Budynek jest zapleczem gospodarczym dla budynków mieszkalnych pracowników cukrowni. Stanowi część osiedla wybudowanego w latach 1912-1926 przez ówczesnego właściciela cukrowni Tomasza Wydżgę. Zbudowany na wzór budynku gospodarczego z 1912 roku. Ściany budynku murowane z cegły, otynkowane. Więźba dachowa w konstrukcji krokwiowo-jętkowej ze stolcami, dach pokryty podwójnie dachówką karpiówką. Stolarka okienna i drzwiowa z drewna sosnowego. Obiekt założony na planie wydłużonego prostokąta, szerokofrontowy, dwutraktowy, podzielony na dwanaście pomieszczeń, z dwoma wiatrołapami przylegającymi do ścian szczytowych budynku. Bryła regularna, typowo horyzontalna, zdominowana przez półszczytowy dach. Elewacje, dwie równorzędne z sześcioma drzwiami spągowymi na zawiasach pasowych z klamkami zapadkowymi. Symetrycznie po obu stronach kalenicy przebite po sześć niewielkich okien z dwoma sześciokwaterowymi skrzydłami. Każdy wiatrołap ma dwoje analogicznych drzwi i dwa otwory okienne. Dach podtrzymują cztery drewniane filary o dekoracyjnym profilu. Ciekawe grzybkowe kominy wentylacyjne.
Za