Słynna Kamienica Wedla. W tym czasie firma była przechrzczona na "Zakład 22 Lipca" :)

do Cristoforo: Pełna nazwa: "Zakład 22 Lipca - d.E.Wedel". W tamtym czasie krążył dowcip: Kiedy skończy się socjalizm? Wtedy gdy będzie pisane "E.Wedel - d.22 Lipca"

Pewnie rzucili świeże wyroby "czekalopodobne"

do † ML: Nieźle wypadał czasem ten wolny dzień, mieliśmy długi weekend. Świętego Wedla:)

do Marek_Z: Teraz też takie wyroby są ale wg nowych parametrów "łóónii" zwane są ... czekoladami.

Eee Yanek nie przesadzaj . Jak chcesz kupić sobie czekoladę to ją kupisz . I nie musisz za tym latać po całym mieście albo do "PEWEXu" . Kupisz w każdym sklepie . Ja smaku tego badziewia czekoladopodobnego na oleju rzepakowym i w etykiecie zastępczej nie zapomnę do końca życia . Ale ale , gdyby ktoś chciał spróbować takiego wyrobu dzisiaj , to są w niektórych sklepach "tabliczki deserowe" tak to się nazywa . I przeczytajcie sobie etykietę .

Pytanie za 100 punktów. Czy ktoś pamięta ile kosztowała tabliczka wedlowskiej czekolady (200 g) w czasach schyłkowego Gomułki? Dla ułatwienia dodam, że średnia pensja wynosiła mniej więcej tyle, co dzisiaj. To tak dla tych, co dzisiaj narzekają na dzisiejsze kiepskie czasy względem wyrobów czekoladowych. A co do zdjęcia, to, jak przypuszczam, stoją ci, którzy jeszcze mają kartkę z napisem "wyr.czek.", a rzucili pewnie torcik czekoladowy, który lubię do dzisiaj, choć nie jestem miłośnikiem słodyczy.

do † ML: 19 zł?

do † ML: 20 złotych ?

do Danuta B.: Bingo! To daje pojęcie, jak władza ludu dbała o "lud pracujący miast i wsi". Jeszcze kilka cen: baleron, szynka - ok. 90 zetów, masło (ćwierć kilo) - 17,50, margaryna - 7, chleb lubelski (najtańszy) - 3.50 itd., itd.... Pisze to, bo szlag mnie trafia, gdy słyszę, jak wspaniale było za komuny bo były darmowe wczasy.

do † ML: Ale ja tę cenę pamiętam gdzieś od późnego Edwarda, znaczy przez wiele lat ceny się nie zmieniały? Kiełbasa zwyczajna (nie wiem dlaczego zapamiętałam, nie jestem miłośniczką kiełbas) - 44 zł. Festung ma więcej cen w pamięci. To okazja, by poprzeć zdjęcia takie, jak to

do Danuta B.: Przytoczyłem późnego Gomułkę, bo wtedy zarobki były porównywalne z dzisiejszymi. Później zarobki rosły, a ceny nie, bo jak wzrosły w 1976, to mieliśmy Radom, a w 1980 - Gdańsk. I trudno się dziwić, bo porównując ceny, które podałem z dzisiejszymi widać, że tzw. "życie" czyściło kieszenie proletariatu do imentu. A trzeba jeszcze dodać gorzałę. Dawno temu ktoś mi powiedział, że PRL pijakami stoi. I była to święta prawda, bo w dniu wypłaty proletariat zostawiał 70% pensji w knajpie lub na melinie. Stąd kupienie tabliczki czekolady dla dzieciaków było wyczynem nie do pokonania.

do Cristoforo: Dokładniej "Zakłady im. 22 Lipca" :)