Zabudowania restauracji Ernsta (Ernesta) Brunnera zlokalizowane były w katastrze samodzielnej wówczas wsi Bobrek. Widoczne są na mapie katastralnej z 1836 r. pod numerem 24. W późniejszym okresie dodano numer posesji, który wynosił 49. Numer konskrypcyjny był 1. Zabudowania składały się z co najmniej dwóch obiektów. Jeden mały (parterowy) stojący bezpośrednio przy obecnej ul. Bielskiej oraz drugi duży (dwukondygnacyjny) w kształcie litery L położony poniżej - jakoby na dziedzińcu. Trudno ustalić, kiedy owe obiekty wzniesiono. Najstarsza wzmianka w prasie lokalnej (Gwiazdka Cieszyńska) pochodzi z 1864 r. oznajmia ona sprzedaż dużego domu zajezdnego i gościnnego wraz z polami i zabudowaniami sklepionymi w gminie Bobrek pod numerem 1 przy drodze cesarskiej, blisko rzeki, bardzo korzystnie położony. Pełnomocniczką w tym czasie była Karolina Zwilling. Od 1904 r. pojawia się informacja o nowej (zapewne przebudowanej) restauracji należącej do Ernesta Brunnera. Na pocztówce reklamującej restaurację Brunnera

można dostrzec na dużym obiekcie słabo widoczny napis: neuen - nowy. Chodzi zapewne o zajazd, który został otwarty w 1899 r., co poświadcza ulotka w niemieckojęzycznej Silesii. Właściwa restauracja z gospodą znajdowała się (przypuszczalnie) w parterowym budynku, na zapleczu zaś restauracja ogrodowa (Garten Restaurant). W dużym obiekcie mieściła się sala, w której mogło się pomieścić nawet 400 osób (w 1908 r. odbyło się tu zgromadzenie ludowe Związku Śląskich Katolików). Salę wynajmowały róże organizacje i stowarzyszenia. Urządzano w niej bale Ochotniczej Straży Pożarnej, dożynki, festyny, przedstawienia teatralne, występy chórów etc. Osoba właściciela restauracji (od co najmniej 1889 r.) Ernesta Brunnera (według ksiąg przynależności do gminy Bobrek pochodził z Markersdorf - opawskie) była znana i szanowana w Bobrku, choć w polskiej prasie lokalne wytykano mu prenumeratę gazety Ślązak (gazeta wydawana przez Józefa Kożdonia dla Ślązaków orientacji proniemieckiej) oraz afisze na restauracji wyłącznie w języku niemieckim. Mimo to Ernst (Ernest) Brunner (1855-1941) był radnym gminy Bobreckiej, członkiem budowy cmentarza i dzwonnicy w Bobrku w 1900 r. , składał datki na budowę Domu Narodowego w Cieszynie a w czasie I wś. wspierał biedną ludność z Galicji (Małopolska). Dla sprawy polskiej (przebudzenia narodowego) nie pobierał opłaty za wynajem lokalu. Jego restauracja bez wątpienia należała do jednego z ośrodków życia społecznego wsi Bobrek. Do czasów obecnych ostał tylko duży obiekt, który znacząco zmienił swój wygląd. Stało się tak w 1930 r., kiedy majster murarski i ciesielski Jaroslav Kubesch przeprowadził adaptację budynku, która polegała na rozbudowie o dodatkowe piętro. Po adaptacji z pomieszczeń korzystał m.in. Jakób Schwarz - fabryka wyrobów galanteryjnych oraz Leopolda Borgera - serownia.