W połowie XVI wieku niezabudowana działka należała do Oleszka z Wieprzowego Jeziora i przypuszczalnie w tym czasie wzniesiono na niej kamienicę, po której obecnie zachowały się sklepione piwnice i fragment parteru ze sklepieniem kolebkowym. W XIX wieku kamienica została gruntownie przebudowana i zyskała obecny wygląd. Prawdopodobnie właścicielami nieruchomości byli wtedy Hubemanowie. Dalsze dzieje kamienicy nie są znane. W 1 połowie XX wieku kamienica w rękach żydowskich, po II wojnie światowej przeszła na własność Skarbu Państwa, a w 1992 roku została skomunalizowana . Kamienica została gruntownie odrestaurowana w latach 1976-78 wg projektów J.Dziesiątkowskiego i T. Rajskiego. Wyburzono wtedy oficynę oraz komórki i ustępy. Podbito fundamenty, przemurowano część ścian zewnętrznych, wymieniono drewniane stropy na ogniotrwałe typu Kleina, więłbę dachową i pokrycie dachu oraz drewniane schody na żelbetowe. Wykonano także izolację pionową i poziomą budynku oraz położono nowe tynki.
W 2004 roku zamontowano dodatkowe drzwi w miejsce okna.
Budynek murowany, obustronnie tynkowany. Sklepienia kolebkowe z lunetami / w piwnicy i na parterze w dawnym trakcie wejściowym/. Stropy płaskie, konstrukcja dachowa drewniana krokwiowo-jątkowa z zastrzałami, dach pokryty blachą stalową ocynkowaną. Okna skrzynkowe jedno- i dwuskrzydłowe, 3 i 6-kwaterowe. Drzwi jedno- i dwuskrzydłowe, z nadświetlem, zewnętrzne szalowane w romby, wewnętrzne płycinowe. Budynek założony na planie zbliżonym do kwadratu. Bryła prostopadłościenna, dwukondygnacyjna z mieszkalnym poddaszem.
Za