starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 11 głos | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. małopolskie › powiat oświęcimski › Oświęcim › pl. Skarbka Jana, ks. › Centrum Żydowskie |
1941 , Pompa na Placu Skarbka w Oświęcimiu. W tle jedyna zachowana w Oświęcimiu synagoga
Skomentuj zdjęcie
Mania N
+1 głosów:1  To nie Rynek. To dawny Plac Szpitalny - dziś Skarbka. W tle jedyna zachowana w Oświęcimiu Synagoga 2014-07-03 11:32:29 (11 lat temu)
do Mania N: Podziękowania za sprostowanie. 2014-07-03 11:37:15 (11 lat temu)
do ZPKSoft: Dołączam do podziękowań. 2014-07-03 12:42:28 (11 lat temu)
|
|
Na stronie od 2010 luty
16 lat 3 miesiące 9 dni |
14 pobrań 3719 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
synagogi
|
Centrum Żydowskie
więcej zdjęć (2)
Centrum Żydowskie w Oświęcimiu - pozarządowa instytucja kulturalna istniejąca od roku 2000 w Oświęcimiu, ukazująca spuściznę oświęcimskich i generalnie zachodnio-małopolskich Żydów.
W ramach Centrum Żydowskiego działają: - Muzeum Żydowskie - Synagoga Chewra Lomdei Misznajot - Centrum Edukacyjne.
Tworzenie Centrum
W 1995 r. w Nowym Jorku powstała Auschwitz Jewish Center Foundation, której celem było stworzenie żydowskiego centrum kulturalno-edukacyjnego w Oświęcimiu. Dla realizacji tego zadania powołano rok później w Polsce siostrzaną organizację Fundację Edukacyjne Centrum Żydowskie w Oświęcimiu. We wrześniu 2000 roku Centrum Żydowskie w Oświęcimiu zostało oficjalnie otwarte. Od września 2006 Centrum jest stowarzyszone z Muzeum Dziedzictwa Żydowskiego w Nowym Jorku.
Muzeum Żydowskie
Wystawa w Centrum Żydowskim prezentuje historię lokalnej społeczności żydowskiej, której początki sięgają pierwszej połowy XVI wieku. Ekspozycja składa się z fotografii, dokumentów, zabytkowych eksponatów. Wystawę uzupełnia film prezentujący wspomnienia byłych żydowskich mieszkańców miasta.
Synagoga
Information icon.svg Zobacz też: Synagoga Chewra Lomdei Misznajot w Oświęcimiu.
Synagoga Chewra Lomdei Misznajot, jest jedynym żydowskim domem modlitwy w Oświęcimiu, który nie został zniszczony przez Niemców. Jego budowę rozpoczęto ok. 1913 roku, a swoje funkcje spełniał on do roku 1939. Podczas wojny jego wnętrze zostało zniszczono, a budynek służył m.in. jako niemiecki magazyn amunicji. Dziś Synagoga Chewra Lomdei Misznajot nie posiada swojego Rabinrabina, ani zgromadzenia wiernych, lecz pozostaje jedynym żydowskim miejscem kultu religijnego w pobliżu byłego obozu KL Auschwitz, służąc doraźnie jako miejsce modlitwy, refleksji i pamięci.
Centrum Edukacyjne
Centrum oferuje programy edukacyjne dla zwiedzających, w tym wykłady, seminaria, spotkania i wydarzenia kulturalne. Umożliwia również zwiedzanie synagogi, wystawy, miasta i cmentarza żydowskiego z przewodnikami. Oferowane programy edukacyjne (m.in.: Moi Dawni Sąsiedzi, Po co nam tolerancja?) uczą mają za zadanie nie tylko naukę o przedwojennym życiu oświęcimskich Żydów, ale także uświadamianie i uwrażliwianie na niebezpieczeństwa płynące z ksenofobii, antysemityzmu oraz innych przejawów nietolerancji.
Centrum współpracuje z Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau, zarówno przy konstrukcji niektórych programów edukacyjnych, jak i przy wydawaniu comiesięcznego magazynu "Oś".
Ponadto w Centrum znajduje się biblioteka, posiadająca w swoich zbiorach ponad 1000 książek w języku polskim, angielskim, niemieckim i hebrajskim.
W ramach Centrum Żydowskiego działają: - Muzeum Żydowskie - Synagoga Chewra Lomdei Misznajot - Centrum Edukacyjne.
Tworzenie Centrum
W 1995 r. w Nowym Jorku powstała Auschwitz Jewish Center Foundation, której celem było stworzenie żydowskiego centrum kulturalno-edukacyjnego w Oświęcimiu. Dla realizacji tego zadania powołano rok później w Polsce siostrzaną organizację Fundację Edukacyjne Centrum Żydowskie w Oświęcimiu. We wrześniu 2000 roku Centrum Żydowskie w Oświęcimiu zostało oficjalnie otwarte. Od września 2006 Centrum jest stowarzyszone z Muzeum Dziedzictwa Żydowskiego w Nowym Jorku.
Muzeum Żydowskie
Wystawa w Centrum Żydowskim prezentuje historię lokalnej społeczności żydowskiej, której początki sięgają pierwszej połowy XVI wieku. Ekspozycja składa się z fotografii, dokumentów, zabytkowych eksponatów. Wystawę uzupełnia film prezentujący wspomnienia byłych żydowskich mieszkańców miasta.
Synagoga
Information icon.svg Zobacz też: Synagoga Chewra Lomdei Misznajot w Oświęcimiu.
Synagoga Chewra Lomdei Misznajot, jest jedynym żydowskim domem modlitwy w Oświęcimiu, który nie został zniszczony przez Niemców. Jego budowę rozpoczęto ok. 1913 roku, a swoje funkcje spełniał on do roku 1939. Podczas wojny jego wnętrze zostało zniszczono, a budynek służył m.in. jako niemiecki magazyn amunicji. Dziś Synagoga Chewra Lomdei Misznajot nie posiada swojego Rabinrabina, ani zgromadzenia wiernych, lecz pozostaje jedynym żydowskim miejscem kultu religijnego w pobliżu byłego obozu KL Auschwitz, służąc doraźnie jako miejsce modlitwy, refleksji i pamięci.
Centrum Edukacyjne
Centrum oferuje programy edukacyjne dla zwiedzających, w tym wykłady, seminaria, spotkania i wydarzenia kulturalne. Umożliwia również zwiedzanie synagogi, wystawy, miasta i cmentarza żydowskiego z przewodnikami. Oferowane programy edukacyjne (m.in.: Moi Dawni Sąsiedzi, Po co nam tolerancja?) uczą mają za zadanie nie tylko naukę o przedwojennym życiu oświęcimskich Żydów, ale także uświadamianie i uwrażliwianie na niebezpieczeństwa płynące z ksenofobii, antysemityzmu oraz innych przejawów nietolerancji.
Centrum współpracuje z Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau, zarówno przy konstrukcji niektórych programów edukacyjnych, jak i przy wydawaniu comiesięcznego magazynu "Oś".
Ponadto w Centrum znajduje się biblioteka, posiadająca w swoich zbiorach ponad 1000 książek w języku polskim, angielskim, niemieckim i hebrajskim.
Synagoga Chewra Lomdei Misznajot
więcej zdjęć (9)
Zabytek: A-966/M
Historia
Koncepcje budowy synagogi narodziły się zapewne zaraz po zarejestrowaniu w 1893 roku bractwa Chewra Lomdei Misznajot. Pierwotnie członkowie tego stowarzyszenia modlili się w synagodze chasydów z Chrzanowa. W 1912 roku bractwo odkupiło posesję położoną przy placu Szpitalnym od małżeństwa Józefa i Gizeli Glassów. Już w 1913 roku rozpoczęto starania mające na celu budowę synagogi oraz siedziby stowarzyszenia.
Synagoga funkcjonowała już od co najmniej września 1918 roku do czasu wkroczenia wojsk niemieckich do Oświęcimia w 1939 roku. W jednym z pomieszczeń synagogi urządzono salę do studiowania Talmudu.
Podczas II wojny światowej, Niemcy zdewastowali wnętrze synagogi i urządzili w niej magazyn amunicji. Po wkroczeniu do Oświęcimia wojsk sowieckich synagoga powróciła do swojej oryginalnej funkcji i służyła małej, lokalnej społeczności żydowskiej. Jednak do 1955 roku prawie wszyscy Żydzi oświęcimscy wyjechali z miasta, a bożnica pozostała opuszczona. Wówczas prawdopodobnie zostało wywiezione całe wyposażenie wnętrza. W 1977 roku budynek synagogi został przejęty przez Skarb Państwa i od tego czasu znajdowała się w nim m.in. hurtownia dywanów (1992–1997).
W marcu 1998 roku na mocy ustawy z 1997 roku o restytucji mienia żydowskiego, synagoga jako pierwszy obiekt żydowskiego kultu religijnego został zwrócony Gminie Wyznaniowej Żydowskiej w Bielsku-Białej i następnie w czerwcu 1998 roku przekazany Auschwitz Jewish Center Foundation. Dzięki fundacji od 8 listopada 1999 roku w budynku przeprowadzono gruntowny remont, który zakończył się 26 lipca 2000 roku. Dzięki niemu bożnica odzyskała swój dawny oryginalny wygląd[2][3].
12 września 2000 roku nastąpiło uroczyste otwarcie synagogi dla celów religijnych oraz edukacyjnych[3], wprowadzenie zwojów Tory, przekazanej przez gminę żydowską w Great Neck oraz przybicie mezuzy. W dawnym babińcu otworzono ekspozycję muzealną poświęconą Żydom oświęcimskim. W sąsiednim budynku bezpośrednio połączonym z bożnicą znajduje Muzeum Żydowskie, od września 2006 roku stowarzyszone z Muzeum Dziedzictwa Żydowskiego w Nowym Jorku.
Koncepcje budowy synagogi narodziły się zapewne zaraz po zarejestrowaniu w 1893 roku bractwa Chewra Lomdei Misznajot. Pierwotnie członkowie tego stowarzyszenia modlili się w synagodze chasydów z Chrzanowa. W 1912 roku bractwo odkupiło posesję położoną przy placu Szpitalnym od małżeństwa Józefa i Gizeli Glassów. Już w 1913 roku rozpoczęto starania mające na celu budowę synagogi oraz siedziby stowarzyszenia.
Synagoga funkcjonowała już od co najmniej września 1918 roku do czasu wkroczenia wojsk niemieckich do Oświęcimia w 1939 roku. W jednym z pomieszczeń synagogi urządzono salę do studiowania Talmudu.
Podczas II wojny światowej, Niemcy zdewastowali wnętrze synagogi i urządzili w niej magazyn amunicji. Po wkroczeniu do Oświęcimia wojsk sowieckich synagoga powróciła do swojej oryginalnej funkcji i służyła małej, lokalnej społeczności żydowskiej. Jednak do 1955 roku prawie wszyscy Żydzi oświęcimscy wyjechali z miasta, a bożnica pozostała opuszczona. Wówczas prawdopodobnie zostało wywiezione całe wyposażenie wnętrza. W 1977 roku budynek synagogi został przejęty przez Skarb Państwa i od tego czasu znajdowała się w nim m.in. hurtownia dywanów (1992–1997).
W marcu 1998 roku na mocy ustawy z 1997 roku o restytucji mienia żydowskiego, synagoga jako pierwszy obiekt żydowskiego kultu religijnego został zwrócony Gminie Wyznaniowej Żydowskiej w Bielsku-Białej i następnie w czerwcu 1998 roku przekazany Auschwitz Jewish Center Foundation. Dzięki fundacji od 8 listopada 1999 roku w budynku przeprowadzono gruntowny remont, który zakończył się 26 lipca 2000 roku. Dzięki niemu bożnica odzyskała swój dawny oryginalny wygląd[2][3].
12 września 2000 roku nastąpiło uroczyste otwarcie synagogi dla celów religijnych oraz edukacyjnych[3], wprowadzenie zwojów Tory, przekazanej przez gminę żydowską w Great Neck oraz przybicie mezuzy. W dawnym babińcu otworzono ekspozycję muzealną poświęconą Żydom oświęcimskim. W sąsiednim budynku bezpośrednio połączonym z bożnicą znajduje Muzeum Żydowskie, od września 2006 roku stowarzyszone z Muzeum Dziedzictwa Żydowskiego w Nowym Jorku.
pl. Skarbka Jana, ks.
więcej zdjęć (17)
Dawniej: Pl. Szpitalny, Brunnen Platz
Nazwa placu zmieniała się na przestrzeni lat. W okresie przedwojennym był to Plac Szpitalny, w okresie okupacji Brunnen Platz, by ostatecznie w roku 1992 zyskać nazwę patrona w osobie księdza Jana Skarbka. W roku 1941 plac ten był jednym z dwóch miejsc przymusowej koncentracji Żydów przed wysiedleniem do gett w Będzinie, Chrzanowie i Sosnowcu