Obiekty sanatoryjno-hotelowe, charakterystyczne dla dzielnicy leczniczo-rehabilitacyjnej na Zawodziu, nazwane wskutek ich kształtu „piramidami”, stanowią główną kanwę „tłową” uzdrowiska. Na ich tle pozostałe budynki, tj. Sanatorium i Szpitala Uzdrowiskowego „Równica”, Uzdrowiskowego Zakładu Przyrodoleczniczego oraz siedziby dyrekcji, eksponują się kontrastująco swym poziomym uformowaniem. Tak ukształtowana kompozycja krajobrazowo-architektoniczna jest wynikiem poszukiwań twórczych kształtu współcześnie wznoszonych obiektów w charakterystycznym regionie górskim Beskidów. „Piramidy” są uformowane w ten sposób, że z każdego punktu widzenia prezentują się jako bryły o zarysie trójkątnym. Forma ta powstaje z przekątniowego przecięcia regularnego sześcianu. Konstrukcyjnie jest ona oparta o kwadratowy moduł 6 x 6 m plus belka przekątniowa. Obiekty te ujęte są w dwie grupy, rozłożone po obu stronach debry (wąwozu) potoku Gościradowiec.
Grupa taka tworzy na zboczu układ trójkątów nieregularnie rozłożonych sytuacyjnie i wysokościowo, wiążących się w „podgrupy” pionowym „rosnącym” rytmem ścian zachodnich oraz pokrewnym zarysem skosów brył. Dzięki swej „trójkątności” zespół ten „rozrzedza się kompozycyjnie” ku górze. Ta jego cecha została złamana wbrew woli autorów całości koncepcji przez przebudowę niedokończonego – najwyżej położonego obiektu (Hotelu „Belweder”) – na formę bryły prostokątnej, wiążącej się z konwencjonalnymi w formie obiektami Ustronia. Zespół zawierał łącznie 19 obiektów trójkątnych, w tym dzisiaj jest: 16 funkcjonujących w formie pierwotnej – trójkątnej („Róża”, „Malwa”, „Złocień”, „Tulipan”, „Magnolia” przy ul. Szpitalnej, „Daniel”, Muflon” przy ul. Sanatoryjnej, „Rosomak”, „Repty”, „Wilga”, „Kos”, „Jaskółka”, „Elektron”, „Diament” [dawniej „Sokół”], „Orlik”, „Narcyz” przy ul. Zdrojowej, 1 zdewastowany („Maciejka” przy ul. Szpitalnej), 1 niedokończony i 1 zmieniony w formę obcą zespołowi (Hotel „Belweder”). „Piramidy” projektowane były w latach 1964-1978. Pierwszą „piramidę” („Różę”) wybudowano w 1973 r., a ostatnią („Repty”) w 1990 r. Obiekty te inwestowane były przez różne jednostki gospodarcze. Obecnie są w rękach różnych właścicieli. Każdy obiekt „piramidy” ma 4.500 m² powierzchni użytkowej w kubaturze wynoszącej około 18.000 m².
Zespół projektowy „piramid”: autorzy – Henryk Buszko, Aleksander Franta, Tadeusz Szewczyk, Naso Łazowski; konstruktorzy – Konrad Korpys, Jaromir Bohoniuk, Henryk Raszka, realizacja – Bielskie Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Budowlane. [Tekst: vstrone. Bibliografia: „Budowle i budynki. Ustroń znany i nieznany”, red. Bożena Kubień, Ustroń 2003, s. 82-83].