starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście › ul. Chałubińskiego Tytusa › Ministerstwo Infrastruktury (Chałubińskiego 4) › Wnętrza |
maj 1973 , Wnętrze sali konferencyjnej. Autor zdjęcia, jako przedstawiciel kolei niemieckich brał udział w pracach nad projektem standaryzacji dokumentów przewozowych w skali europejskiej.
Sala, jak mniemam, znajduje się na pierwszym piętrze. Nie wiem, czy trafi nam się druga okazja, by tam zajrzeć.
Skomentuj zdjęcie
Danuta B.
 Neo, dodałam jedno zdjęcie z kolekcji. Limit drugiego pozostawiam Tobie. 2013-02-18 21:49:53 (13 lat temu)
do Danuta B.: Ok, postaram się coś dodać później. Póki co łącze tak mocno zapchane wysyłaniem filmu na YT że prawie nie idzie nic robić :( 2013-02-18 22:10:08 (13 lat temu)
do Neo[EZN]: Ja mam przygotowane, ale nie chcę się rozpychać łokciami. Delektujmy się powoli, najwyżej dasz jutro. 2013-02-18 22:13:21 (13 lat temu)
Neo[EZN]
+1 głosów:1 do Danuta B.: Tak jest. Tak samo robię ze zdjęciami lotniczymi - wrzucam już od ponad trzech lat ;) 2013-02-18 22:14:50 (13 lat temu)
|
|
Na stronie od 2004 czerwiec
21 lat 10 miesięcy 21 dni |
Dodane: 18 lutego 2013, godz. 21:48:23
Źródło: Helmut Lauterbach
Autor: Helmut Lauterbach ... więcej (13)
Rozmiar: 1300px x 849px
1 pobranie 2493 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Danuta B.
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wnętrza
więcej zdjęć (14)
Ministerstwo Infrastruktury (Chałubińskiego 4)
więcej zdjęć (36)
Architekt: Rudolf Świerczyński
Zbudowano: 1929-1931
Dawniej: Ministerstwo Komunikacji
Zabytek: 758 z 01-07-1965
Gmach Ministerstwa Komunikacji przy ulicy Tytusa Chałubińskiego 4 w Warszawie to powstały w latach 1929-1931 modernistyczny biurowiec.
Projekt wykonał Rudolf Świerczyński dla Ministerstwa Robót Publicznych, zlikwidowanego niedługo później. Ostatecznie stał się siedzibą Ministerstwa Komunikacji, które przejęło zadania Ministerstwa Robót Publicznych po jego likwidacji.
Budynek sytuowany na rzucie odwróconej litery "T" otrzymał długą fasadę z dziewiętnastoma osiami. Dwukondygnacyjny portyk posiada kwadratowe filary. Elewację wyłożono płytkami z klinkieru oraz czarnym, szlifowanym bazaltem. Budynek posiada częściowo zachowany wystrój wnętrz, między innymi hol frontowy i Salę Konferencyjną. Obiekt jest dziełem architektury z pogranicza funkcjonalizmu i półmodernizmu, przy czym zachowuje klasycystyczne proporcje bryły.
ul. Chałubińskiego Tytusa
więcej zdjęć (241)
Dawniej: Teodora Berga
Zaplanowana w czasach prezydentury Kaliksta Witkowskiego, wytyczona w roku 1881. Początkowo, do roku 1917, nosiła miano Teodora Berga, carskiego namiestnika.
Na odcinku ulicy pomiędzy ul. Wspólną, a ul. Nowogrodzką rozciągały się tereny Ogrodu Pomologicznego.
Naprzeciwko, na miejscu dawnych ogrodów księży misjonarzy w latach 1897–1902 powstały zabudowania Szpitala Dzieciątka Jezus według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego, wypełniające cały kwartał ulic Lindleya – Oczki – Chałubińskiego – Nowogrodzka z zamykającą go od północy Kaplicą Dzieciątka Jezus.
W roku 1902 u zbiegu z ul. Oczki według projektu Antoniego Jabłońskiego-Jasieńczyka wybudowano budynek Instytutu Anatomicznego i Prosektorium, służący medycznym wydziałom Uniwersytetu Warszawskiego.
W roku 1911 według projektu Józefa napoleona Czerwińskiego i Wacława Heppena pod numerem 13 u zbiegu z Alejami Jerozolimskimi zbudowano wielką kamienicę rodziny Burchardów, rozebraną w roku 1973 pod pretekstem konieczności budowy estakady przy Dworcu Centralnym.
W okresie międzywojennym ulica Chałubińskiego stałą się wraz z al. Niepodległości odcinkiem planowanej trasy N-S, która miała biec od ul. Marymonckiej przez Powązki, Śródmieście, Chałubińskiego, Pole Mokotowskie, przedłużoną ulicę Włodarzewską (obecna al. Niepodległości do Puławskiej).
Dzięki tym planom w roku 1930 na Chałubińskiego poprowadzono linię tramwajową, zaś przy ulicy powstało kilka reprezentacyjnych obiektów: Gmach Ministerstwa Komunikacji, gmach Dowództwa Korpusu Ochrony Pogranicza, oraz siedzibę Warszawskiej Szkoły Pielęgniarek według projektu Romualda Gutta.
W latach okupacji zabudowa ulicy nie poniosła większych zniszczeń, jednak w okresie powojennym w związku z jej poszerzeniem rozebrano kilka kamienic.
Na miejscu Ogrodu Pomologicznego zbudowano szkołę, zaś u zbiegu z Alejami Jerozolimskimi wieżowiec Intraco II, znany także jako "Elektrim", a obecnie jako Oxford Tower.
Wikipedia
Na odcinku ulicy pomiędzy ul. Wspólną, a ul. Nowogrodzką rozciągały się tereny Ogrodu Pomologicznego.
Naprzeciwko, na miejscu dawnych ogrodów księży misjonarzy w latach 1897–1902 powstały zabudowania Szpitala Dzieciątka Jezus według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego, wypełniające cały kwartał ulic Lindleya – Oczki – Chałubińskiego – Nowogrodzka z zamykającą go od północy Kaplicą Dzieciątka Jezus.
W roku 1902 u zbiegu z ul. Oczki według projektu Antoniego Jabłońskiego-Jasieńczyka wybudowano budynek Instytutu Anatomicznego i Prosektorium, służący medycznym wydziałom Uniwersytetu Warszawskiego.
W roku 1911 według projektu Józefa napoleona Czerwińskiego i Wacława Heppena pod numerem 13 u zbiegu z Alejami Jerozolimskimi zbudowano wielką kamienicę rodziny Burchardów, rozebraną w roku 1973 pod pretekstem konieczności budowy estakady przy Dworcu Centralnym.
W okresie międzywojennym ulica Chałubińskiego stałą się wraz z al. Niepodległości odcinkiem planowanej trasy N-S, która miała biec od ul. Marymonckiej przez Powązki, Śródmieście, Chałubińskiego, Pole Mokotowskie, przedłużoną ulicę Włodarzewską (obecna al. Niepodległości do Puławskiej).
Dzięki tym planom w roku 1930 na Chałubińskiego poprowadzono linię tramwajową, zaś przy ulicy powstało kilka reprezentacyjnych obiektów: Gmach Ministerstwa Komunikacji, gmach Dowództwa Korpusu Ochrony Pogranicza, oraz siedzibę Warszawskiej Szkoły Pielęgniarek według projektu Romualda Gutta.
W latach okupacji zabudowa ulicy nie poniosła większych zniszczeń, jednak w okresie powojennym w związku z jej poszerzeniem rozebrano kilka kamienic.
Na miejscu Ogrodu Pomologicznego zbudowano szkołę, zaś u zbiegu z Alejami Jerozolimskimi wieżowiec Intraco II, znany także jako "Elektrim", a obecnie jako Oxford Tower.
Wikipedia