Kościół cmentarny pw. św. Walentego istniał już w XVI w. Obecny zbudowany zapewne 2. połowie XVII w. Wielokrotnie odnawiany, m. in. po uszkodzeniu w czasie ostatniej wojny. Orientowany, drewniany, konstrukcji zrębowej, z wieżą konstrukcji słupowej. Ściany wzmocnione podmurowaniem w 1955 r. Prezbiterium zamknięte trójbocznie, przy nim od południa czworoboczna zakrystia. Szersza nawa prostokątna. Od zachodu wieża wtopiona w prostokątny przedsionek równej szerokości z nawą. Prezbiterium nakryte pozornym sklepieniem o łuku segmentowym. W nawie i zakrystii stropy płaskie. Wykrój tęczy o łuku spłaszczonym. Chór muzyczny wsparty na dwóch profilowanych słupach, z parapetem o występującej części środkowej z dekoracją geometryczną z płycin, w dolnej części parapetu koronka z wyrzynanych desek. Odrzwia do zakrystii zamknięte hakiem spłaszczonym, w nich drzwi o dekoracji z listew z motywem płomienia pośrodku z XVII w. Okna zamknięte łukiem segmentowym. Ściany na zewnątrz szalowane deskami. Dachy siodłowe, kryte gontem. Dach nad prezbiterium przechodzący połacią boczną na zakrystię. Wieża o ścianach lekko pochyłych, w dolnej części po bokach strome zadaszenie pulpitowe pobite gontem, w górnej kondygnacji okienka prostokątne oraz w kształcie serca. Hełm wysmukły, ośmioboczny, baniasty, zwieńczony latarnią, pobity gontem.



Opis na podstawie: Katalog zabytków sztuki w Polsce, tom VI województwo katowickie, zeszyt 8 powiat lubliniecki