Jest to kościół poewangelicki zbudowany w latach 1910-1911 w stylu neogotyckim przez firmę VATER z Wrocławia. Wyświęcenie jego pw. Chrystusa Króla odbyło się 22 IX 1911 roku.
Zbudowany jest na planie krzyża z cegły licówki, orientowany na linii wschód-zachód. W wielu miejscach dla podkreślenia jego piękna zastosowano piaskowiec (portale, arkady). Od wschodu znajduje się nieco węższe prezbiterium, a po jego obu bokach znajdują się zakrystia i kruchta.
Sześciokondygnacyjna kwadratowa wieża, w której na piątej kondygnacji znajdują się tarcze zegarowe, nakryta jest czworobocznym kopulastym hełmem przechodzącym w ośmioboczne prześwity (sygnaturka), zakończone iglicą z kulą i krzyżem. Dachy dwuspadowe kryte dachówką.
Portal główny ozdobiony krzyżem monogramowym z literami alfa i omega, a w supraporcie płaskorzeźba przedstawiająca Królestwo Chrystusowe. W czterech szerokich oknach transeptu znajdują się witraże przedstawiające sceny nawiązujące do liturgii protestanckiej: Ostatnią
Wieczerzę, śmierć Chrystusa, Chrystusa Proroka i Chrystusa Króla. Witraże zaprojektował prawdopodobnie profesor wrocławskiej uczelni Max Wislicenus urodzony w Weimarze (1861-1957). Renowację tych witraży wykonała pracownia witraży A. Kruszony z Szamotuł w 1988 roku.
Ołtarz i ambona murowane obłożone płytkami z jasnego marmuru, a tabernakulum przeniesiono z Kościoła Św. Jakuba po wymianie w nim ołtarza. Wnętrze sklepione wsparte na kwadratowych filarach, chór po obu stronach przechodzący w szerokie empory biegnące wzdłuż transeptu. Prospekt organowy wraz z organami tuż po zakończeniu wojny w 1945 roku został wywieziony prawdopodobnie w okolice Kielc. Podobny los spotkał stalowe dzwony i mechanizm zegarowy.
Ciekawostką tego kościoła może być to, że przez portal główny wchodzimy do Hali Pamięci, w której umieszczone są szare tablice z czarnego marmuru, na których są umieszczone nazwiska poległych w latach 1914-1918 mieszkańców prusickiej parafii. Tu właśnie składano wieńce i hołdy pamięci z różnych okazji rocznicowych. Natomiast na jednej z kondygnacji wieży w marcu 1945 roku, w czasie oblężenia Wrocławia znajdował się punkt obserwacyjny z 37 mm działkiem jednego z oddziałów ll Armii Wojska Polskiego.
Pierwszym pastorem w latach 1944-1930 był Wilhelm Brossman, a ostatnim Reblin. Parafia liczyła wówczas około 3500 osób i należało do niej 15 miejscowości. Po wojnie w 1956 roku kościół przekazano katolikom, a w niedzielę 1986 roku o godz. 10.15 odbyła się nowa konsekracja kościoła.

Tekst z tablicy informacyjnej przy kościele, autor Marian Radzik