Ulica Dworcowa (niem. Bahnhofstrasse) - ulica rozpoczynająca swój przebieg przy skrzyżowaniu z ul. Św. Marcin (obok Ronda Kaponiera, na wysokości mostu Uniwersyteckiego). Biegnie w kierunku południowym. Nad ulicą znajduje się most Dworcowy. Kończy swój przebieg na tyłach Dworca Głównego PKP. Nazwa polska ustalona 29 sierpnia 1919 r. Ulica Dworcowa została wytyczona wraz z otwarciem Dworca Głównego w roku 1879. W latach 1880-1970 kursowały po niej tramwaje - najpierw konne, a od 1898 elektryczne. Mimo zlikwidowania w roku 1970 linii tramwajowej wiodącej na dworzec kolejowy, pod asfaltem ulicy Dworcowej nadal znajdują się tory.
Na podst.:

Powstała w postaci obecnej po zburzeniu Bramy Berlińskiej i otrzymała w roku 1908 nazwę "Przy Bramie Berlińskiej" (Am Berliner Tor). Dawniej liczyła się częściowo do ulicy "Przed Bramą Berlińską". Od 15.11.1919r. zwie się "ul.Wjazdową". Tak nazwana, ponieważ stanowi ze strony dworca kolejowego trakt wjazdowy. (Osada przy kościele Św.Marcina powstała rychlej niż miasto autonomiczne (była już około roku 1240), stanowiła własną jednostkę organizacyjną i była własnością Proboszcza Św.Marcińskiego. Wcielona do miasta w 1797. Część ulicy zawsze należała do miasta. Droga idącą od starej bramy Wrocławskiej przy kościele prowadziła do Frankfurtu nad Odrą. Ulica ta w nazwie swej zachowała miano dawnej osady. Nazwa polska aprobowana urzędowo 16.06.1919r.

Opis Z.Zaleskiego