 | Polska › woj. śląskie › Dąbrowa Górnicza › Gołonóg › ul. Kościelna › Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny i św. Antoniego › Plebania |
5 marca 2013 , Budynek pierwszej plebanii parafii św. Antoniego prowadzonej przez oo. franciszkanów. Lewa część budynku częściowo rozebrana po pożarze, który miał miejsce kilka lat temu.
Arkadiusz K. (Arro)
 Na tym zdjęciu troszkę lepiej widoczna część zniszczona. Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: Blędna informacja 2013-03-06 23:50:10 (13 lat temu)
|
|
Na stronie od 2009 wrzesień
16 lat 8 miesięcy 5 dni |
Plebania - budynek parterowy, drewniany, z poddaszem. Kiedy funkcjonował, znajdowały się w nim sale wykorzystywane do spotkań, działał tam również sklepik. W połowie lat 90. XX w, obiekt został całkowicie wyłączony z użytkowania. Nie dbano o niego, nie zabezpieczano, chociaż był jednym z niewielu zabyków wpisanych do rejestru. W latach 2011-2013 zawalił się częściowo, a w 2025 podjęto decyzję o jego rozbiórce.
Do połowy lat 80. XX w., mieszkali w nim zakonnicy. Wyprowadzili się później do nowo wybudowanego obiektu w pobliżu kościoła.
Kościół pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny i św. Antoniego, sanktuarium św. Antoniego z Padwy - barokowy kościół w Dąbrowie Górniczej - Gołonogu (Diecezja sosnowiecka, Dekanat dąbrowski - św. Antoniego z Padwy), zbudowany na wzgórzu wapiennym o wysokości 353m n.p.m. (Góra św. Antoniego).
Kościół ten został ufundowany w 1675 przez biskupa krakowskiego Andrzeja Trzebickiego i konsekrowany przez niego w 1678. Początkowo jednonawowy z drewnianą wieżą. Był to kościół farny. W 1753 biskup krakowski Andrzej Załuski ufundował dobudowę murowanej wieży, założonej na planie kwadratu, przechodzącego w górze w ośmiobok, zwieńczonej baniastym barokowym hełmem z latarnią, pokrytym obecnie miedzianą blachą. W 1850 rozbudowano prezbiterium, a w latach 1889-1892 dobudowano nawy boczne z kaplicami św. Antoniego od strony północnej i św. Barbary od strony południowej oraz skarbiec i zakrystię z obejściem. Od tej pory układ architektoniczny jest bazylikowy. Ściany zewnętrzne kościoła posiadają toskańskie pilastry. Nawy boczne posiadają sklepienia krzyżowe, natomiast prezbiterium przykryte jest kolebą z dwiema lunetami po obu stronach. Więźba dachowa i strop nawy głównej są drewniane. Dach kościoła, pokryty blachą miedzianą, wieńczy barokowa sygnaturka. Wnętrze wyposażone jest w ołtarze, ławki i ambonę z końca XIX wieku. Polichromia kościoła pochodzi z 1896, wykonana została przez krakowskiego malarza Piotra Nizińskiego. Plac przykościelny otoczony jest murem obronnym z kamienia wapiennego. Na szczyt prowadzą m.in. kryte schody o prawie stu stopniach. Przy wyjściu z krytych schodów wznosi się stara plebania pochodząca z XIX wieku z dobudowanym w latach 1922-29 od strony zachodniej skrzydłem. 13 czerwca 2006 r., po zakończeniu gruntownego remontu, kościół został rekonsekrowany przez ks. bp. Adama Śmigielskiego, ordynariusza sosnowieckiego. Obecnie kościół należy do parafii św. Antoniego, administrowanej (od 9 sierpnia 1951 r.) przez oo. franciszkanów konwentualnych.
Źródło: