starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 5.2
Skomentuj zdjęcie
Foto rower Nemo skąd wziąłeś nazwę mostu wschodni i zachodni ?
2013-07-12 20:25:11 (12 lat temu)
Zamiast zachodni i wschodni może być lewy i prawy.
2013-07-12 23:55:02 (12 lat temu)
do Tomasz Górny (Nemo5576): Z której strony?
2013-07-13 00:08:46 (12 lat temu)
do Eugeniusz S.: Mam nadzieję ze jaja sobie robicie :/
2013-07-13 09:34:49 (12 lat temu)
Tomek ja nie robię sobie jaj ale mnie to ciekawi skąd Ty bierzesz takie wiadomości, na tych mostach nie pisze, może masz inne źródła.
2013-07-13 10:28:13 (12 lat temu)
Tomasz Górny (Nemo5576)
+2 głosów:2
do piotr brzezina : Jak na mapę spojrzysz to jeden jest bardziej na wschód, a drugi bardziej na zachód. Pierwszy jest wschodni, a drugi zachodni. Do czego tu jakieś źródła potrzebne :/
2013-07-13 10:45:57 (12 lat temu)
Na stronie od 2009 sierpień
16 lat 8 miesięcy 8 dni
Dodane: 12 lipca 2013, godz. 11:24:30
Autor zdjęcia: Tomasz Górny (Nemo5576)
Rozmiar: 1300px x 867px
Licencja: CC-BY-SA 3.0
Aparat: Canon PowerShot A610
1 / 100sƒ / 3.57mm
2 pobrania
2157 odsłon
5.2 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Tomasz Górny (Nemo5576)
Obiekty widoczne na zdjęciu
mosty
Most kolejowy
więcej zdjęć (6)
Dawniej: Kopalnia Węgla Kamiennego Sośnica-Makoszowy - Ruch Makoszowy
Kopalnia Makoszowy zaczęła powstawać od 1890 r., gdy poziomami 170 i 230 m przez wyrobiska prowadzone pod ziemią na zachód z kopalni Guido (budowanej od połowy XIX w. przez hrabiego Guido Henckel von Donnersmarck) rozpoznano rezerwowe pola górnicze o nazwach Zero i Double Zero. W 1900 r. właściciel - Skarb Pruski - zaczął głębić szyb I zwany "koło Makoszów", a rok później szyb II. obydwa tylko do celów wentylacyjnych kopalni Luiza.

Jednak wkrótce szyby te rozrosły się do zakładu górniczego, zwanego od pola nadania górniczego - Zeroschächte. Fedrunek ruszył w kwietniu 1906 r. a po 2 latach oba szyby połączono z koksownią i przemianowano na Delbrückschachte.

Po III Powstaniu Śląskim i dwuletnim sporze granicznym Makoszowy i Kończyce decyzją specjalnej komisji Ligi Narodów przyznano w 1923 r. Polsce. Niemiecka kopalnia Delbrück została odcięta od zasobnego w węgiel pola po polskiej stronie, którego nie eksploatowano. Władze niemieckie starały się o jego wydzierżawienie i po negocjacjach w 1931 r. podpisano umowę o wymianie pól górniczych w strefie przygranicznej w Zabrzu i Knurowie między polsko-francuską spółką Skarboferm a niemiecką spółką Preussag.

Od kwietnia 1945 r., gdy Armia Czerwona przekazała częściowo zatopiony, opuszczony przez niemiecką załogę zakład władzom polskim, kopalnia nosi nazwę Makoszowy. W okresie rozbudowy kopalni na południe doszło 28 sierpnia 1958 r. do najtragiczniejszej katastrofy - od palnika acetylenowego, którym cięto żelazną stropnicę na poziomie 300 m, wybuchł ogromny pożar. Załoga uciekła przed ogniem, ale 20-minutowe aparaty ucieczkowe nie wystarczyły na ewakuację w dymach. Śmiertelnie zaczadziło się pod ziemią 72 górników a 87 uległo poważnym zatruciom.

W latach 60. XX w. zgłębiono do 717 m nowy szyb III, a kolejny - szyb IV wydobywczy - uruchomiono na głębokość 944 m w 1981 r. Od 1967 r. eksploatacja w Makoszowach przebiega wyłącznie systemem ścianowym. W 1988 r. zanotowano rekord wydobycia w historii zakładu - 5,13 mln t przy 10-tysięcznej załodze. Od 1993 r. Makoszowy należały do Gliwickiej Spółki Węglowej a następnie (od 2003 r.) do Kompanii Węglowej. 1 lipca 2005 r. kopalnię połączono z Kopalnią Sośnicą, by po 10 latach rozdzielić ruchy i przekazać Makoszowy do Spółki Restrukturyzacji Kopalń S.A w Bytomiu.Opis z
ul. Makoszowska
więcej zdjęć (764)
Dawniej: Makoschauer Chaussee