Pierwsza oficjalna wzmianka o istniejącym w osadzie kościele pochodzi z 1335 roku. Podobnie jak w przypadku zdecydowanej większości śląskich świątyń, został przejęty przez protestantów około 1524 roku. W XVIII wieku został poddany gruntownej przebudowie, w wyniku której uzyskał obecny barokowy wygląd. Ze starego założenia pozostała jedynie XV- wieczna wieża. Później był restaurowany w XIX wieku.
Obecnie jest to zorientowana budowla barokowa, wzniesiona na założeniach wcześniejszej, gotyckiej świątyni. Jest to salowy, murowany z cegły i polnego kamienia obiekt o rzucie prostokątnym, bez wydzielonego prezbiterium. Świątynia nakryta jest sklepieniem kolebkowym z lunetami, dobudowana do masywnej, kwadratowej, kamiennej wieży, która znajduje się od strony zachodniej. Dwuspadowe dachy kościoła pokryte są dachówką ceramiczną. Otwory okienne części nawowej oraz główne wejście do świątyni są o wykroju pełnym. Od strony północnej do nawy dobudowana jest prostokątna zakrystia nakryta ceramicznym dachem pulpitowym. Obiekt jest otynkowany.
Dość skromnie wyposażonym wnętrzu kościoła zachowały się dwie gotyckie rzeźby z ok. 1500 roku, oraz barokowy ołtarz główny
z drugiej połowy XVIII wieku.
Źródło informacji: www.lubin.pl