Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 12 głosy | średnia głosów: 5.45
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Ostrów Tumski › pl. Katedralny › Kościół św. Idziego › Wnętrza |
26 kwietnia 2013 , Wnętrze kościoła św. Idziego - widok w stronę ołtarza. W początkach lat 70-tych ub. wieku uczęszczałem tu na religię, bo wówczas kościół służył za salę katechetyczną.
Skomentuj zdjęcie
Neo[EZN]
 O proszę. Co przechodzę obok tego kościoła to zamknięty - jeszcze nigdy nie byłem w środku :) 2013-04-29 22:51:11 (13 lat temu)
do Neo[EZN]: Też byłem zdziwiony. Zrobili okratowanie i otworzyli drzwi boczne, tak że można teraz zajrzeć do środka, ale wejść dalej już się nie da :( 2013-04-29 23:02:56 (13 lat temu)
do Neo[EZN]: Eee to ja idę wczoraj przez Ostrów Tumski popatrzyć przy okazji na sławetne drzewo ze Stawki Większej niż Życie, patrze i nie dowierzam a tu otwarte drzwi kościoła św. Idziego :) Pełen szczęścia wszedłem do środka, wchodzę dziś na FP a tu Paweł wypstrykał wszystko co się dało zrobić przez kraty :) 2014-09-02 19:09:48 (11 lat temu)
do robertlaurent: A ja w maju też zobaczyłem drzwi otwarte do kościoła, wchodzę do środka a tam ślub... 2014-09-02 19:21:09 (11 lat temu)
do Neo[EZN]: A no to lepiej trafiłeś :) 2014-09-02 19:26:22 (11 lat temu)
|
|
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 4 miesiące 25 dni |
Dodane: 29 kwietnia 2013, godz. 22:35:51
Autor zdjęcia: pawulon
Rozmiar: 1300px x 1081px
Aparat: NIKON D3100
1 / 60sƒ / 3.5ISO 320018mm
2 pobrania 1419 odsłon 5.45 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia pawulon
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wnętrza
więcej zdjęć (6)
Kościół św. Idziego
więcej zdjęć (72)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: XIII w.
Zabytek: 6 z 26.11.1947, 28 z 25.10.1961, A/1301/28 z 19.08.2009
Najstarszy obiekt sakralny Wrocławia, zachowany w niemal niezmienionej formie, o cechach tzw. stylu przejściowego początku XIII wieku.
Historia
Kościół ufundowany przez dziekana wrocławskiej kapituły katedralnej Wiktora, w latach 20-tych XIII wieku, jako siedziba dla dwuosobowej (od 1329 r. trzyosobowej) kapituły św. Idziego, w 1359 r. włączonej do kapituły katedralnej (częste miejsce jej posiedzeń). Obecnie kościół pomocniczy dla parafii katedralnej. Wzniesiony na północ od katedry, na obszarze przyległym do wału obronnego. Pierwotna apsyda posadowiona na dawnym wale szybko osiadła i została zastąpiono obecną, trójboczną. Korpus pierwotnie zapewne 4-przęsłowy, o sklepieniu krzyżowo-żebrowym, wspartym na środkowym filarze (zachowana głowica), z wejściem przez portal w pd. ścianie nawy, łuk tęczowy dwudzielny, ostrołuczny. Z pocz. XVI w. pochodzi wczesnorenesansowy portal w pd. ścianie prezbiterium, obecnie zamurowany. Kościół kilkakrotnie przebudowywano w XVII i XVIII wieku, poważny remont wykonano 1603 roku oraz po pożarach w 1633 i 1759 r., kiedy to nawa otrzymała barokowe sklepienie kolebkowe z lunetami a elewacje otynkowano. W latach 1952-53 oraz 1969-70 prowadzono prace badawcze i restauracyjne pod kier. Marcina Bukowskiego, Tadeusza Kozaczewskiego, Edmunda Małachowicza (m. in. zbicie tynków, rekonstrukcję tęczy i fryzów). Podczas ostatniego remontu w 2009 r. zastąpiono większość oryginalnych detali kopiami.
Opis
Świątynia późnoromańska, ceglana, salowa. Nawa dwuprzęsłowa, na osi prezbiterium filar podtrzymujący dwudzielny łuk tęczowy, prezbiterium wyodrębnione, jednoprzęsłowe, zamknięte trójboczną apsydą. Kościół opięty przyporami, na elewacjach fryz arkadkowy. Dachy dwuspadowe, nad nawą barokowa sygnaturka. Wejście w pd. ścianie nawy przez romański portal schodkowy, z kolumnami w ościeżach. Od pn. przylega zakrystia. Sklepienie nawy kolebkowe z lunetami, w prezbiterium krzyżowo-żebrowe. We wnętrzu gotyckie nagrobki inskrypcyjne z lat 1462-1498 oraz dwa barokowe epitafia heraldyczno-inskrypcyjne, po 1662 i po 1695 roku. Zabytek dostępny. Możliwość zwiedzania po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym lub w niedzielę podczas mszy św. o godz. 10.00.
Oprac. Teresa Przydróżna, OT NID we Wrocławiu, 19-10-2015 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)
Historia
Kościół ufundowany przez dziekana wrocławskiej kapituły katedralnej Wiktora, w latach 20-tych XIII wieku, jako siedziba dla dwuosobowej (od 1329 r. trzyosobowej) kapituły św. Idziego, w 1359 r. włączonej do kapituły katedralnej (częste miejsce jej posiedzeń). Obecnie kościół pomocniczy dla parafii katedralnej. Wzniesiony na północ od katedry, na obszarze przyległym do wału obronnego. Pierwotna apsyda posadowiona na dawnym wale szybko osiadła i została zastąpiono obecną, trójboczną. Korpus pierwotnie zapewne 4-przęsłowy, o sklepieniu krzyżowo-żebrowym, wspartym na środkowym filarze (zachowana głowica), z wejściem przez portal w pd. ścianie nawy, łuk tęczowy dwudzielny, ostrołuczny. Z pocz. XVI w. pochodzi wczesnorenesansowy portal w pd. ścianie prezbiterium, obecnie zamurowany. Kościół kilkakrotnie przebudowywano w XVII i XVIII wieku, poważny remont wykonano 1603 roku oraz po pożarach w 1633 i 1759 r., kiedy to nawa otrzymała barokowe sklepienie kolebkowe z lunetami a elewacje otynkowano. W latach 1952-53 oraz 1969-70 prowadzono prace badawcze i restauracyjne pod kier. Marcina Bukowskiego, Tadeusza Kozaczewskiego, Edmunda Małachowicza (m. in. zbicie tynków, rekonstrukcję tęczy i fryzów). Podczas ostatniego remontu w 2009 r. zastąpiono większość oryginalnych detali kopiami.
Opis
Świątynia późnoromańska, ceglana, salowa. Nawa dwuprzęsłowa, na osi prezbiterium filar podtrzymujący dwudzielny łuk tęczowy, prezbiterium wyodrębnione, jednoprzęsłowe, zamknięte trójboczną apsydą. Kościół opięty przyporami, na elewacjach fryz arkadkowy. Dachy dwuspadowe, nad nawą barokowa sygnaturka. Wejście w pd. ścianie nawy przez romański portal schodkowy, z kolumnami w ościeżach. Od pn. przylega zakrystia. Sklepienie nawy kolebkowe z lunetami, w prezbiterium krzyżowo-żebrowe. We wnętrzu gotyckie nagrobki inskrypcyjne z lat 1462-1498 oraz dwa barokowe epitafia heraldyczno-inskrypcyjne, po 1662 i po 1695 roku. Zabytek dostępny. Możliwość zwiedzania po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym lub w niedzielę podczas mszy św. o godz. 10.00.
Oprac. Teresa Przydróżna, OT NID we Wrocławiu, 19-10-2015 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)
pl. Katedralny
więcej zdjęć (2543)
Dawniej: Dom Platz
Plac powstał w miejscu zasypanego koryta odnogi Odry w roku 1824.
b/h/
b/h/