O kościele maryjnym mówi się w dokumentach z 1228 r., gdzie biskup Arnold z klasztoru w Białobokach oraz cały konwent przeznaczył na budowę kościoła wszystkie jałmużny, jakie docierały do zakonników oraz wszystkie datki i ofiary, które składano w kaplicy. Za to przyszli gospodarze kościoła musieli przyjąć zobowiązanie budowy i utrzymania szkoły w Trzebiatowie. H. Lemcke przyjmuje, że zasadnicza część kościoła została zakończona w XIV w., a tylko niektóre jej fragmenty powstały w XV w. Całkowita długość kościoła wynosi 72 m, szerokość ok. 28 m. W latach 1865 - 67 dokonano przebudowy kościoła w stylu neogotyckim, niszcząc wystrój gotycki. W 1986 r. odnowiono świątynię.

Na szczególną uwagę zasługuje obraz ołtarzowy, którego twórcą jest Ernest Deger - najznakomitszy przedstawiciel katolickiego malarstwa kościelnego, malowidło przedstawia Matkę Bożą z wieńcem gwiazd nad głową, długimi włosami, księżycem pod stopami, trzymającą w lewej ręce Dzieciątko Jezus. Podobny obraz znajduje się w Muzeum Diecezjalnym w Kolonii oraz w Düsseldorfie. Wierni w Trzebiatowie czczą obraz wezwaniem Matki Bożej Łaskawej.

We wschodniej części kościoła usytuowane są witraże. Ufundowane w 1867 r. przez króla Wilhelma I. Wykonał je L. Müller z Berlina, wg projektu ówczesnego konserwatora zabytków von Quasta. Stalle pochodzą z okresu renesansu. Mieszczą się w prezbiterium po stronie północnej i południowej. Do dziś służą jako siedzenie dla asysty i ministrantów. Łuk triumfalny przedstawia postaci starotestamentalne (króla Dawida i dziewięciu proroków) trzymających wstęgi inskrypcyjne, w otoczeniu wici roślinnej. W 1986 r. łuk triumfalny został uzupełniony następującymi malowidłami: bł. Urszuli Ledóchowskiej, bł. Rafała Kalinowskiego, św. Ottona, św. Maksymiliana Kolbe, bł. brata Alberta, św. Stanisława Kostki, herbem Trzebiatowa, herbem ks. bp. Kazimierza Majdańskiego.

W nawie północnej znajduje się ołtarz boczny, drewniany w stylu neogotyckim, poświęcony św. Antoniemu z Padwy. W nawie południowej - także ołtarz drewniany przedstawiający Jezusa Zmartwychwstałego. W kościele trzebiatowskim znajdują się stare organy, na których 29 maja 1842 r. wykonano "Stworzenie świata" Haydna, pod przewodnictwem sławnego kompozytora szczecińskiego kościoła św. Jakuba - Carla Löwe'go. Dzisiaj organy potrzebują szybkiej i generalnej konserwacji.

Warto wspomnieć także o kościelnej wieży - założonej na planie prostokąta o wymiarach 28x14 m, zbudowana z cegły w stylu gotyckim. Cokół wieży i jej narożniki wykonano z kostek granitowych i regularnie ociosanych bloków piaskowca. Jednolity masyw wieżowy przyległy do całej szerokości naw kościoła doprowadza do wysokości zwieńczenia naw. Wyżej, w centralnej części dolnego masywu, wyprowadzono pojedynczą wieżę, założoną na planie kwadratu . W średniowieczu wieża była przykryta wysmukłym dachem, z którego wyrastała czworoboczna latarnia ze spiczastym hełmem. Obecne zwieńczenie powstało w II połowie XIX wieku na miejscu starego. Ściany wieży, podobnie jak ściana szczytowa - od wschodu - ożywione są blendami. Szczyt wieży wieńczy ręcznie pozłacany krzyż. Podczas remontu w latach 1865 - 67 wzbogacono wieżę tzw. fialami (małymi spiczastymi wieżyczkami) w modnym wówczas stylu neogotyckim. Jedną z funkcji, którą pełniła wieża jako latarnia morska, była pomoc marynarzom i rybakom w określeniu odległości od Mrzeżyna, Trzebiatowa i Kołobrzegu.

Trzebiatowski kościół ma jeden z najstarszych dzwonów w Polsce. Napis na dzwonie wskazuje tylko rok, wyryty gotycką czcionką o harmonijnym kształcie liter: "Anno Domini millesino trieentesimo nonagesimo nono". Inny dzwon - "Maria" pochodzi z 1515 r., a powieszono go za kadencji ostatniego księdza katolickiego, Ottona Schlutow'a. Wyróżnia się wspaniałym dźwiękiem, a także ciężarem - 3,75 tony. Odlany przez mistrza Rose Lutke'go z Bielefeldu. Jego ozdobę (poza napisami) stanowi kilka kręgów delikatnych gotyckich ornamentów (głowy aniołów otoczone girlandami pędów roślin i liści akantów), a także wizerunki Chrystusa - Zbawcy świata i ukoronowania Najświętszej Maryi Panny.

za :