Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
17 marca 2013 , Supraśl. Monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Apostoła Jana Teologa. Powstał w 1501 r. Miał charakter sakralnej twierdzy warownej. "Miejsce Mocy". Wg legendy to tutaj zatrzymała się ikona puszczona z nurtem rzeki Supraśl. Zakonnicy z Gródka uznali to miejsce (Suchy Grąd) za wybrane przez Opatrzność. Fundatorem Monasteru był Aleksander Chodkiewicz herbu Gryf z Mieczem. Z odzyskanych przez celników ikon stworzono tutaj MUZEUM IKON.
Po lewej stronie Dom Ogrodnika (Stara Karczma) ul. S. Konarskiego 1 z II połowy XVIII w. Charakterystyczny (polski) łamany dach, kryty gontem.
"Dom Ogrodnika" zwany też "Starą Poczta". Zbudowany w II-ej połowie XVIII wieku jako mieszkanie klasztornych ogrodników, następnie mieściła się tu karczma.
W okresie międzywojennym urząd pocztowy.
Obecnie jest to dom mieszkalny.
Na szczególną uwagę zasługuje dach budynku typu polskiego łamanego, kryty gontem.
Ufundowany na początku XVI wieku przez marszałka Wielkiego Księstwa Litewskiego Aleksandra Chodkiewicza i prawosławnego biskupa Józefa Sołtana, a specjalny tomos sankcjonujący jego budowę wydaje patriarcha Konstantynopola Joachim I. Akt erekcyjny został potwierdzony również przez króla Aleksandra Jagiellończyka. W 1501 roku powstała tu najpierw drewniana cerkiew pw. św. Jana Teologa. W dwa lata później rozpoczęto budowę cerkwi murowanej pw. Zwiastowania NMP. W 1516 roku wyświęcono cerkiew Błagowieszczeńską, później budynki monasteru wzbogaciły się o cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego, której integralną częścią były katakumby. Z biegiem lat stał się ważnym ośrodkiem kulturalnym i religijnym, m.in. ze względu na bogatą bibliotekę, która w 1557 roku liczyła już 200 pozycji i rozwinięte kontakty z innymi ważnymi ośrodkami prawosławnymi, jak Góra Athos czy Ławra Pieczerska czego wyrazem było nadanie ihumenowi Sergiuszowi (1532-1565) tytułu archimandryty. Odwiedzając monaster w 1582 roku patriarcha Serbii i Bułgarii Gabriel podnosi go do rangi "Ławry" i nadaję archimandrycie Tymoteuszowi (1575-1590} mitrę. Powracający z Moskwy patriarcha Konstantynopola Jeremiasz II w 1589 roku przybył do Ławry supraskiej. W 1609 roku, po oblężeniu przez wojska królewskie, zmuszony zostaje przyjąć unię. Bazylianie, rozbudowują kompleks klasztorny i rozwijają działalność wydawniczą, klasztor staje się znaczącym ośrodkiem kultury i oświaty. Następuje okres jego największego rozkwitu. W 1796 dobra klasztoru konfiskują władze pruskie. W 1823 w bibliotece klasztornej profesor wileńskiwgo uniwersytetu Michał Bobrowski znajduje jedenastowieczną OCS księgę. W 1824 Władze rosyjskie odbierają klasztor unitom i zwracają mnichom prawosławnym. Znaczna częśc budynków klasztornych zostają przekazana fabrykantom, którzy rozpoczynają w nich produkcję sukna. W 1875 zbudowana została cerkiew św. Pantelejmona, w 1889- Jana Teologa, a 1901- św. Jerzego Zwycięzcy. W 1910 następuje renowacja szesnastowiecznych fresków. Działania I wojny światowej i zbliżające się nieuchronnie odrodzenie Państwa Polskiego, powodują ucieczkę mnichów w głąb Rosji (bieżeństwo), którzy zabierają ze sobą cudowną Supraską Ikonę Matki Bożej. W II Rzeczypospolitej budynki klasztorne zostają przekazane salezjanów, którzy prowadzą w nim sierociniec. W 1944 wojska niemieckie niszczą cerkiew Zwiastowania NMP. Po wojnie znajduje to swoją siedzibę szkoła rolnicza. Od lat 80. XX w Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny stopniowo odzyskiwał budynki klasztorne i prowadził prace konserwatorskie i remontowe. Prace remontowe w Ławrze trwają do dzisiaj. Planowana jest także odbudowa Cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego, która znajdowała się kiedyś nad katakumbami.