Okazały gmach dawnego seminarium zbudowany przy ulicy Rzepińskiej wg. projektu Flaminusa w latach 1862-1864, powstał z środków państwowych, a zadaniem szkoły miało być kształcenie nauczycieli z całego regionu. W istocie funkcję tę pełniło seminarium do 1876 roku, kiedy zmieniono jego profil nauczania na tzw. szkołę przygotowawczą. W 1886 roku po drugiej stronie ulicy bliżej torów kolejowych zbudowano równie okazały gmach internatu . W 1923 roku poraz kolejny zmieniono profil szkoły, przekształcając ją na Wyższą Szkołę Realną. W sąsiedztwie szkoły w 5 lat później zbudowano zachowaną do dziś salę gimnastyczną. Po 1945 roku umieszczone tu zostało tu Liceum Pedagogiczne, a obecnie w gmachu mieści się Zespół Szkół Ekonomicznych.



Gmach seminarium wzniesiony z cegły klinkierowej, zakomponowany został w formie dużego trójskrzydłowego i dwupiętrowego założenia, zwróconego fasadą w kierunku ulicy Rzepińskiej. W wystroju elewacji, utrzymanej w stylistyce neoklasycystycznej z elementami form neogotyckich, zwracają uwagę podziały poziome, uzyskane przez zastosowanie pasów cegieł o zróżnicowanej względem lica kolorystyce. Ten sposób dekoracji zastosowany został później w budynku internatu

oraz poczty wzniesionej w 1891 roku. Elementy form neogotyckich wykonano w kształcie schodkowych szczytów skrzydeł bocznych oraz ryzalitu centralnego skrzydła głównego, którego naroża ujęto wielobocznymi basztami o średniowiecznym wyglądzie. We wnętrzu zakomponowanym w układzie dwu i pół traktowym, z szerokimi korytarzami biegnącymi pośrodku każdego ze skrzydeł, mieściły się sale wykładowe, aula i jadalnia. Wnętrza posiadały bogaty wystrój, niestety nie zachowany. We wzniesionym budynku internatu nawiązano do form seminarium, przy czym zamiast elementów neogotyckich wprowadzono tu stylistykę neorenesansową widoczną w kształcie zwieńczenia elewacji murem attykowym.



za www.osno.pl