Szeregowy dom wielorodzinny otaczający swoją osią działkę o kształcie trapezu ograniczoną ulicami: Emilii Plater, Partyzantów, Narcyzy Żmichowskiej i Edwarda Dembowskiego został zaprojektowany przez architekta Heinricha Bußmanna na zlecenie spółdzielni Towarzystwo Osiedlowe Wrocław (Siedlungsgesellschaft Breslau). Jest to najdalej wysunięty w kierunku południowo-wschodnim dom osiedla Sępolno. Projekt domu wykonany został w grudniu 1927 r., natomiast budowę rozpoczęto i ukończono w roku 1929. Prace budowlane wykonała firma Huta z Wrocławia. Podpiwniczony budynek posiada dwie kondygnacje mieszkalne, kryty jest czterospadowym dachem. Otynkowana elewacja pozbawiona jest ozdobnych detali, jedynie niektóre bramy zdobione są trójkątnymi szczytami nad oknami klatki schodowej lub wielobocznymi wykuszami. W 23 bramach pierwotnie mieściły się cztery trzypokojowe mieszkania z kuchnią oraz łazienką z WC. W czterech narożnych bramach na parterze urządzono sklepy. Podwórze tego domu oraz sąsiedniego z adresem Emilii Plater 4-16 zamykającego działkę od strony północno-zachodniej wypełniają ogródki użytkowane przez mieszkańców. Budynek nie ucierpiał w czasie działań wojennych. Po roku 1945 liczbę mieszkań powiększano poprzez typowe dla tego okresu adaptacje strychów na cele mieszkalne.