Obiekt wybudowany jako budynek elektrowni w zespole folwarcznym Ordynacji Zamoyskich. Elektrownia produkowała ok. 40 KW prądu stałego, który zasilał zespół pałacowy w Klemensowie i zabudowania folwarczne w Michalowie. Systemem pasów transmisyjnych zasilał tez położony po drugiej stronie Wieprza młyn zbożowy. W latach 1932-33 zainstalowano nową turbinę Francisa z wałem pionowym i generatory, co spowodowało przejście młyna na zasilanie elektryczne. Po 1945 roku elektrownia stała się własnością PGR i produkowała prąd na potrzeby wsi. W 1955 roku doprowadzono linię prądu zmiennego, co spowodowało zamknięcie elektrowni i jej dewastację, która trwała do 1993 roku. W latach 80-tych budynek przejął Zakład Energetyczny w Zamościu w ramach akcji odbudowy małej energetyki. Elektrownia została uruchomiona dopiero w 1993, kiedy budynek wydzierżawił Zakład Rzemieślniczy w Tarnogórze. Obiekt murowany z cegły pełnej palonej oraz kamienia wapiennego łączonych zaprawą cementową wapienną w wątku krzyżowym, nieotynkowany, posadowiony bezpośrednio na ławie fundamentowej. Ściany wewnętrzne z cegły palonej pełnej, łączonej zaprawą cementowo-wapienną, otynkowane. Więźba dachowa drewniana, płatwiowo-krokwiowa z pojedynczym stolcem z zastrzałami. Strop ceramiczny Kleina. Dach kryty blachą. Okna drewniane krosnowe, dwuskrzydłowe, trójpoziomowe, sześciopolowe oraz czteropoziomowe, czteropolowe. Drzwi blaszane jednoskrzydłowe na zawiasach czopowych oraz analogiczne dwuskrzydłowe. Budynek wybudowany na planie prostokąta, jednotraktowy w części zachodniej i dwutraktowy w części wschodniej, z wejściem głównym na elewacji południowej i wschodniej. Bryła budynku jednokondygnacyjna z poddaszem użytkowym, zwarta, pod dachem jednospadowym. Elewacja południowa czteroosiowa, niesymetryczna z otworem wejściowym zwieńczonym łękiem pełnym oraz otworami okiennymi zwieńczonymi odcinkowo na pozostałych osiach. Obecnie otwory okienne od góry częściowo zamurowane. Elewacja bogato dekorowana przez ozdobne obramowania okienne oraz drzwiowe wykonane z cegły nieotynkowanej. Podzielona ozdobnymi lizenami na cztery przęsła. Na wysokości stropu horyzontalnie biegnie ozdobny gzyms z fryzem. Elewacja wschodnia niesymetryczna z jednym otworem drzwiowym, częściowo zamurowanym zwieńczonym łękiem pełnym. Elewacja podzielona trzema ozdobnymi lizenami biegnącymi wertykalnie i horyzontalnie biegnącym gzymsem analogicznym jak na elewacji frontowej. Powyżej gzymsu dwa analogicznie umieszczone okrągłe otwory w ceglanych obramowaniach. Elewacja północna czteroosiowa, symetryczna z czterema otworami okiennymi zwieńczonymi odcinkowo w układzie pasowym. Otwory okienne dekorowane analogicznie jak na elewacji frontowej. Elewacja zachodnia symetryczna, dwuosiowa z analogicznymi otworami okiennymi na osiach i dwoma okrągłymi otworami na wysokości poddasza. Wnętrze trójpomieszczeniowe z główną halą maszynowni od zachodu, przedsionkiem oraz pomieszczeniem mieszkalnym od wschodu. Z oryginalnych urządzeń elektrowni zachowana odremontowana turbina Francisa. Główne remonty przeprowadzono w 1993 roku -założono nową stolarkę okienną i metalowe drzwi, naprawiono dach i zmieniono jego pokrycie, wyremontowano turbinę główną oraz zainstalowano nowe generatory. Za