starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Wołga, Wołga - film w reżyserii Grigorija Aleksandrowa z roku 1938. Wdzięczny musical produkcji ZSRR...
2013-04-01 09:25:34 (13 lat temu)
augiasz
+1 głosów:1
Natomiast druga pozycja to "Stieńka Razin" - produkcja niemiecka z roku 1936 - musical o Kozaku dońskim (sic!)
2013-04-01 09:28:30 (13 lat temu)
Jarosław Dubowski
+4 głosów:4
do augiasz: No to widać że Dni Filmu Radzieckiego we Wrocławiu miały dłuższą tradycję niż sądzono ;)
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: lit.
2013-04-01 11:13:23 (13 lat temu)
Cristoforo
+5 głosów:5
Przedtem datowanie było prawidłowe. To film "Wolga, Wolga" z 1928 roku - reżyser Viktor Tourjansky
2013-04-01 14:41:16 (13 lat temu)
nimbocumulus
+1 głosów:1
do augiasz: Ale jak w roku 1929 mógł być pokazywany film z 1936 :-) ?
Stieńka Razin to bohater pieśni "Wołga Wołga". Podaję za Wikipedią: "Pieśń opowiada historię z roku 1670, gdy ataman kozacki Stieńka Razin po ślubie z perską księżniczką wypływa wraz z towarzyszami czółnami na Wołgę, prawdopodobnie w podróż poślubną. Zagniewany słyszy krytykę, kpiny kozaków i rodzące się między nimi niesnaski związane z negatywną oceną tego ożenku. Aby położyć kres niezgodzie postanawia podarować młodą żonę Wołdze i wrzuca ją do rzeki. Księżniczka topi się w jej nurcie. Ataman wyjaśnia osłupiałym zgromadzonym, że nie pożałuje niczego, co mogłoby doprowadzić do niezgody wśród wolnych ludzi – Kozaków. Nawołuje też zespół muzykantów, aby zagrał i zatańczył dla zbawienia jej duszy."
2020-12-18 16:45:00 (5 lat temu)
do nimbocumulus: A może: " Stieńka Razin (ros. Стенька Разин) – rosyjski krótkometrażowy film z 1908 roku w reżyserii Władimira Romaszkowa. Film ten jest pierwszym fabularnym filmem rosyjskim[1][2]. "
2020-12-18 18:01:46 (5 lat temu)
esski
Na stronie od 2009 październik
16 lat 6 miesięcy 16 dni
Dodane: 1 kwietnia 2013, godz. 1:42:21
Rozmiar: 1593px x 1000px
29 pobrań
3085 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia esski
Obiekty widoczne na zdjęciu
opery i operetki
Teatr Muzyczny "Capitol"
więcej zdjęć (145)
Biuro: KKM Kozień Architekci, Kraków
Zbudowano: 1928-29/2010-13
Dawniej: Kino Capitol, Kino Śląsk, Operetka Wrocławska
W latach 1928-1929 w miejscu starych kamienic wzniesiono wg. proj. Friedricha Lippa największe i najnowocześniejsze kino wschodnich Niemiec. Wystrój wnętrz wykonał Paul Siemers, prace rzeźbiarskie Otto Kurth zaś Gustav Wolf współpracował przy opracowaniu urządzeń technicznych. Cały kompleks składał się z trzech części. W niezachowanej, frontowej części znajdowało się wejście główne, kasy i sklep, a na górnych kondygnacjach mieszkania. W budynku od ul. Bogusławskiego znajdowały się biura i magazyny. Część środkowa to właściwe kino na 1200 miejsc.
Po wojnie w ocalałej części kina znajdowało się Kino Śląsk uroczyście otwarte 31 grudnia 1945r, oraz Operetka Wrocławska
Strona teatru

W dniu 20 lipca 1968 roku na ścianie kina odsłonięto tablicę upamiętniającą Kongres Zjednoczeniowy organizacji młodzieżowych, który miał miejsce w 1948 r
b/h/
ul. Piłsudskiego Józefa, marsz.
więcej zdjęć (5127)
Dawniej: Garten Strasse, Am Hauptbahnhof, Ogrodowa, gen. Karola Świerczewskiego
Ulica w kształcie, w jakim możemy ją częściowo podziwiać do dzisiaj powstała dopiero w drugiej połowie XIX wieku. Wcześniej była to zwykła polna droga, rzadko zabudowana wiejskimi domami, za którymi ciągnęły się rozległe ogrody. Właśnie od tych ogrodów wzięła się przedwojenna nazwa ulicy – Gartenstrasse (Ogrodowa). Nazwę tą wprowadzono oficjalnie w 1823 r., lecz we wcześniejszych wiekach można spotkać także inne nazwy. Odcinek od ul. Grabiszyńskiej do ul. Stawowej zwano Wielkim Wygonem (Große Anger), a od ul. Stawowej do ul. Dworcowej Nowym Wygonem (Neue Anger) później określany jako Angergasse. Ten ostatni odcinek nosił też czasowo nazwę Am Oberschlesischen Bahnhof lub Am Hauptbahnhof (sam plac przed Dworcem Głównym). Jakby tego było mało to do 1906 r. do Gartenstr. zaliczana była także obecna ul. Gabrieli Zapolskiej. Szybki rozwój ulicy nastąpił po wyburzeniu przez Francuzów fortyfikacji miejskich w 1807 r., a następnie przez wybudowanie w połowie XIX w. najpierw Dworca Górnośląskiego, a następnie Dworca Głównego. Ulica stała się reprezentacyjną arterią Przedmieścia Świdnickiego. W rejonie dworca powstawały hotele (Kronprinz, Nord, Vier Jahreszeiten), ośrodki kulturalne (Dom Koncertowy, obecny Teatr Polski, kino Capitol), urzędy (Śląski Sejm Krajowy, Dyrekcja Kolei).

W czasie II wojny światowej zabudowa ulicy została w znacznym stopniu zniszczona. Luki w zabudowie zaczęto uzupełniać już w latach 50. i 60. na północnej stronie ulicy i w rejonie placu Legionów. W 1961 r. ulicę przedłużono od pl. Legionów od pl. Orląt Lwowskich.
Przez pierwsze dwa powojenne lata ulica nosiła przetłumaczoną niemiecką nazwę czyli była to ul. Ogrodowa. W kwietniu 1947 r. patronem ulicy został Karol Świerczewski (1897-1947), generał, działacz komunistyczny, zabity 28 III 1947 r. przez oddział UPA pod Jabłonkami w Bieszczadach. Od 1992 r. patronem jest marszałek Józef Klemens Piłsudski (1867-1935), pierwszy Marszałek Polski, mąż stanu, Naczelnik Państwa, dwukrotny premier II RP.