|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 5.33
13 kwietnia 2013 , Ulica Ormiańska 18. Kamienica patrycjuszowska wzniesiona wg "trzeciego morandowskiego wzorca". Kamienne odrzwia na parterze - renesansowe. Wiadomo, że w wieku XVI-XVII była własnością Megardisza (Migerdisza), natomiast w latach 1645-1672 Bazylego Rudomicza, rektora Akademii Zamoyskiej. W końcu XVII, XIX wieku własność Brzyskiego - profesora Akademii, Ziembińskich, Milczyńskich, Popławskich. Od 1879 roku kamienica przeszła na własność kupców żydowskich, Szperów i Walerów. Od 1989 roku w użytkowaniu Muzeum Okręgowego - sale ekspozycyjne i magazyny. Kamienica pierwotnie parterowa (?) Rozbudowana w drugiej połowie XVIII wieku. Po 1850 roku zniesiono attykę. W latach 1937-38 była odrestaurowana wg projektu T. Zaremby.Skomentuj zdjęcie |
Dodane: 13 kwietnia 2013, godz. 18:49:58 Autor zdjęcia: Wiesław Smyk Rozmiar: 998px x 1355px Licencja: CC-BY-SA 3.0
1 pobranie 536 odsłon 5.33 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk Obiekty widoczne na zdjęciu Ormiańska 18 więcej zdjęć (3) Zabytek: A-292 18-10-1984 Kamienica patrycjuszowska wzniesiona wg "trzeciego morandowskiego wzorca". Kamienne odrzwia na parterze - renesansowe. Wiadomo, że w wieku XVI-XVII była własnością Megardisza (Migerdisza), natomiast w latach 1645-1672 Bazylego Rudomicza, rektora Akademii Zamoyskiej. W końcu XVII, XIX wieku własność Brzyskiego - profesora Akademii, Ziembińskich, Milczyńskich, Popławskich. Od 1879 roku kamienica przeszła na własność kupców żydowskich, Szperów i Walerów. Od 1989 roku w użytkowaniu Muzeum Okręgowego - sale ekspozycyjne i magazyny. Kamienica pierwotnie parterowa (?) Rozbudowana w drugiej połowie XVIII wieku. Po 1850 roku zniesiono attykę. W latach 1937-38 była odrestaurowana wg projektu T. Zaremby. Fundamenty i ściany wzniesione z cegły palonej. W piwnicy sklepienia kolebkowe i kolebkowe z lunetami. W pomieszczeniach parteru sklepienia krzyżowe, w trakcie tylnym stropy żelazno-betonowe z podwieszanymi drewnianymi belkami. Nad pomieszczeniami pozostałych kondygnacji stropy żelazno-betonowe. Więźba dachowa drewniana, dach pokryty blachą miedzianą. Kamienica założona na planie wydłużonego prostokąta, dwupasmowa, dwuipółtrakowa z sienią na osi podłużnej. Piętro trójtraktowe. Bryła kamienicy zwarta, trójkondygnacyjna, podpiwniczona, z masywną attyką przesłaniającą dach dwuspadowy. Elewacja frontowa w przyziemiu trójosiowa, w partii pięter czteroosiowa. Podcień ukształtowany w postaci triady arkad wspartych na filarach o przekroju prostokąta, zamkniętych profilowanymi gzymsami. W kluczach arkad imposty o motywach roślinnych podtrzymujące szeroki, płaski fryz, nad którym znajduje się gzyms oddzielający partię pierwszego piętra. U nasady sklepień zamykających podcień, nad wszystkimi otworami piaskowcowe, wydatne, profilowane gzymsy. W ścianie tarczowej na osi otworu wejściowego tondo, w którego polu jest mały chrystogram. Wnętrze zaadoptowane współcześnie do celów ekspozycyjnych. Zachowane w części pomieszczeń i zrekonstruowane sklepienia. Stropy zrekonstruowane. Polichromie, detale architektoniczne i plastyczne, urządzenia grzewcze nie zachowane. Instalacje: elektryczna, wod.-kan., c.o., gazowa, odgromowa, przeciwwłamaniowa, telefoniczna. Za ul. Ormiańska więcej zdjęć (399) |