Brama Człuchowska to pięciokondygnacyjna wieża, wzniesiona w stylu pomorskiego gotyku, przez kilka wieków służyła jako punkt obserwacyjny, a zarazem arsenał i brama wjazdowa do miasta, zamykana na noc żelazną kratą. Przed bramą znajdował się most zwodzony nad fosą, do którego od strony Przedmieścia Człuchowskiego dostępu broniły dwie baszty przyczółkowe Słoń i Byk. W wiekach XVII i XVIII Brama Człuchowska była wykorzystywana jako więzienie dla osób posiadających obywatelstwo miasta, później zaś pełniła funkcję dzwonnicy kościoła św. Ducha,który został rozebrany w 1937 roku z powodu złego stanu technicznego.
Źródło

Neogotycki ratusz wybudowany w 1905 r, odrestaurowany w 1996 r. Siedziba Urzędu Miasta I Rady Miejskiej.
Neogotyckie serce miasta – można powiedzieć, że to druga nazwa, zbudowanego na początku XX wieku, chojnickiego ratusza,. Znajduje się on w północnej pierzei rynku i prezentuje się szczególnie efektownie w blasku wieczornej iluminacji.
Jest on trzecim ratuszem w historii miasta. Pierwszy wybudowano w XIV wieku, w północnej części rynku. Niestety został on później zaadaptowany przez protestantów na zbór ewangelicki, dlatego już wkrótce powstał kolejny budynek, w stylu barokowym, mający pełnić funkcję ratusza.

Zarówno ratusz jak i przylegający do niego kościół przetrwały do początku XX wieku. Jednak ich zły stan wpłynął na decyzję władz o budowie nowej siedziby. Nowy gmach wzniesiono według projektu berlińskich architektów. Został usytuowany na wysokich suterenach. Całą część środkową obejmował balkon z ozdobną balustradą, wsparty na konsolach w kształcie rzeźbionych głów. Takie same głowy podpierają wykusz na wysokości drugiego piętra. W nadokiennikach i płaskorzeźbach międzyokiennych umieszczono płaskorzeźby przedstawiające emblematy rzemiosła i handlu.

Istotna rolę pełnią także powtarzające się motywy sów i pszczół, symbolizujące mądrość i pracowitość. Natomiast ścianę frontową zdobią herby Chojnic, Polski i Pomorza, a także miejscowości: Człuchowa, Czarnego, Debrzna i Białego Boru. Nawiązano w ten sposób do tradycji z czasów I Rzeczypospolitej, kiedy to Chojnice reprezentowały interesy tych małych miast na sejmiku województwa pomorskiego i sejmiku generalnym Prus Królewskich.

Interesujący jest również wystrój sali posiedzeń Rady Miasta, w którym uwagę należy zwrócić na modernistyczne detale. W oknach witraże przedstawiające cnoty i powinności samorządowej władzy wobec obywateli. Należą do nich sprawiedliwość, mądrość i miłosierdzie. Ciekawostką jest to, że żyrandole i boazeria są od początku zbudowania siedziby.

W holu budynku wiszą dwie tablice pamiątkowe: jedna upamiętnia pierwszego burmistrza po odzyskaniu niepodległości dr. Alojzego Sobierajczyka, a druga stanowi replikę tablicy Józefa Piłsudskiego z 1934 roku.

W okresie zaborów i II Rzeczypospolitej salę zdobił obraz berlińskiego artysty Fryderyka A.T. Grotemayera, przedstawiający bitwę pod Chojnicami. Obecnie dzieło znajduje się w zbiorach Muzeum Historyczno-Etnograficznego w Chojnicach.

Ratusz był również miejscem, które skupiało w sobie wiele historycznych wydarzeń. Między innymi to, że 31 stycznia 1920 r. ostatni pruski burmistrz oddał władzę w polskie ręce po półtorawiekowym obcym władaniu. Budynek ten gościł także dawnych prezydentów RP – Stanisława Wojciechowskiego i Ignacego Mościckiego jak i innych przedstawicieli najwyższych władz Polski.

Autor: CIT Chojnice

Kościół ewangelicki p/w św. Trójcy, położony był na dzisiejszym Starym Rynku, zbudowany w 1620 roku. Posiadał trzywarstwową barokową wieżę i małą sygnaturkę. Na głównej fasadzie znajdował się zegar słoneczny, który przez prawie 400 lat wskazywał mieszkańcom miasta dokładny czas. W ciągu swego istnienia kościół ulegał pożarom i zniszczeniom wojennym, w listopadzie 1939 roku zburzony został przez hitlerowców. W ten sposób Niemcy rozszerzyli plac (Rynek) dla swoich manifestacji. Z galerii na wieży od niepamiętnych czasów orkiestra Ochotniczej Straży Pożarnej w Sylwestra grała melodyjną pieśń "Ciebie Boże chwalimy".

Ulica Podmurna - ulicę tę zwano w 1753 roku Zaułkiem od Bramy Młyńskiej do Bramy Człuchowskiej i Furtki Klasztornej. Od 1975 roku, po odrestaurowaniu baszt na murach obronnych starego miasta jest deptakiem spacerowym licznych turystów zwiedzających Muzeum Historyczno - Etnograficzne w Bramie Człuchowskiej, baszty muzealne (Wronia, Szewska, Dom Szewski, Kurza Stopa).

Prostokątny plac został wytyczony w 1835 roku na terenie dawnego Przedmieścia Człuchowskiego, stał się wówczas podstawą dalszej zabudowy dzielnicy. Zasypano znajdujący się tam Staw Wołowy, który stanowił wodopój dla bydła. Zabudowa obecna pochodzi z II połowy XIX i początku XX wieku, kamienice harmonijnie ograniczają przestrzeń placu. Najbardziej okazale prezentuje się późnoklasycystyczny dom pod nr. 11, stanowiący południową ścianę placu, zbudowany w 1882 roku przez kupca Arnolda Wenda; w/g niektórych źródeł miał pierwotnie służyć jako szkoła lub hotel, co nie jest prawdą. Aż do lat 90-tych ubiegłego wieku znajdowała się tam restauracja, w okresie PRL-u był to trzeciorzędny lokal pod nazwą "Ludowa" i "Kolorowa". Na uwagę zasługują także elektyczne kamienice nr. 1 i 2 w pierzei wschodniej oraz po stronie zachodniej nr. 6 (1903 r.) i nr. 7 (1897 r.). W 1881 roku plac został wybrukowany oraz z okazji 10 rocznicy zwycięstwa Prus nad Francją wzniesiono tam pomnik - kolumnę w stylu korynckim z żółtego piaskowca, z pruskim orłem z brązu na szczycie - ku czci chojniczan poległych w tej wojnie, na tablicach wyryte były ich nazwiska. Odtąd był to Plac Pomnikowy (Denkmalplatz).
O losie pomnika zdecydowało odzyskanie przez Polskę niepodległości. W 1920 roku zdjęto z kolumny pruskiego orła, w 1925 roku członkowie "Sokoła" ufundowali czarną granitową płytę w hołdzie dla Nieznanego Żołnierza Polskiego, całość ogrodzona była łańcuchami. W 1933 roku kolumnę samowolnie usunął pewien kapitan rezerwy, były legionista. Oprócz centralnie usytuowanego pomnika, po zachodniej stronie placu znajdowała się żeliwna fontanna, w której woda kaskadowo spływała do trzech mis, ozdobiona rzeźbami ptaków, głów koni i psów.
W północno-zachodnim narożniku placu (Batorego 1) znajduje się zabytkowy dom zbudowany na początku XIX wieku, który był siedzibą Starostwa Powiatowego do czasu wybudowania gmachu przy ulicy Człuchowskiej (1892 r.) W południowo-zachodnim narożniku placu znajdowała się od dawnych czasów karczma rogatkowa, kalenicowy budynek rozebrano pod koniec lat 60-tych XX wieku i powstał w tym miejscu czteropiętrowy blok - narożnik ul. 31 Stycznia.
Przez dziesięciolecia plac Jagielloński spełniał ważną funkcję rynkową, mianowicie był miejscem handlu płodami rolnymi i zwierzętami hodowlanymi. w 1961 roku przeniesiono tu z Rynku (wówczas pl. Bojowników PPR) na kilkanaście lat targowisko miejskie - targi odbywały się w środy i soboty. W 2005 roku w ramach modernizacji układu drogowego Chojnice - Charzykowy plac Jagielloński został przebudowany, pełni funkcję parkingu samochodowego. Na środku wzniesiono ponownie kolumnę ze skrzydlatym orłem, który przypomina orła z pruskiego pomnika.