Hans Poelzig poznał małżeństwo aptekarzy Zwirnerów podczas przebudowy ratusza w Lwówku w 1904 r. Dostał od nich zlecenie na projekt domu wraz ze schroniskiem dla młodzieży. W budynku była też niewielka wytwórnia likieru. Rodzina prowadziła pensjonat do 1930 r. kiedy sprzedała budynek towarzystwu "Akademische Freischar". Otrzymał wówczas nazwę "Boberhaus". Położony był na stoku wzniesienia, powyżej linii kolejowej Lwówek-Jelenia Góra. Spłonął w 1945 r.

Budynek powstał w 1910 r. wg projektu (biorącego wówczas udział w renowacji i przebudowie lwóweckiego ratusza) Hansa Poelziga dla małżeństwa aptekarzy Zwirnarów. Początkowo (od 1914 r.) w wielkim kubaturowo budynku urządzono pensjonat dla chłopców z ubogich rodzin - Knaben-Alumnat Fichteneck a następnie od 1927 r. znalazł się w rękach młodzieży z Schlesischen Jungmannschaft. Powstał obóz pracy dla młodzieży akademickiej i robotniczej (Lwówecki Oboóz Pracy - niem. Löwenberger Arbeitslager) mający na celu wszechstronny rozwój fizyczny i umysłowy uczestników poprzez sport, muzykę, śpiew, teatr, pracę fizyczną czy umysłową; organizowano prelekcje czy dyskusje w grupach. Z powodu trudności finansowych pod koniec l. 20. nastąpił schyłek tej inicjatywy a po 1932 r. dom opustoszał. w 1936 r. budynek został przejęty przez Hitler-Jugend. Jego funkcja w czasie wojny zmieniała się - kwaterowali tu m. in. robotnicy przymusowi, zorganizowano lazaret. W czasie działań wojennych został poważnie uszkodzony a nieużytkowany popadał w ruinę i został stopniowo rozebrany. Z budynku zachował się fragment dolnej kondygnacji i zalane piwnice.