starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 5.4
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Stare Miasto › ul. Kazimierza Wielkiego › Hotel "Europeum" |
12 marca 2013 , Stary mur na tyłach Europeum.
Skomentuj zdjęcie
Neo[EZN]
 Uwielbiam takie mury - ten może nie jest piękny ale można sobie próbować wyobrazić czego mógł być dawniej częścią. 2013-03-12 20:52:34 (13 lat temu)
|
|
Na stronie od 2011 grudzień
14 lat 4 miesiące 24 dni |
1 pobranie 772 odsłony 5.4 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia † Andrzej Mastalerz
Obiekty widoczne na zdjęciu
Hotel "Europeum"
więcej zdjęć (10)
Architekt: Maciej Chorążak
Zbudowano: 2002
Zaprojektowany w 1998 przez J. B. Bała i Macieja Chorążaka, wybud. w 2001-02 na zlecenie Fundacji „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego.
Sześciokondygnacyjny b. z podziemnym parkingiem pierwotnie przeznaczony byt na siedzibę fundacji, ob. mieści się w nim hotel Europeum. Bryła b., stanowiąca kompozycję prostopadłościanów, usytuowana w linii zabudowy ulicy, uzupełnia jej pierzeję pomiędzy kamienicą z przeł. XIX i XX w. a barok, kościołem im. Opatrzności Bożej, mimo że pozostawiono przejazd w głąb posesji. Zastosowano żelbetową konstrukcję szkieletową. Budynek podzielony jest na 2 części większą (kondygnacje 1.-4.), dostosowaną do gabarytów zabudowy ulicy, i mniejszą (kondygnacje 5.-6.), wycofaną w stosunku do elewacji. Na parterze mieszczą się ob. restauracja z osobnym wejściem, hol i klatka schodowa prowadząca na wyższe kondygnacje; pomieszczenia na kondygnacjach 2.-6. pełnią funkcję hotelową. Elewacja, utrzymana w kolorystyce czarno-seledynowej, pokryta jest okładziną kam. i szklaną.
Kompozycja budynku, opierająca się na zestawieniach prostych bryt (zdradzająca fascynację projektantów modularnością), w połączeniu z funkcjonalizmem obiektu i bezkompromisowym podejściem do zabytkowego otoczenia, wskazują na inspirację estetyką modernistyczną.
Maja Kowalska
Sześciokondygnacyjny b. z podziemnym parkingiem pierwotnie przeznaczony byt na siedzibę fundacji, ob. mieści się w nim hotel Europeum. Bryła b., stanowiąca kompozycję prostopadłościanów, usytuowana w linii zabudowy ulicy, uzupełnia jej pierzeję pomiędzy kamienicą z przeł. XIX i XX w. a barok, kościołem im. Opatrzności Bożej, mimo że pozostawiono przejazd w głąb posesji. Zastosowano żelbetową konstrukcję szkieletową. Budynek podzielony jest na 2 części większą (kondygnacje 1.-4.), dostosowaną do gabarytów zabudowy ulicy, i mniejszą (kondygnacje 5.-6.), wycofaną w stosunku do elewacji. Na parterze mieszczą się ob. restauracja z osobnym wejściem, hol i klatka schodowa prowadząca na wyższe kondygnacje; pomieszczenia na kondygnacjach 2.-6. pełnią funkcję hotelową. Elewacja, utrzymana w kolorystyce czarno-seledynowej, pokryta jest okładziną kam. i szklaną.
Kompozycja budynku, opierająca się na zestawieniach prostych bryt (zdradzająca fascynację projektantów modularnością), w połączeniu z funkcjonalizmem obiektu i bezkompromisowym podejściem do zabytkowego otoczenia, wskazują na inspirację estetyką modernistyczną.
Maja Kowalska
ul. Kazimierza Wielkiego
więcej zdjęć (1647)
Dawniej: Karlstrasse
Uliczka swą nazwę - Karlstr. - pamiętniającą pobyt we Wrocławiu cesarza Karola IV, otrzymała dopiero w XVIII wieku. Biegła ona wtedy od ul. Krupniczej do ul. Świdnickiej (dziś południowy pas trasy W-Z) za wewnętrznymi murami miejskimi tuż przy starej fosie zwanej Czarną Oławą (Schwarze Ohle). Wcześniej zaliczana była do sterfy miasta zewnętrznego zwanego Pod Słodownikami. Pod koniec XVII i XVIII wieku zmienił się charakter ulicy. Dawne drewniane domki nad fosą i ogrody były stopniowo zastępowane rezydencjami bogatych urzędników i wojskowych. Po podniesieniu Wrocławia do rangi jednej ze stolic Prus przy Karlstr. zaczęła się rozwijać dzielnica rządowa. Najważniejszą budowlą przy tej niewielkiej ulicy był oczywiście dawny pałac Spätgenów przekształcony przez Fryderyka Wielkiego na pałac królewski. Jednak już w pierwszwj połowie XIX wieku głównie za sprawą Żydów w większości domów znajdowały się sklepy i warsztaty. Kolejne wielkie zmiany w wyglądzie ulicy planowano już w latach dwudziestych XX wieku. Miały one polegać na likwidacji zaułków powstałych w miejscu zasypanej w XIX w. Czarnej Oławy i utworzeniu w ich miejscu szerokiej drogi. Na realizację tych planów przyszło jednak jeszcze poczekać kilkanaście lat.
Zniszczenia wojenne nie ominęły niestety i tego rejonu. Z gęstej zabudowy między wąskimi zaułkami pozostała tylko kupa gruzu i puste place. Do 1945 r. dawna Karlstr. nosiła nazwę ul. Karola. W tym roku patronem ulicy został Kazimierz Wielki (1310-1370), ostatni król Polski z dynastii Piastów. W połowie lat 70. przystąpiono do budowy szerokiej arterii komunikacyjnej, co pociągnęło ze sobą wyburzenie kilku budynków oraz likwidację kilku ulic i zaułków.
W skład północnego pasa nowej trasy weszyły:
- pl. św. Krzysztofa (Christophoriplatz) - fragment na północ od kościoła św. Krzysztofa
- Zaułek Pokutniczy (Altbüßer-Ohle) - biegł od ul. Ofiar Oświęcimskich do ul. Szewskiej
- Zaułek Zamkowy (Schloß-Ohle) - biegł od ul. Świdnickiej do ul. Gepperta
- ul. Siedmiu Kół (Sieben-Rade-Ohle) - biegła od ul. Gepperta do pl. Bohaterów Getta
- Zaułek Ruski (Reussen-Ohle) - biegł od pl. Bohaterów Getta do ul. św. Mikołaja
- ul. Białoskórnicza (Weissgerbergasse) - południowy odcinek do ul. Ruskiej do ul. św. Mikołaja
Na południowy pas złożyły się:
- ul. Słodowa (Hummerei) - od pl. św. Krzysztofa do ul. Świdnickiej
- ul. Kazimierza Wielkiego (Karlstr.) - od ul. Świdnickiej do ul. Krupniczej
- ul. Złote Koło (Goldene-Rade-Gasse) - od pl. Bohaterów Getta do ul. Ruskiej
- ul. Nowy Świat (Neueweltgasse) - południowy odcinek między ul. Ruską i ul. św. Mikołaja.
Zniszczenia wojenne nie ominęły niestety i tego rejonu. Z gęstej zabudowy między wąskimi zaułkami pozostała tylko kupa gruzu i puste place. Do 1945 r. dawna Karlstr. nosiła nazwę ul. Karola. W tym roku patronem ulicy został Kazimierz Wielki (1310-1370), ostatni król Polski z dynastii Piastów. W połowie lat 70. przystąpiono do budowy szerokiej arterii komunikacyjnej, co pociągnęło ze sobą wyburzenie kilku budynków oraz likwidację kilku ulic i zaułków.
W skład północnego pasa nowej trasy weszyły:
- pl. św. Krzysztofa (Christophoriplatz) - fragment na północ od kościoła św. Krzysztofa
- Zaułek Pokutniczy (Altbüßer-Ohle) - biegł od ul. Ofiar Oświęcimskich do ul. Szewskiej
- Zaułek Zamkowy (Schloß-Ohle) - biegł od ul. Świdnickiej do ul. Gepperta
- ul. Siedmiu Kół (Sieben-Rade-Ohle) - biegła od ul. Gepperta do pl. Bohaterów Getta
- Zaułek Ruski (Reussen-Ohle) - biegł od pl. Bohaterów Getta do ul. św. Mikołaja
- ul. Białoskórnicza (Weissgerbergasse) - południowy odcinek do ul. Ruskiej do ul. św. Mikołaja
Na południowy pas złożyły się:
- ul. Słodowa (Hummerei) - od pl. św. Krzysztofa do ul. Świdnickiej
- ul. Kazimierza Wielkiego (Karlstr.) - od ul. Świdnickiej do ul. Krupniczej
- ul. Złote Koło (Goldene-Rade-Gasse) - od pl. Bohaterów Getta do ul. Ruskiej
- ul. Nowy Świat (Neueweltgasse) - południowy odcinek między ul. Ruską i ul. św. Mikołaja.