystkim pałac Poznańskiego, i tam go również przypisuję.
2013-01-10 14:50:05 (13 lat temu)
MichałK
Na stronie od 2012 wrzesień
13 lat 7 miesięcy 24 dni
Dodane: 6 stycznia 2013, godz. 0:28:56
Rozmiar: 1583px x 967px
33 pobrań
6567 odsłon
5.94 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia MichałK
Obiekty widoczne na zdjęciu
pałace
Architekci: Adolf Zeligson, Hilary Majewski
Inwestor: Izrael Poznański
Atrakcja turystyczna
Dawniej: Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej, Urząd Wojewódzki
Zabytek: A/46 (dawny A/16)

Pałac fabrykancki z końca XIX w. Został wybudowany w miejscu, zakupionej przez Izraela Poznańskiego w 1877 roku, narożnej kamienicy o skromnej elewacji

i budynku magazynowego. Pałac zaprojektowany został przez architekta miasta Hilarego Majewskiego, pierwotnie jako budowla o charakterze reprezentacyjno-handlowym i mieszkalnym, wzorowana na renesansie francuskim. Założenie nie zostało jednak w pełni zrealizowane. Obecną formę obiekt uzyskał w wyniku przebudowy w 1898 roku według projektu Juliusza (?) Junga i Dawida Rosenthala oraz dalszej rozbudowy, przeprowadzonej w latach 1901-1903 ( po śmierci Izraela Poznańskiego).



Wystrój pałacu jest eklektyczny i nawiązuje do stylów drugiej połowy XIX wieku przy jednoczesnym zastosowaniu dekoracji secesyjnej. W korpusie głównym, pełniącym funkcje reprezentacyjne i oficjalne (wzdłuż ul. Ogrodowej, obecnie Muzeum Miasta Łodzi), znajdowała się duża jadalnia i sala balowa, a na piętrze saloniki. Ponadto w pawilonie połączonym bezpośrednio z pałacem, ulokowano pomieszczenia biurowe i giełdowe. W skrzydle bocznym (wzdłuż ul. Zachodniej, dziś zajęte przez urzędy) na dole mieściły się magazyny wyrobów gotowych, a na piętrze - apartament mieszkalny, pokoje gościnne oraz ogród zimowy (przykryty szklanymi kopułami).



Budynek po I wojnie światowej był wielokrotnie przebudowywany i często zmieniał właścicieli. W styczniu 1927 r. przeniesiono do niego Urząd Wojewódzki z dotychczasowej siedziby w dawnym Hotelu "Bristol" (przy dzisiejszej ul. Próchnika). Zlikwidowano wtedy ogród zimowy, rozbudowano obiekt w kierunku północnym oraz przebudowano niektóre wnętrza.



We wrześniu 1939 r. pałac zajęty został przez niemiecki Zarząd Cywilny przy dowództwie 8. 10 kwietnia 1940 r. do pałacu przeniesiono naczelne władze i główne wydziały Rejencji Łódzkiej (Regierungsbezirk Litzamannstadt).



Po wojnie pałac ponownie stał się siedzibą Urzędu Wojewódzkiego, a od 1950 r. Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej.

Od października 1975 r. główną część budynku zajmuje Muzeum Miasta Łodzi. Skrzydło boczne, wzdłuż ul. Zachodniej, zajmuje Delegatura Łódź-Bałuty UMŁ i I Urząd Skarbowy Łódź-Bałuty.



Pałac zwany bywa "łódzkim Luwrem". Jest jednym z symboli Łodzi.



Źródło: /p>
Inwestor: Izrael Poznański
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: po 1871
Dawniej: Zakłady I. K. Poznańskiego, Zakłady Przemysłu Bawełnianego im. Juliana Marchlewskiego „Poltex”
Zabytek: A/45

Manufaktura – jedno z największych centrów handlowo-usługowo-rozrywkowych w Polsce i Europie Środkowej. Znajduje się w Łodzi, pomiędzy ulicą Zachodnią, Ogrodową, Drewnowską i ulicą Karskiego.



Otwarcie



Otwarcie nastąpiło 17 maja 2006 roku, po pięciu latach opracowywania projektu i prawie czterech latach budowy. Powierzchnia całego centrum wynosi 27 ha (w tym 9 ha powierzchni po modernizacji i 9,5 ha powierzchni użytkowej nowo wybudowanej).



Miejsce powstania



Centrum powstało na terenach dawnej fabryki Izraela Poznańskiego w Łodzi, jednego z największych fabrykantów łódzkich. Parcele zakupił Poznański w 1871 roku po zachodniej stronie Nowego Miasta, wzdłuż ul. Ogrodowej. Do końca XIX wieku powstał blisko 30 ha kompleks, na którym znajdowały się tkalnie, przędzalnia, bielnik i apretura, farbiarnia, drukarnia tkanin i wykończalnia, oddział naprawy i budowy maszyn, ślusarnia, odlewnia i parowozownia, gazownia, remiza strażacka, magazyny, bocznica kolejowa oraz kantor fabryczny, pałac fabrykanta i budynki mieszkalne dla robotników. Produkcja w fabryce nie odbywała się na zasadzie podziale pracy, więc nie można jej uznać za manufakturę.



Tu m.in. toczyła się fabuła powieści Ziemia obiecana Władysława Reymonta. W sumie rewitalizacją objęto kilkanaście hal i budynków poprodukcyjnych, zaliczonych w 1971 roku obwieszczeniem Konserwatora Miasta Łodzi – Antoniego Szrama – wraz z przyległym pałacem, do czterech najcenniejszych zabytków przemysłowych miasta.



Cechy charakterystyczne



Przebudowa dawnej fabryki została tak wykonana, aby częściowo zachować dawną atmosferę tego miejsca. Dominują tu zatem stare, pofabryczne budynki z czerwonej, nieotynkowanej cegły, które zostały jednak całkowicie przebudowane wewnątrz. Zamysł wpisuje się w rewitalizacyjne działania, popularne w miastach o przeszłości przemysłowej – mające na celu zachować atmosferę urbanistyczną z przeszłości z nowoczesnym zastosowaniem budowli.



Wizytówką kompleksu jest pięciokondygnacyjna była przędzalnia bawełny z czerwonej nieotynkowanej cegły przy ul. Ogrodowej, powstała w latach 1877-78. 15 czerwca 2009 roku znalazł się w niej czterogwiazdkowy hotel i centrum konferencyjne. Hotel należy do sieci Andel's. Został on zbudowany przez austriacką firmę Vienna International Hotels. Pozostałe budynki na terenie Manufaktury mają zbliżony wygląd, ale wielkością ustępują przędzalni.



Wyjątkiem jest tylko główna galeria sklepowa, która jest zupełnie nową konstrukcją zbudowaną ze szkła i stali. Jest ona jednak niższa od otaczających ją budynków ceglanych, dzięki czemu nie widać jej z zewnątrz.



Jedno z wejść na teren Manufaktury prowadzi przez dawną, główną bramę fabryczną przypominającą łuk triumfalny, z odrestaurowanymi żeliwnymi wrotami i mechanicznym, w pełni sprawnym zegarem.



Architekturę obiektu łączącą historię i nowoczesność zaprojektowała firma Virgile&Stone z Londynu współpracująca z biurem architektonicznym z Lyonu – Sud Architectes. Pierwotnym architektem kompleksu budynków fabrycznych był od 1872 roku Hilary Majewski.



Na terenie Manufaktury odrestaurowano w sumie 90 000 m² obiektów z cegły, stworzono m.in. ponad 3 hektarowy rynek, wybudowano parkingi na 3500 samochodów, posadzono 600 drzewek w wieku 5 lat. Cała inwestycja pochłonęła ok. 200 mln euro. Inwestorami są francuskie firmy Paris Orléans i Foncière Euris. Developerem jest Apsys.



Sklepy, obiekty



W Manufakturze poza sklepami znajdują się m.in.:



* Centrum rozrywki i rekreacji (w tym kino z 15 salami, w tym jedna z trójwymiarowym ekranem 3D, arena do jazdy na rolkach [Roll arena], kręgielnia, sztuczna ściana wspinaczkowa [10,5 m wysokości, 28 stanowisk z linami (w przyszłości 40), ponad 50 tras wspinaczki o różnym stopniu trudności], fitness klub i skate park}.

* Kompleks kulturalny (oddział Muzeum Sztuki, Kinderplaneta, Muzeum Historii Miasta Łodzi, Muzeum Fabryki, Experymentarium – zalążek muzeum techniki, a także Międzynarodowe Centrum Promocji Mody).

* Kompleks ok. 60 restauracji i kawiarni

* Centrum samochodowe



Wszystkich sklepów łącznie jest 306 (w tym 2 hipermarkety), część usługowa która zajmuje 12 000 m² powierzchni biurowych, w tym bank. W skład kompleksu wchodzi również czterogwiazdkowy hotel Andel's z 200-ma pokojami.



W centrum Manufaktury znajduje się 3,5 hektarowy rynek. Organizowane są na nim koncerty, zawody sportowe i różnorodne imprezy. Latem część terenu zajmuje piaszczysta plaża a zimą lodowisko. Na odcinku 300 m zbudowana została na nim najdłuższa w Europie fontanna, zaprojektowana przez hiszpańską firmę GHESA, której woda jest wieczorem podświetlana i sprawia wrażenie, jakby tańczyła w rytm puszczanej z głośników muzyki.



W Manufakturze znajdzie się także aleja Starych Rzemiosł, na której można będzie znaleźć kramiki i antykwariaty. Przede wszystkim znajdą się jednak tutaj rzemieślnicy, którzy świadcząc usługi, przekazywać będą wiedzę na temat zanikających zawodów.



Klientów po terenie Manufaktury wożą dwa trambusy, pokonujące w tempie piechura trasę liczącą ok. 300 m. (21 listopada 2006 roku trambusy zaczęły kursować z placu Wolności do wejścia do Manufaktury – od strony ul. Drewnowskiej).

Wyróżnienia



* W lutym 2007 roku Manufaktura została wyróżniona w konkursie CEE Real Estate Quality Awards 2006, dla najlepszego obiektu związanego z handlem i rekreacją w Europie Środkowo-Wschodniej[2] [3].



* W marcu 2007 Manufaktura została potrójną finalistką konkursu ICSC Solal Marketing Awards, organizowanego przez Międzynarodową Radę Centrów Handlowych (International Council of Shopping Centers). W kategorii Grand Opening (Wielkie Otwarcia) jury doceniło kampanię zatytułowaną Manufaktura napędza Łódź od 1852 roku. Fashion Week, czyli Święto Mody, które odbywało się pod hasłem "Paris, Milano, Manufaktura" zostało wyróżnione w kategorii Sales promotion and events (Promocja Sprzedaży i Wydarzenia), a letnia plaża usypana na rynku, czyli akcja Raj na Ziemi została finalistką w kategorii Community Relations (Współpraca ze Społecznością).



* W czerwcu 2007 Manufaktura zwyciężyła w konkursie Urban Land Institute (międzynarodowa organizacja skupiająca specjalistów w zakresie rozwoju miast, budownictwa i inwestycji deweloperskich). W kategorii najlepszych projektów europejskich jury doceniło innowacyjność przedsięwzięcia (połączenie kultury z rozrywką i handlem w zrewitalizowanej przestrzeni), ale i poszanowanie środowiska naturalnego oraz współpracę z lokalną społecznością. W listopadzie tego samego roku Manufaktura została laureatką Urban Land Institute - Global Awards 2007. Jury brało pod uwagę m.in. dopasowanie do otoczenia, jakość zagospodarowania przestrzeni i tworzenie przestrzeni publicznej.



Źródło:

Autorzy: Licencja: br />


Strona obiektu /p>
ul. Zachodnia
więcej zdjęć (966)
Dawniej: (na fragmentach w północnej części) Stodolniana, Wesoła/Wieńcowa, Masarska
Ulica Zachodnia w Łodzi ma około 2,1 kilometra długości, biegnie od węzła przy targowisku \\\"Dolna\\\" do ul. Zielonej (gdzie dalej jest al. Kościuszki).

Powstała około roku 1823 wraz z wyznaczeniem Nowego Miasta (obecny odcinek ulicy między zakrytym teraz biegiem rzeki Łódki a ulicą Próchnika). Nowa osada została umiejscowiona na przeciwległym brzegu rzeczki Łódka, na południe od Starego Miasta. Osiedle zaprojektowane zostało na bazie prostokąta z oktagonalnym rynkiem (Rynek Nowego Miasta - dzisiejszy plac Wolności), na którym krzyżowały się prostopadłe ulice. Kontur osady ograniczały ulice: Zachodnia, Północna, Wschodnia i Południowa. W czasie wojny zmieniono nazwę ulicy na Hermann-Göring-Strasse.

Na początku lat 1840. ulica Zachodnia została połączona na północy z ulicą Stodolnianą na Starym Mieście.

Odcinek południowy Południowa (obecnie Próchnika) - Zielona powstał ok. połowy XIX wieku.

Dwujezdniowy odcinek \\\"ul. Ogrodowa - ul. Lutomierska\\\" (a zapewne do Limanowskiego) został oddany do użytku 21 lipca 1951 roku jako tzw. trasa \\\"Północ - Południe\\\" (N-S).

W roku 1953 oddano do użytku węzeł komunikacyjny na skrzyżowaniu z ul. Ogrodową.

Drugą (wschodnią) jezdnię na odcinku południowym trasy \\\"Północ-Południe\\\", pomiędzy ulicami Zieloną a Ogrodową, wybudowano po 1965 roku.

Ostatni, północny odcinek ul. Limanowskiego - ul. Zgierska wybudowano ok. połowy lat 1970.

W ten sposób dołączono przedwojenne ulice Zachodnią, Stodolnianą, Wesołą (po wojnie Wieńcową) i Masarską biegnące od Pałacu Poznańskiego do rejonu obecnego targowiska \\\"Dolna\\\" (gdzie ulica Zachodnia łączy się z ul. Zgierską). Na całej długości od ul. Zielonej do rynku przy Dolnej wybudowano dwujezdniową drogę z torowiskiem tramwajowym po środku. Podczas tej operacji, całkowicie wyburzono kilkadziesiąt kamienic tworzących wschodnią ścianę ulicy na przestrzeni prawie 1 km, między ulicami Ogrodową a Zieloną, w tym wiele cennych przykładów budownictwa modernistycznego. Powstała w ten sposób luka w zabudowie centrum miasta nie została zagospodarowana do dziś i negatywnie odbija się na estetyce ulicy.
Już po przedłużeniu Zachodniej na początku lat 50. posesje przy ulicy otrzymały nową numerację.

Suplement: Zachodnia jezdnia ulicy pomiędzy ul. Limanowskiego i Zgierską wybudowana została już pod koniec lat 50. jako nowa ul. Snycerska (na części starej ulicy wybudowano bloki mieszkalne). Ulica ta stanowiła dla ruchu samochodowego jednojezdniowe przedłużenie ul. Zachodniej do Zgierskiej. Tory tramwajowe poprowadzono zaś do ul. Zgierskiej wzdłuż dawnej ul. Masarskiej wyłączonej z ruchu samochodowego, a stanowiącej już od lat 50. odcinek ul. Zachodniej. Po poprowadzeniu drugiej jezdni do ul. Zgierskiej ulica Snycerska "oddała" swoją nową jezdnię ul. Zachodniej, a sama istnieje jako wąska uliczka na tyłach wspomnianych wcześniej bloków.
ul. Ogrodowa
więcej zdjęć (1139)