Klasycystyczny pałac w Warszawie w Parku Łazienkowskim przy ul. Belwederskiej 54-56. Dawna siedziba Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.



Został przebudowany przez Jakuba Kubickiego w latach 1818-1822 na miejscu XVII-wiecznej willi Krzysztofa Zygmunta Paca. Odgrywał ważną rolę podczas nocy listopadowej. Podczas szturmu na Belweder nie udało się ująć wielkiego księcia Konstantego, który uciekł z Warszawy. W czasie I wojny światowej mieszkał w nim generał-gubernator warszawski Hans Hartwig von Beseler.



9 listopada 1918 pałac został przejęty przez patrol żandarmerii pod dowództwem chor. Teofila Neya.



Pałac był siedzibą Naczelnika Państwa i Prezydenta II Rzeczypospolitej do 1926, ministra spraw wojskowych Józefa Piłsudskiego 1926-1935, niemieckiego gubernatora Warszawy Ludwiga Fischera w latach 1939-1945, przywódcy PRL Bolesława Bieruta od 1945 i siedzibą prezydencką na początku III Rzeczypospolitej (do 1994).



Obecnie Belweder pozostaje własnością Kancelarii Prezydenta RP i jest używany do celów reprezentacyjnych. Ze względu na konotacje historyczne szczególnie chętnie wykorzystywany jest podczas uroczystości o charakterze wojskowym, np. podczas wręczania nominacji generalskich oraz spotkań dyplomatycznych prezydenta bądź premiera z innymi zagranicznymi przywódcami.



Źródło:

Licencja: CC

Ulica Belwederska biegnie od zbiegu ulic Chełmskiej i Dolnej do skrzyżowania z ul. Bagatela z al. Ujazdowskimi. Przed XVII wiekiem droga. W 1593 roku na terenie obecnego Parku Belwederskiego zbudowano parafialny kościół Ujazdowski, a obok K. Pac zbudował w 1659 roku pałac zwany Belwederem. W drugiej połowie XVIII wieku przy drodze było 6 cegielni należących do magnatów i architekta D. Merliniego, budynki manufaktury porcelany i fajansów belwederskich. Przy jednej z glinianek dawnej cegielni Czapskiego powstał park obecnie zwany Morskim Okiem. W 1770 roku Belwederską przecięto wałem (tzw. okopy Lubomirskiego). Na początku XIX wieku nazwa Belwederska obejmowała również część Alei Ujazdowskich od ulicy Agrykola. Później Belwederska była szosą podmiejską. W 1892 roku wzdłuż Belwederskiej ułożono tory kolejki wilanowskiej (skasowanej w 1957). W 1896 r. ulice poszerzono. 1925-30 zabudowano domami mieszkalnymi, po zachodniej stronie domami kolonii Grottgera. W 1944 część zabudowy zniszczona. Po 1945 wzniesiono nowe budynki, m.in. w 1955 roku gmach ambasady ZSRR.
Źródło: "Encyklopedia Warszawy", PWN, 1997 r.