Początki hotelu sięgają XIX wieku, kiedy w tym miejscu działała kawiarnia "Cafe Central". Hotel został otwarty w 1902 roku. Jego pierwszym właścicielem był Arnold Lustig[2]. Autorem projektu jest prawdopodobnie Ludwik Goldstein. Hotel Monopol od samego początku był hotelem wysokiej klasy. Na wystawie hoteli w 1904 roku dostał medal. Hotel miał wtedy około 100 pokoi. Lata największej świetności miał w latach międzywojennych. W latach 30. XX wieku za jednoosobowy pokój płaciło się od pięciu do dwunastu złotych, natomiast za dwu pokojowy - od dziewięciu do osiemnastu (dla porównania: bułka kosztowała 2-5 gr., półbuty męskie: 8-12 zł). W budynku od strony ulicy Dworcowej na parterze znajdował się fryzjer, kawiarnia oraz recepcja, natomiast na rogu Dworcowej i Dyrekcyjnej znajdowało się biuro podróży Orbis. Przy ulicy Dyrekcyjnej w budynku mieściły się również restauracja i loteria "Kaftal". Hotel Monopol znajdował się naprzeciwko dworca PKP, dzięki czemu obsługiwał wiele osób z zagranicy, bowiem dworzec w Katowicach przyjmował pociągi z Polski, jak i Niemiec, Czechosłowacji czy dzisiejszej Austrii. W hotelu gościło wiele osobistości, m.in: Jan Kiepura podczas ślubu z Marthą Eggerth, Karol Szymanowski, Tadeusz Boy-Żeleński, Artur Rubinstein, Eugeniusz Bodo. W czasie II wojny światowej hotelem zarządzali Niemcy. Po wojnie w budynku mieściło się kilka instytucji, m.in: Orbis, PKO czy katowicki oddział Polskiej Agencji Prasowej. W 1950 roku znajdujące się w budynku lokale gastronomiczne przemianowano na Gospody Spółdzielcze PPS, natomiast w końcu lat 70. zostały zamknięte. W pierwszych latach XXI wieku zabytkowy budynek został odrestaurowany. Pod koniec 2007 roku Hotelowi Monopol nadano kategorię "pięć gwiazdek".



Źródło:

Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]

Swój bieg zaczyna od skrzyżowania z ul. Juliusza Słowackiego. Następnie biegnie obok budynku nowego Dworca PKP, dworca autobusowego (plac Wilhelma Szewczyka), pod dworcową estakadą, krzyżuje się z ul. Młyńską (dawniej Mühlstraße), ul. Pocztową, ul. Św. Jana i ul. Dyrekcyjną (deptak). Kończy swój bieg przy skrzyżowaniu z ulicami Andrzeja Mielęckiego i Mariacką Tylną, za którym zamienia się w deptak (jako ul. Mariacka). Kwartał ulic: Św. Jana, Dworcowa, Mariacka, Andrzeja Mielęckiego, Stanisława i Starowiejska w zamyśle władz Katowic ma się stać tzw. "małym rynkiem".

U zbiegu ulic Dworcowej i Pocztowej powstała pierwsza przychodnia w Katowicach (w budynku zwanym Białą Willą). W latach międzywojennych pod numerem 5 swoją siedzibę miała dyrekcja kolei, a pod numerem 9 − "Bar Bufet", którego właścicielem był Jan Strużyna. Przy ul. Dworcowej do 1939 działały: kawiarnia Grang (ul. Dworocwa 11), sklep z wódkami Destylacja Filipa Taterka (ul. Dworocwa 17), hotel "Central" z 30 pokojami (ul. Dworcowa 11), restauracja "Kaiser-Automat" Karola Kriegera (ul. Dworcowa 11), restauracja Monopolowa (ul. Dworcowa 7), jadłodajnia Mleczarnia Zdrowia (ul. Dworcowa 13), Bank Agrar u Commerzbank (ul. Dworcowa 13), Dresdener Bank (ul. Dworcowa 3), Kolejkowa Kasa Oszczędności (ul. Dworcowa 18, Książnica Śląska − antykwariat i wypożyczalnia książek (ul. Dworcowa 18). W hotelu "Central" (obecnie "Diament") początkiem lat dwudziestych XX wieku swoją siedzibę miał Niemiecki Komisariat Plebiscytowy.
W 1945 powstała Dworcowa Kawiarnia i Restauracja pod numerem 9, bar Cristal (pod numerem 14), kawiarnia Skala (pod numerem 13). W latach sześćdziesiątych XX wieku pod numerem 9 istniał antykwariat Domu Książki.
Planowana jest budowa parkingu podziemnego w rejonie ulicy Dworcowej i starego dworca. Planowane jest również wybudowanie pawilonu promocji stolicy województwa i przebudowa ulicy. Na ulicy Dworcowej świętowano 140-lecie Katowic.
W ramach przebudowy katowickiego dworca przebudowywany jest węzeł komunikacyjny w rejonie ulic Pocztowej, Dworcowej i Świętego Jana. Prace w ciągu ulicy Dworcowej rozpoczęły się 24 stycznia 2011. Oferty do przetargu na przebudowę tzw. "węzła wschodniego" firmy mogły zgłaszać do 4 maja 2011.