Po II wojnie światowej. W 1947 roku po "Akcji Wisła" po przesiedleniu części rodzin ukraińskich i w ich miejsce osiedlono repartriantów zza Buga. Na początku Kierownikiem Szkoły była Pani Feliksa Michalak, która grała na skrzypcach. W Szkole Podstawowej w Nosowie uczono dzieci I-IV. Następnym kierownikiem szkoły był Wojciech Perzyna. ( po odejściu na emeryturę wyjechał z żoną i córka na Śląsk). W Szkole była jedna izba lekcyjna. Dzieci uczyły się w klasach łączonych. W części szkoły było mieszkanie służbowe kierownika. W całej szkoły uczyło się około 20 dzieci. Uczyły się na zmianę. Źródło: opowieści byłych uczniów tej szkoły.

Według pisanych źródeł wynika, że budynek jest starszy, bo sprzed I wojny światowej:
Szkoła z końca XIX w. - drewniana, konstrukcji zrębowej, oszalowana, w narożach pseudopilastry z desek. Prostokątna, z dwudzielną sienią na osi i przybudówką od tyłu. Od frontu nowy ganek na czterech słupach. Wnętrze złożone z czterech izb, kryte stropem. Dach dwuspadowy, przedłużony nad przybudówką, kryty papą.

do skrobil: A znasz jego adres?

do pawulon: Nosów, z tabliczki na zdjęciu widać, że to chyba 36.

do skrobil: Dzięki. Próbowałem odczytać to z tego pliku ale robiła się pikseloza, widać Ty odczytałeś powiększony oryginał ;)

do skrobil: Kierownik Wojciech Perzyna na lekcjach biologi uczył uczniów hodowli jedwabników. Uczniowie zrywali liście z morw, których tutaj rosło kilka przy szkole( dziś nie ma ani jednego drzewa we wsi). Te liście przekładane były kartonowymi arkuszami. Dzieci obserwowały cały proces hodowli. Od jajeczek ( gdzieś były kupowane), przez larwy, gąsienice do kokonów. Gdy były kokony wrzucano je do wody. Wtedy gąsienice wychodziły z kokonów. Kierownik w wakacje trudnił się hodowla jedwabników na szerszą skalę. Miał do dyspozycji sale lekcyjne. Gdzieś to sprzedawał, ponieważ nikt nie widział aby sam chodził w jedwabnych szatach. Dzieci na przerwach zjadały owoce morwy, które były koloru czarnego lub żółtego.