Trasa Zjazdu Gnieźnieńskiego jest częścią DK5 oraz DK15. Ulica w większej części jest dwujezdniowa, całkowicie bezkolizyjna. Budowa tej ulicy była prowadzona w dwóch etapach. Pierwszy etap zrealizowano w latach 1978-1983. Powstał wówczas odcinek łączący ulice Łaskiego i 3 Maja o długości około 1,2 km. Najważniejszymi elementami pierwszego odcinka są dwie około 200-metrowe, dwujezdniowe estakady. Estakady zbudowano na terenie podmokłym, na którym w średniowieczu istniało niewielkie jezioro. Na mocy Uchwały MRN z dnia 6 grudnia 1984 roku ulica otrzymała nazwę „Trasa 40-lecia PRL”.
Budowę drugiego odcinka teoretycznie kontynuowano po 1984 roku jednak prace ograniczyły się do zbudowania betonowej konstrukcji tunelu dla pieszych. W latach 1993-1994 wybudowano około 900 metrowy jednojezdniowy odcinek w okolicy ulicy Pałuckiej. Odcinek nie był połączony w normalny sposób z żadną drogą, początkowo służył pasjonatom latania jako pas startowy dla motolotni oraz tor wyścigowy dla wielbicieli krótkich i prostych dystansów :) Intensywne prace nad drugim odcinkiem rozpoczęły się jednak w 1995 roku, kiedy rozpoczęto prace mające na celu budowę odcinka na zboczu skarpy Jeziora Winiary. Długość całego drugiego odcinka między 3 Maja i włączeniem w ulice Gdańską wynosi około 3,4 km z czego około 2,3 km posiada dwie jezdnie. Na drugi etap, poza jezdniami, składają się dwa tunele dla pieszych, dwujezdniowy wiadukt nad linia kolejową, zmieniono przebieg fragmentu ulicy Orcholskiej, wybudowano wiadukt w ciągu ulicy Orcholskiej, powstały także dwa mury oporowe wzmacniające skarpę przy jeziorze Winiary. Zlikwidowano skrzyżowanie z ulicą 3 Maja i całkowicie przebudowano okoliczny układ komunikacyjny co w połączeniu z pierwszym odcinkiem daje łącznie około 4,6 km bezkolizyjnej trasy. Drugi etap ulicy oddano do użytku w 1997 roku. W latach 2005-2006 wybudowano "Węzeł Róża", początek nowej drogi wyjazdowej z Gniezna w kierunku Torunia [DK15].
Uchwałą RMG z dnia 2 września 2005 r. zmieniono nazwę ulicy na Trasa Zjazdu Gnieźnieńskiego.