Wybudowany na początku XIX wieku dworek przy ul. Konarskiego należy do nielicznych już tzw. dworków podmiejskich. Położony był na przedmieściu Tarnowa, we wsi Zabłocie rozciągającej się po obu stronach potoku Wątok. W 1808 roku część wschodnia tego przedmieścia została zakupiona przez Sanguszków. Najstarsza historia dworku nie jest znana. Przed 1867 rokiem nieruchomość ta należała do Antoniego Kopaczyńskiego, a w 1883 roku drogą spadku przeszła na własność Jadwigi i Stefanii Nideckich oraz Józefy z Nideckich Georgeon. W 1923 roku od Nideckich dworek nabyli Józef i Helena Czajkowie oraz Jan Sworzeń, od którego w 1933 roku Helena czajka odkupiła jego część. W połowie lat 70. XX wieku właścicielami dworu była nadal rodzina Czajków, która odsprzedała go skarbowi państwa.
2009-04-10 15:41:30
Dworek ma charakter klasycystyczny. Jest budowlą murowaną z cegły (pierwotnie drewnianą – ściany drewniane zachowane w narożniku południowo-wschodnim). Korpus główny budynku założony na planie prostokąta, parterowy, dwutraktowy. Od strony północnej nowsza przybudówka o układzie wnętrz amfiladowym.

Na osi fasady frontowej niewielki portyk wsparty na czterech doryckich kolumienkach dźwigających niewielki trójkątny szczyt. Elewacje tynkowane gładko, pozbawione dekoracji architektonicznej. Dach czterospadowy, kryty gontem. W połaci południowej dwie niewielkie powieki z otworami wentylacyjnymi. Poddasze dostępne schodami drabiniastymi z jednego z pomieszczeń w trakcie tylnym. Od strony północnej, za głównym budynkiem znajduje się niewielki dziedziniec ujęty skrzydłem przybudówki oraz murowanym ogrodzeniem z bramą wjazdową od strony zachodniej.

Obecnie w dworku Nideckich mieści się tarnowska delegatura Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Krakowie.
Wpis do rejestru zabytków: A-244 z 25.08.1980

źrodło :