starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. śląskie › Katowice › Śródmieście › ul. 3 Maja › 3 Maja 12 |
Lata 1905-1920 , Ulica 3 Maja
Skomentuj zdjęcie
Andrzej G
+3 głosów:3  Znalazłem dziś nowy wpis na Facebooku "Górny Śląsk - tak wiele w jednym miejscu", jako zdjęcie udostępnione użytkownika "Ulice i place Katowic", z tą widokówką i informacją - że nie jest to ulica MühlStrasse (Młyńska) lecz Grundmannstrasse na początku XX wieku. 2013-06-30 00:04:06 (12 lat temu)
do Andrzej G: Zgadza się - to obecna ulica 3 Maja, okazały budynek obwieszony szyldami reklamowymi ma numer 12. 2013-06-30 21:51:54 (12 lat temu)
do Jarosław Dubowski: Tak, zdecydowanie do przeniesienia na ul. 3 Maja. 2015-04-12 23:34:01 (11 lat temu)
do Krzyś_: Przeniesione 2015-04-12 23:44:57 (11 lat temu)
|
|
Na stronie od 2001 wrzesień
24 lat 7 miesięcy 21 dni |
20 pobrań 2126 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Neo[EZN]
Obiekty widoczne na zdjęciu
3 Maja 12
więcej zdjęć (12)
Dawniej: Geschäftshaus der Firma G. Siwinna und Phönix-Verlages (Kattowitzer Zeitung)
Kattowitzer Zeitung − niemiecka gazeta, założona w 1869 w Katowicach jako dziennik regionalny. W latach 1869−1874 nosiła nazwę "Allgemeiner Anzeiger für den Oberschlesischen Industriebezirk" (pol: Podstawowe wskaźniki dla Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego).
Założycielem gazety był katowicki księgarz Gottfried Siwinna. Pierwszy numer wydano w 1869 pod nazwą "Allgemeiner Anzeiger für den Obershlesishen Industriebezirk", która funkcjonowała do 1874. Wydawnictwo i drukarnia znajdowała się przy Grundmannstraße 12 (dziś ulica 3 Maja 12). Po podziale Górnego Śląska, Carl Siwinna sprzedał gazetę 1 XII 1921 i przeprowadził się do Berlina. Od 1921 drukiem książek i publikacji prasowych zajęła się spółka Katowice Company Ltd. W następnym roku gazeta stała się organem Deutsche Partei (pol. Niemieckiej Partii). W czasie II wojny światowej hitlerowcy przenieśli siedzibę dziennika na Roonstraße 11 (obecnie ul. Jana III Sobieskiego); jego zarządcą komisarycznym został Theodor Konopka. Ostatnie wydanie zostało opublikowane w dniu 23 stycznia 1945 (cztery dni po wkroczeniu do Katowic Armii Czerwonej).
Za .
Założycielem gazety był katowicki księgarz Gottfried Siwinna. Pierwszy numer wydano w 1869 pod nazwą "Allgemeiner Anzeiger für den Obershlesishen Industriebezirk", która funkcjonowała do 1874. Wydawnictwo i drukarnia znajdowała się przy Grundmannstraße 12 (dziś ulica 3 Maja 12). Po podziale Górnego Śląska, Carl Siwinna sprzedał gazetę 1 XII 1921 i przeprowadził się do Berlina. Od 1921 drukiem książek i publikacji prasowych zajęła się spółka Katowice Company Ltd. W następnym roku gazeta stała się organem Deutsche Partei (pol. Niemieckiej Partii). W czasie II wojny światowej hitlerowcy przenieśli siedzibę dziennika na Roonstraße 11 (obecnie ul. Jana III Sobieskiego); jego zarządcą komisarycznym został Theodor Konopka. Ostatnie wydanie zostało opublikowane w dniu 23 stycznia 1945 (cztery dni po wkroczeniu do Katowic Armii Czerwonej).
Za .
ul. 3 Maja
więcej zdjęć (1072)
Dawniej: Industriestrasse, Grundmannstrasse
Ulica została wytyczona w 1856 jako łącznik pomiędzy placem Wolności a Rynkiem i otrzymała nazwę Industriestraße. Polscy mieszkańcy miasta nazywali ją ulicą Pańską ze względu na umiejscowienie przy niej eleganckich sklepów i mieszkań lub ulicą Główną. 24 października 1867 Rada Miejska na wniosek magistratu podjęła decyzję o przemianowaniu jej na Grundmannstraße. Było to zjawiskiem wyjątkowym, gdyż Friedrich Grundmann zmarł dwadzieścia lat później − 30 lipca 1887. Świadczyło to o jego zasługach dla miasta.
W 1871 miasto zakupiło dom nr 9 przy Grundmannstraße na cel tymczasowej siedziby magistratu i radnych miejskich. Koszt zakupu wyniósł 21 500 talarów. Wcześniej radni wynajmowali pomieszczenia w domu Immerwartha (również przy tej ulicy). W 1908 na ulicy poprowadzono drugi tor tramwajowy. Od 1907 pod numerem 11 funkcjonowało kino Grand-Kinematograf. W dwudziestoleciu międzywojennym pod numerem 9 funkcjonowała centrala Banku Śląskiego − Banque de Silésie SA i spółka akcyjna "Śląskie Zakłady Elektryczne" (do 1939). W latach 1861/62 na rogu ulic Industriestraße i Schillerstraße (ul. J. Słowackiego) wybudowano pierwszą katowicką synagogę według projektu Ignatza Grünfelda.
Do 1939 pod numerem 3 zlokalizowany był największy damski i dziecięcy dom konfekcyjny w mieście − Baender. Swoją siedzibę w nim posiadała firma Ocularium (oferująca artykuły fotograficzne i optyczne) oraz sklep Pedicura (oferujący obuwie oraz usługi związane z pielęgnacją nóg). Pod numerem 2 istniał skład win i wódek B. Hartmanna i firmy Klonowski i Ska oraz biuro wynajmu filmu "Espefilm", a do 1910 − fabryka likierów Ewalda Puschkewitza. Pod numerem 6 w 1862 założono Dom Obuwia, prowadzony przez F. Kochmana, a pod numerem 5 swoją hurtownię towarów kolonialnych posiadał L. Broński. W budynku nr 31 istniał do 1939 Katowicki Dom Licytacyjny B. Cubera[11], a pod nr 32 − sklep Moritza Nebla. Do 1939 przy ulicy istniały konsulaty; francuski i włoski pod numerem 23, a brytyjski pod numerem 33.
Ulica 3 Maja została wspomniana w książce Kazimierza Gołby "Wieża spadochronowa", opowiadającej o bohaterskiej obronie Katowic w czasie kampanii wrześniowej przez harcerzy.
W 1871 miasto zakupiło dom nr 9 przy Grundmannstraße na cel tymczasowej siedziby magistratu i radnych miejskich. Koszt zakupu wyniósł 21 500 talarów. Wcześniej radni wynajmowali pomieszczenia w domu Immerwartha (również przy tej ulicy). W 1908 na ulicy poprowadzono drugi tor tramwajowy. Od 1907 pod numerem 11 funkcjonowało kino Grand-Kinematograf. W dwudziestoleciu międzywojennym pod numerem 9 funkcjonowała centrala Banku Śląskiego − Banque de Silésie SA i spółka akcyjna "Śląskie Zakłady Elektryczne" (do 1939). W latach 1861/62 na rogu ulic Industriestraße i Schillerstraße (ul. J. Słowackiego) wybudowano pierwszą katowicką synagogę według projektu Ignatza Grünfelda.
Do 1939 pod numerem 3 zlokalizowany był największy damski i dziecięcy dom konfekcyjny w mieście − Baender. Swoją siedzibę w nim posiadała firma Ocularium (oferująca artykuły fotograficzne i optyczne) oraz sklep Pedicura (oferujący obuwie oraz usługi związane z pielęgnacją nóg). Pod numerem 2 istniał skład win i wódek B. Hartmanna i firmy Klonowski i Ska oraz biuro wynajmu filmu "Espefilm", a do 1910 − fabryka likierów Ewalda Puschkewitza. Pod numerem 6 w 1862 założono Dom Obuwia, prowadzony przez F. Kochmana, a pod numerem 5 swoją hurtownię towarów kolonialnych posiadał L. Broński. W budynku nr 31 istniał do 1939 Katowicki Dom Licytacyjny B. Cubera[11], a pod nr 32 − sklep Moritza Nebla. Do 1939 przy ulicy istniały konsulaty; francuski i włoski pod numerem 23, a brytyjski pod numerem 33.
Ulica 3 Maja została wspomniana w książce Kazimierza Gołby "Wieża spadochronowa", opowiadającej o bohaterskiej obronie Katowic w czasie kampanii wrześniowej przez harcerzy.