|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
7 maja 1849 , Uroczysty pogrzeb ofiar zamieszek jakie wybuchły w mieście 7 maja 1849 r. po tym jak król Fryderyk Wilhelm IV odrzucił frankfurcką konstytucję Rzeszy. Fot. Staatliche Museen zu Berlin.Skomentuj zdjęcie |
28 pobrań 4102 odsłony 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Cristoforo Obiekty widoczne na zdjęciu
Ratusz więcej zdjęć (852) Atrakcja turystyczna Zbudowano: XIII w. Dawniej: Rathaus Zabytek: nr rej.: 39 z 29.03.1949 oraz A/2908/135 z 15.02.1962 Początek Ratusza to wiek XIII, kiedy to w jego obecnym miejscu znajdował się prostokątny, podłużny budynek podzielony stojącymi w rzędzie 5 filarami na dwie nawy. Przy zachodniej ścianie nawy północnej znajdowała się wieża. Był to budynek parterowy, kryty i podpiwniczony służący celom kupieckim. Od 1273 roku w podziemiach znalazły swoje miejsce winiarnia i piwiarnia. W 1327 roku zostały wykupione prawa wójta dziedzicznego, przez co znaczenia nabrały w mieście Rada jako organ rządzący oraz Ława jako namiastka sadownictwa. Wtedy to do narożnika północno-wschodniego dobudowano Izbę Radnych a nieco później do ściany wschodniej domu kupieckiego Izbę Wójtowską. W 1350 roku wraz ze wzrostem ilości członków Rady nadbudowano I piętro. W wieku XV pomieszczenie Izby Radnych przedłużono na wschód o pomieszczenie dla pisarza miejskiego. Rozbudowano także przez dostawienie całego traktu południowego z późnogotycką fasadą południową i jednolite przesklepienie trójnawowego już wnętrza. Sam szczyt wschodni wzniesiono około 1500 roku. Lata 1558-1559 to budowa hełmu wieńczącego wieżę ratusza. W takim stanie, prawie niezmienionym przetrwał budynek do pierwszego remontu w latach 1881 – 1891 wielokrotnie zmieniając swoje przeznaczenie. Kamienica "Pod Złotą Koroną" więcej zdjęć (103) Dawniej: Haus zur goldenen Krone Budowę domu ukończono w 1521 roku. 8 lat później ozdobiono go charakterystycznym portalem. Budynek charakteryzował się wydłużonymi attykami. Budynek w imię rozwoju kupiectwa i przedsiębiorczości zburzono w 1900 roku robiąc tym samym miejsce pod kolejny dom handlowy na wrocławskim Rynku. Dom został zburzony podczas walk o FB. Po wojnie odbudowany choć w nieco innej formie. Po wojnie kamienice odbudowano starając się nawiązać do pierwotnego kształtu. Stoi do dziś będąc siedzibą biur turystycznych i banków. b/h/2010 1846-1849 - Wiosna Ludów więcej zdjęć (4) Wydarzenia więcej zdjęć (30) Rynek więcej zdjęć (6101) Dawniej: Ring Rynek we Wrocławiu (niem. Großer Ring in Breslau) – średniowieczny plac targowy we Wrocławiu, obecnie centralna część strefy pieszej. Stanowi prostokąt o wymiarach 205 na 175 m[1]. Jest to jeden z największych rynków staromiejskich Europy. Zabudowę otaczającą Rynek stanowią budynki pochodzące z różnych epok historycznych. Centralną część Rynku zajmuje blok śródrynkowy, składający się z Ratusza, Nowego Ratusza oraz licznych kamienic. Rynek tworzy układ urbanistyczny wraz z przekątniowo przyległymi placem Solnym oraz placem wokół kościoła św. Elżbiety. Do Rynku prowadzi 11 ulic – po dwie w każdym narożniku (Świdnicka, Oławska, E. Gepperta (Zamkowa), Ruska, św. Mikołaja, Odrzańska, Kuźnicza, Wita Stwosza), ponadto przebity w XIV lub XV w. Kurzy Targ po stronie wschodniej oraz wąskie ul. Więzienna i Przejście św. Doroty. Rynek powstał w związku z lokacją Wrocławia, wedle nowszych badań już za czasów Henryka Brodatego, między 1214 a 1232. Starsze publikacje twierdziły, że powstał dopiero w czasie powtórnej lokacji w 1241-1242. Z biegiem czasu wokół Rynku powstały kamienice patrycjatu, a około połowy XIV wieku utworzyły ciągłe pierzeje i nastąpiło utrwalenie podziałów własnościowych. W XIX w. przez Rynek poprowadzono linie tramwaju, najpierw konnego, a później także elektrycznego. Tramwaje kursowały przez Rynek do połowy lat 70. zeszłego stulecia, gdy przeniesiono je na Trasę W-Z. W latach 1996-2000 wyremontowano nawierzchnię Rynku, ostatecznie zamykając ruch samochodowy po jego wschodniej stronie, jak również odnowiono większość elewacji. Przy Rynku znajduje się obecnie 60 numerowanych posesji, przy czym niektóre budynki posiadają kilka numerów. Podziały działek przebiegają najczęściej inaczej niż dawne podziały lokacyjne, na skutek wtórnych podziałów i scaleń. Każda działka posiada również swoją historyczną nazwę, zwykle związaną z atrybutem umieszczonym niegdyś na elewacji kamienicy lub losami miejsca, np. Pod Gryfami, Pod Błękitnym Słońcem, Stary Ratusz. Źródło: ul. Szewska więcej zdjęć (2606) Dawniej: Schuhbrücke |