Zbudowany w latach 1762-1765 na miejscu parterowego dworu z dziedzińcem (zbud. przed 1735 r.), należącego do Paców. Wzniesiony w stylu barokowym dla wojewody mińskiego Jana Augusta Hilzena.Po jego śmierci (14 lutego 1767) stał się własnością małżonków - Anny Rozalii (córki) i Pawła Mostowskiego[1]. W 1795 r. w drodze spadku odziedziczył go Tadeusz Mostowski - późniejszy minister spraw wewnętrznych.

Pałac został kupiony przez rząd Królestwa Polskiego i przebudowany w latach 1823-1824 według projektu arch. Antonia Corazziego w stylu klasycystycznym (dekoracja rzeźbiarska Pawła Malińskiego i J. A. Norblina). Budynek stał się siedzibą Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji. Koncertował w nim Fryderyk Chopin.



Po Powstaniu Listopadowym pałac pozostał we władaniu resortu spraw wewnętrznych. W związku ze zniesieniem autonomii Królestwa Polskiego około 1867 r. Komisja została rozwiązana, a budynek tymczasowo przekazano na siedziby różnych instytucji cywilnych (m.in. Banku Hadlowego i towarzystw). W pierwszej połowie lat 70. XIX w. pałac przebudowano na koszary Wołyńskiego Pułku Lejbgwardii (w składzie 3. Dywizji Piechoty Gwardii).

Bezpośrednio po odzyskaniu niepodległości pałac był przejściową siedzibą różnych inspektoratów wojskowych i departamentów Ministerstwa Spraw Wojskowych. W latach 1921-1939 znajdowało się tu Dowództwo Okręgu Korpusu Nr I (Warszawa).

W 1944 r. pałac został zniszczony przez Niemców. Ocalały jedynie znaczne partie południowej elewacji z portykiem. W latach 1948-1951 został odbudowany wg projektu arch. Zygmunta Stępińskiego (współpraca M. Kuzmy), z wprowadzeniem bardzo poważnych zmian i uproszczeń. Wynikały one z braku oryginalnej dokumentacji projektowej, zniszczonej zapewne podczas Powstania Warszawskiego.

Budynek przeznaczono na siedzibę Komendy Milicji Obywatelskiej m.st. Warszawy. Od 1990 r. znajduje się tu Komenda Stołeczna Policji.



Źródło: