Stojąca nieco na uboczu niewielka świątynia w Starochęcinach, kryje przepiękne, unikatowe wnętrze. Jej projektantem mógł być słynny holender – Tylman z Gameren – architekt królewski Michała Korybuta Wiśnowieckiego.
Pierwszy kościół parafialny w Starochęcinach powstał w XIII w. Od 1500 r. był on kościołem filialnym. Obecny wybudowano z fundacji Stefana Bidzińskiego – starosty chęcińskiego. Wzniesiono go ok. 1680 r., a ukończono ok. 1718 r. Był odnawiany w 1844 r. i 1908 r. Położony jest w środku regularnego, ośmiobocznego cmentarza, który okala stary mur z wejściem. Symetrycznie po obu bokach kościoła stoją dwie dzwonnice. Świątynię wybudowano na planie krzyża greckiego, Wnętrze urządzone jest w stylu barokowym. Nad częścią centralną góruje kwadratowa kopuła z latarnią, na ośmiobocznym bębnie o ściętych wewnątrz narożach.
Nawiedzających świątynię fascynuje zawłaszcza jej bogata, barokowa dekoracja stiukowa z końca XVII w. Stanowią ją głównie ornamenty o motywach roślinnych w postaci stylizowanych liści i kwiatów. W żagielkach, na których opiera się kopuła, pierwotnie znajdowały się wyobrażenia Ojców Kościoła. Do dziś zachowały się postać św. Hieronima i św. Augustyna. W tamburze kopuły przedstawiono czterech Ewangelistów oraz aniołów z herbem Janina, z którego wywodził się starosta Bidziński. W barokowych ołtarzach - obraz ukazujący Matkę Boską z Dzieciątkiem adorowaną przez królów z dynastii Wazów oraz grupę biskupów, św. Antoni Padewski.
źródło:www.diecezja.kielce.pl