Kompleks szpitalny wybudowany w 1929 roku przez Niemców, służył Wermachtowi. Po II Wojnie Światowej został przejęty przez wojska radzieckie. Mieszczący się w cichym lasku ogromny szpital mógł przyjąć 650 pacjentów, ale zazwyczaj nie wykorzystywano nawet połowy łóżek. Na terenie szczelnie odgrodzonym wysokim betonowym murem mieściło się kilkanaście budynków. Największy z nich trzy kondygnacyjny budynek ma ponad 250 metrów. Znajdowało się tu kilka oddziałów od np chirurgii przez psychiatrię, ortopedię po oddział zakaźny, a także sale operacyjne. W czasach świetności był to bardzo dobrze wyposażony obiekt, posiadający nowoczesną jak na tamte czasy aparaturę. Dodatkowo istniało też kilka innych budynków. Oddział dziecięcy, część apteczna, kuchnia, stołówka, sala konferencyjna, sklep, kino i całkiem duży basen. W małym budynku znajdowała się szpitalna kapliczka, na tyłach której mieściło się prosektorium. Kompleks składał się z 24 budynków - szpitalnych, budynek sztabowy, przychodnia, prosektorium, pralnia, kotłownia, bocznica kolejowa, kuchnia, garaże, stacja paliw, . Powierzchnia użytkowa to 19000 m2. Było kino, basen, sauna. Po opuszczeniu szpitala przez Rosjan w basenie była czyściutka woda a szafki pełne lekarstw. Szpital był w dużej części przygotowany na chorych rannych pacjentów z terenów na których Armia Radziecka prowadziła konflikty /Afganistan/ b/h/

źródło: www.opuszczone.net