starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Hellrid
+2 głosów:2
To nie jest ten sam lokal co Burgerheim - tylko kamienica dalej.
Strasznie się cieszę, bo znalazłem ten ciąg kamienic - żadna z nich nie istnieje, muszę jakość rozwiązać problem z numeracją, a potem już zacznę zaznaczać na mapie.
2014-05-01 14:03:00 (12 lat temu)
Hellrid
+1 głosów:1
do Hellrid: Nie jestem zadowolony z poszukiwań numerów, ale początek mamy i musi to wystarczyć. Za budynkiem wystającym na ulice, była ulica Garten Strasse dzisiejsza Bałtycka. Piszę pod tą kartką - ponieważ obiekt jest bardzo charakterystyczny i zachował swoją formę - wystarczy popatrzeć się na tą panoramę: - na samym dole dzisiejszej ulicy Żmigrodzkiej wystający budynek owego Gastwirtu, co więcej układ ten jest widoczny na mapie z 1934 r.

Narożnik ten występuje pod numeracją Trachenberger Strasse 64-66 - jeśli wyjdzie coś nowego będzie wiadomo gdzie szukać i się poprawi. Książka adresowa z 1941 wskazuje w tym miejscu restaurację Krause, Else, Gasthofbesitzerin, XXIX, Trachenberger Straße 64, 66, E., T. 40034. (numerem 66 jest oznaczona zaznaczony na mapie z 1934 r. narożna kamienica Garten Str. i Trachenberger Str.). Gustava Thiele wpisze pod 62.

Komentarz do kamienicy obok - Gasthof Thiele Gustav - Ab1915 wymienia w Różance tylko 9 zajazdów, wśród nich jest Müller Paul Gasthofbesitzer Hauptstr. 20, T. 8999, na jego miejsce w AB1918 i 1923 wskakuje szukany przez nas Thiele Gustav, Gasthofbesitzer Hauptstr. 20 (T. 6178). Większość z 9 zajazdów znika, w tym także Gustav Thiele i nie sposób go już naleźć - w prawdzie w AB1927 przewija się to nazwisko Thiel A., Arbeiter i Thiel F., Arbeiter pod Hauptstr. 14, ale nie widać już powiązań zawodowych. Ostatecznie w czasie nazwisko także znika.


Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: lit.
2014-05-01 14:40:16 (12 lat temu)
Cristoforo
Na stronie od 2006 kwiecień
20 lat 0 miesięcy 28 dni
Dodane: 16 maja 2008, godz. 12:00:52
Rozmiar: 548px x 791px
1 pobranie
1492 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Cristoforo
Obiekty widoczne na zdjęciu
etablissementy
Restauracja "Trzy Korony"
więcej zdjęć (5)
Dawniej: Carl Seiffert, Etablissement zum Bürgerheim, Drei Kronen Säle (Karl Krause)
ul. Żmigrodzka
więcej zdjęć (483)
Dawniej: Hauptstrasse, Trachenberger Strasse
Ulica Żmigrodzka - jedna z głównych tras wylotowych z Wrocławia na północ, w kierunku Trzebnicy, Żmigrodu i Poznania, przedłużenie ulicy Trzebnickiej, począwszy od skrzyżowania z ul. Kamieńskiego i ul. Bałtycką stanowi fragment drogi krajowej nr 5 i europejskiej E261. Zaczyna się przy mostach Trzebnickich, gdzie do początków XX wieku znajdowała się północna granica miasta i po ok. 3,5 km przechodzi w swoje przedłużenie, ul. Sułowską. Pod nazwami Trebnitzer Chaussee, Hauptstraße i Trachenberger Straße już od lat 80. XIX wieku zabudowywana była zakładami przemysłowymi. Zabudowa ta utrzymała się głównie po wschodniej stronie ulicy, bowiem po stronie zachodniej wzdłuż ul. Żmigrodzkiej, niemal na całej jej długości, ułożono tory utworzonej w 1899 wrocławsko-trzebnickiej kolei wąskotorowej. Powstawały wzdłuż Żmigrodzkiej oraz przy jej przecznicach m.in. cegielnie, gorzelnie, mleczarnie, zakłady naczyń emaliowanych, odlewnia żeliwa (przy Kępińskiej). W połowie długości ulicy Żmigrodzkiej przecina ją normalnotorowa linia kolejowa, obecnie bardzo rzadko, ale niegdyś znacznie częściej wykorzystywana północna obwodnica towarowa Wrocławia, przy której oprócz zakładów przemysłowych znajdowała się stacja Wrocław-Różanka umożliwiająca przeładunek towarów między kolejami wąskotorowymi a normalnotorowymi.

Kilkanaście lat po likwidacji połączenia wąskotorowego z Wrocławia do Trzebnicy, które nastąpiło w 1967, na miejscu torowiska wąskotorowego położono wydłużoną do skrzyżowania z ul. Paprotną dwutorową linię tramwajową, której inauguracja nastąpiła w roku 1984. Kilka lat później, ok. 1990, od skrzyżowania ul. Żmigrodzkiej z ul. Kamieńskiego przeprowadzono łącznik z mostem Osobowickim – przecinającą dawne ogródki działkowe dwupasmową ulicę (z dwutorową linią tramwajową), niegdyś krótką "ślepą" uliczkę dojazdową do dawnego folwarku, ulicę Bałtycką (do 1945 – Gartenstraße).

Oprócz różnych zakładów przemysłowych i obiektów komunikacyjnych, przy ul. Żmigrodzkiej znajdowały się również nieliczne domy mieszkalne, obiekty handlowe, ogrody, a także obiekty rekreacyjne, m.in. istniejące na początku XX wieku pod numerem 225 Etablissement ogrodowe Roberta Willerta oraz wybudowany w 1930 tor kolarski pod numerem 241.

Po roku 1945 znaczna część zakładów przemysłowych położonych wzdłuż tej ulicy zmieniła swój profil produkcji albo uległa likwidacji, powstały też nowe zakłady. Jednym z największych jest "Fagor-Mastercook" (w I połowie XX wieku fabryka Knauth, potem od 1946 Odlewnia Żeliwa i Metali, później Wytwórnia Naczyń Emaliowanych, od 1962 Wrocławskie Zakłady Metalurgiczne "Wrozamet"), a także Zakłady Piekarniczo-Ciastkarskie "Mamut", przeniesione w roku 2007 z ul. Sienkiewicza.

W roku 2007 zakończono przebudowę półtorakilometrowego odcinka ul. Żmigrodzkiej pomiędzy Bałtycką a Paprotną, dzięki czemu stanowi ona tu dwujezdniową arterię z dwutorową linią tramwajową w pasie zieleni rozgraniczającym jezdnie.

Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0