starsze
ul. Powstańców Śląskich
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 5.87

Polska woj. dolnośląskie Wrocław Gajowice ul. Krucza

1898 , Skrzyżowanie ulic Szczęśliwej, Kruczej i Powstańców Śląskich.

Skomentuj zdjęcie
Neo[EZN]
Na stronie od 2001 wrzesień
24 lat 7 miesięcy 3 dni
Dodane: 28 kwietnia 2013, godz. 12:57:35
Rozmiar: 1600px x 1025px
4 pobrania
3021 odsłon
5.87 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Neo[EZN]
Obiekty widoczne na zdjęciu
ul. Powstańców Śląskich
więcej zdjęć (4216)
Dawniej: Kaiser Wilhelm Strasse, Strasse der SA
Droga prowadząca do wsi Kleinburg była naturalnym przedłużeniem ul. Świdnickiej. Jeszcze przed włączeniem tego rejonu do miasta był on gęsto zaludniony, a żyzne ziemie zasiedlali głównie ogrodnicy. Pierwsze domy podmiejskie i wille zaczęły powstawać ok. 1850 r. w północnym odcinku ulicy. Po włączeniu w 1866 r. w granice miasta Nowej Wsi, zmieniono ulicy nazwę z Kleinburger Chaussee na Kleinburgerstr. Trzeba zaznaczyć, że wtedy jeszcze ulica kończyła się na wysokości obecnej ulicy Hallera. Po parcelacji na początku lat 70. XIX w. kolonii willowej na Borku rozpoczęła się realizacja planu urbanistycznego dla Przedmieścia Południowego. Zgodnie z nim droga miała się przerodzić w szeroką, reprezentacyjną ulicę o szerokości 27 m. Wkrótce potem ponownie zmieniono nazwę, tym razem na Kaiser-Wilhelm-Str. Od tego momentu Przedmieście Świdnickie stało się najpiękniejszym rejonem Wrocławia. Powstawały wytworne wille najbogatszych mieszkańców Breslau oraz bogate kamienice z mieszkaniami o powierzchni 300 mkw. Kolejną ważną datą w historii ulicy był rok 1897 r. W tym roku przedłużono ulicę dalej na południe, aż do ul. Krzyckiej i powstałego w 1890 r. nasypu obwodowej kolei towarowej. W latach 30. XX w. przebudowano torowisko, przenosząc je na środkowy pas zieleni rozdzielający obie jezdnie. Ostatniej przed wojną zmiany nazwy dokonano 20 IV 1938 r., kiedy to na cześć bojówek hitlerowskich nazwano ulicę Strasse der SA.

W 1945 r. podobnie jak reszta Przedmieścia Południowego zabudowa ulicy w większości została zniszczona. Łatwiej wymienić budynki, które ocalały niż te zburzono. Od tego samego roku obowiązuje obecna nazwa – Powstańców Śląskich. Przez ostatnie 40 lat skutecznie oszpeca się tą piękną niegdyś ulicę blokami z wielkiej płyty, transatlantykami itp.
ul. Krucza
więcej zdjęć (612)
Dawniej: Charlotten Strasse
Pierwsze plany wytyczenia ulicy powstały w latach 70. XIX w. Do ich realizacji doszło już w dziesięć lat później. Nowa ulica biegła wtedy od ul. Powstańców Śląskich do pl. Hirszfelda. Przedłużenie do ul. Gajowickiej nastąpiło w pierwszych latach XX wieku. Kolejne wydłużenie ulicy nastąpiło w latach 20. XX w. co związane było z dalszym rozwojem miasta w kierunku południowym oraz budową osiedla Eichborngarten na Grabiszynie. Najpóźniej wybudowano odcinek między ulicami Gajowicką i Wróblą. Od początku istnienia ulicy jej patronką była córka cesarza Fryderyka III, Charlotte (1860-1919).

W czasie wojny najbardziej ucierpiała najstarsza część ulicy, zabudowana głównie dużymi i bogatymi kamienicami. Po wojnie przez trzy lata ulica nie miała polskiej nazwy, którą wprowadzono dopiero w marcu 1948 roku. Odbudowa ulicy przypada na lata 60. XX w. Wtedy też uchwałą MRN z 22 XII 1965 r. dokonano likwidacji znacznej części najstarszego odcinka ulicy od ul. Powstańców Śląskich do ul. Gwiaździstej.
ul. Szczęśliwa
więcej zdjęć (885)
Dawniej: Augusta Strasse
W starych dobrych czasach obecna ul. Szczęśliwa biegła niemal przez pół miasta: od ul. Pereca na zachodzie aż do ul. Gajowej na wschodzie. Początki ulicy sięgają podobnie jak i innych ulic Przedmieścia Południowego drugiej połowy XIX w. Najstarsze odcinki ulicy odchodziły od ul. Powstańców Śląskich na wschód do ul. Komandorskiej i na zachód do ul. Zielińskiego. W kolejnych latach stopniowo wydłużano ulicę w obu kierunkach: najpierw do ul. Gajowickiej i następnie do ul. Pereca oraz od ul. Borowskiej do ul. Gajowej. Najpóźniej, bo dopiero w latach dwudziestych(?) XX w. powstał odcinek między ul. Ślężną i ul. Borowską.
Patronką ulicy była od początku żona Wilhelma I, cesarzowa Augusta (1811-1890).

W 1945 r. zabudowa ulicy podzieliła los wielu innych ulic południowego Wrocławia i zmieniła stan ze stałego w sypki. Jednym słowem nie miała szczęścia. Niestety ówczesne władze miały inne zdanie i nazwały ją ul. Szczęśliwą. I tak istniała sobie spokojnie do lat 70. Wtedy postanowiono podzielić ulicę na trzy odcinki:
- zachodni (od ul. Pereca do ul. Powstańców Śląskich) pozostał przy dotychczasowej nazwie;
- środkowy (od ul. Powstańców Śląskich do ul. Ślężnej) stał się ul. Pabianicką;
- wschodni fragment (od ul. Ślężnej do ul. Gajowej) ul. Wesołą.

W kolejnych latach co by nie było za dobrze namieszano jeszcze bardziej przenosząc ul. Radosną na południe z biegu dawnej Victoriastr. w bieg dawnej Augustastr. skracając tym samym ul. Pabianicką (od ul. Komandorskiej do ul. Ślężnej). Obecnie ul. Szczęśliwa biegnie (w dwóch fragmentach, przecięta nowym, wybudowanym ok. 2005 r. budynkiem Szczęśliwa 38-40a stojącym między Skwierzyńską a Gajowicką) od ul. Pereca do ul. Powstańców Śląskich, chociaż aby nazwać ulicą odcinek między ul. Zielińskiego i ul. Powstańców Śląskich potrzeba było aż do 2009 roku wyjątkowo rozwiniętej wyobraźni (zresztą na planach miasta, np. z 2000 albo 2009 r., nie ma tam nawet żadnej ulicy, tylko \"ścieżka\"). Dopiero w związku z budową Sky Tower w kwartale ulic Powstańców/Wielka/Gwiaździsta/Szczęśliwa wyremontowano najpierw odcinek Szczęśliwej od Powstańców do Gwiaździstej, potem ten kawałek (\"ścieżkę\"), który przez ponad pół wieku straszył dziurami (między Gwiaździstą a Zielińskiego, wzdłuż stojących tu przez dziesięciolecia baraków), wreszcie w sierpniu 2010 - od Zielińskiego do Zaporoskiej.