Kościół pierwszy raz wymieniono w dokumencie z roku 1376. W roku 1695 gotycka bryła otrzymała wieżę a w 1755 roku zakrystię.
Obiekt jest budynkiem jednonawowym, orientowanym, z prezbiterium węższym, zamkniętym trójbocznie. Do korpusu nawowego przylega od strony południowej niewielka kruchta, natomiast od północy zakrystia. Czworoboczna wieża kościoła w górnej części przechodzi w ośmiobok (oktagon), zwieńczony ostrosłupowym hełmem. Okna i portale części nawowej i prezbiterium są o wykroju ostrołukowym, pozostałe o wykroju pełnym lub prostokątne. Strop nad nawą główną jest drewniany, kasetonowy, a prezbiterium i kruchta zwieńczone są sklepieniami gwiaździstymi. Obiekt przykryty jest dachami dwuspadowymi. W wnętrzu podziwiać możemy zachowany barokowy ołtarz z XVIII wieku, prospekt organowy oraz kamienną chrzcielnicę.