starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 12 głosy | średnia głosów: 5.61

Polska Szlak Orlich Gniazd Zamek w Mirowie

14 lipca 2013 , Zamek w Mirów - odbudowa.

Skomentuj zdjęcie
Neo[EZN]
+1 głosów:1
Faktycznie coś się tu dzieje? Bo ogrodzenie jest od dawna... a kiedy tu byłem - rok temu - to nic się na budowie nie działo.
2013-07-26 21:22:23 (12 lat temu)
McGregor
+1 głosów:1
Są rusztowania, dobudowano widoczne na zdjęciu mury, to te ciemniejsze.
2013-07-27 13:58:34 (12 lat temu)
Andrzej G
+1 głosów:1
do McGregor: Czyżby koniec bojów z konserwatorem zabytków?
2013-07-27 22:03:00 (12 lat temu)
Arkadiusz K. (Arro)
+1 głosów:1
do Andrzej G: Chyba żartujesz. ;)
2013-07-27 22:07:20 (12 lat temu)
McGregor
Na stronie od 2012 październik
13 lat 7 miesięcy 3 dni
Dodane: 26 lipca 2013, godz. 17:31:42
Autor: McGregor ... więcej (73)
Rozmiar: 1024px x 706px
Aparat: E-620           
1 / 200sƒ / 7.1ISO 20011mm
2 pobrania
2131 odsłon
5.61 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia McGregor
Obiekty widoczne na zdjęciu
Zamek w Mirowie
więcej zdjęć (224)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: XIV w.
Zabytek: 115/78 z 1.03.1978
Zamek Mirów został zbudowany za czasów Kazimierza Wielkiego około połowy XIV wieku, choć przypuszcza się, że już wcześniej istniały w tym miejscu drewniano-ziemne zabudowania. Początkowo warownię tworzyła kamienna strażnica podległa pod pobliski Zamek Bobolice, która wraz z nim wchodziła w skład systemu obronnego znanego dziś jako „Orle Gniazda”.
Strażnicę bardzo szybko rozbudowano do rozmiarów zamku. Warownia została nadana jako lenno Władysławowi Opolczykowi przez Ludwika Węgierskiego, jednak za prowadzenie wrogiej Polsce polityki Władysław Jagiełło odebrał ją. Pod koniec XIV wieku Zamek Mirów stał się własnością Krystyna z Koziegłów, z czasem przechodząc w ręce kolejnych rycerskich rodów.W 1442 roku dobra mirowskie nabył Piotr z Bnina i zapoczątkował rozbudowę zamku. Kontynuowali ją następni właściciele Myszkowscy herbu Jastrzębiec, którzy przenieśli tu swoją siedzibę rodową mianując się „Margrabiami na Mirowie” (Marchio de Mirow). Za ich czasu zamek podwyższono oraz zbudowano wieżę mieszkalną. Jednakże ograniczone możliwości rozbudowy spowodowały, że Myszkowscy przenieśli się do nowej, wygodniejszej siedziby. Zamek przeszedł w ręce Piotra Korycińskiego, a następnie rodziny Męcińskich.
Zamek Mirów mocno ucierpiał podczas „potopu szwedzkiego” kiedy zniszczono znaczną część murów. Mimo podjętych przez właścicieli prac remontowych powoli popadał w ruinę i ostatecznie został opuszczony w roku 1787. Warownia stała się źródłem kamiennego budulca dla okolicznych mieszkańców, co przyspieszyło jej spustoszenie.
W 2006 roku rodzina Laseckich – obecnych właścicieli Zamku Mirów - rozpoczęła prace zabezpieczające mające na celu ratowanie tego cennego zabytku. Na zlecenie przedstawicieli rodziny: senatora Jarosława W. Laseckiego i jego brata Dariusza Laseckiego rozpoczęto szereg badań, na podstawie których opracowywany jest najbardziej optymalny sposób zabezpieczenia mirowskich ruin. Prace odbywają się pod nadzorem najlepszych w Polsce specjalistów.
Obecnie nie jest możliwe zwiedzanie wnętrza zamku, który ze względu na zagrożenie jakie stwarza dla turystów musiał zostać ogrodzony. Docelowo Zamek Mirów zostanie udostępniony dla ruchu turystycznego, planowana jest również częściowa rekonstrukcja zawalonych ścian. W zabezpieczonych i zaadoptowanych pomieszczeniach znajdzie się centrum obsługi turystycznej oraz muzeum.
Szlak Orlich Gniazd
więcej zdjęć (3)
Szlak Orlich Gniazd – szlak turystyczny w Polsce, przebiegający przez województwa małopolskie i śląskie. Szlak łączy Kraków z Częstochową poprzez większość Orlich Gniazd, jurajskich zamków i warowni wybudowanych na skałach dochodzących do 30 metrów. Szlak oznaczony jest kolorem czerwonym. Ma długość 163,9 km. Podobną trasą biegnie Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd.
Wytyczenie szlaku, wiodącego przez najwyższe wzniesienia Jury, zaproponował w 1927 r. w czasopiśmie „Ziemia” Stanisław Leszczycki. W 1930 r. wyznaczono szlak koloru czerwonego biegnący z Krakowa łukiem w jego północno-zachodnich okolicach, poprzez Płaskowyż Ojcowski i Garb Tenczyński, a następnie powracający do Krakowa. Szlak ten obfitował w wiele walorów krajobrazowych i krajoznawczych. Ponieważ nie był konserwowany i odnawiany, po pewnym czasie znaki przestały być widoczne.
Projekt nowego szlaku ogłosił w 1948 r. znany turysta i krajoznawca Kazimierz Sosnowski. Wyznaczenie szlaku nastąpiło dwa lata później, tj. w 1950 r., dzięki funduszom pozyskanym z Ministerstwa Komunikacji. Następnie trasa szlaku była wielokrotnie zmieniana i korygowana, aby poprowadzić turystów przez najatrakcyjniejsze krajobrazowo tereny Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej.

Tradycyjnie Szlak Orlich Gniazd biegnie w kierunku od Krakowa do Częstochowy i obejmuje zamki i ruiny zamków:
Korzkiew – zamek
Ojców – ruiny zamku królewskiego na Złotej Górze
Sułoszowa – zamek królewski w Pieskowej Skale
Rabsztyn – ruiny zamku
Bydlin – ruiny zamku
Smoleń – ruiny zamku
Pilica – ruiny zamku
Podzamcze – ruiny zamku Ogrodzieniec
Morsko – ruiny zamku Bąkowiec
Bobolice – zamek królewski
Mirów – ruiny zamku
Olsztyn – ruiny zamku królewskiego

Niektóre źródła na trasie szlaku umieszczają również:
Rudno – ruiny zamku Tenczyn
Babice – ruiny zamku biskupów krakowskich Lipowiec
Siewierz – ruiny zamku biskupów krakowskich
Będzin – zamek królewski
Kraków – Zamek Królewski na Wawelu