Obecny budynek kościoła parafialnego powstał w latach 1720-1722. Jest on zbudowany w stylu romańskim o okrągłych stylowych łukach. Na pozostałościach po spalonym w 1694 r. kościele dobudowano w tych latach prezbiterium i wysoką na 49 metrów wieżę główną, pod którą znajduje się główne wejście do kościoła. Ponadto kościół posiada dwa wejścia boczne z kruchtami , które znajdują się w połowie budynku. Po przeciwnej stronie kościoła, nad prezbiterium wybudowano także wieżyczkę. Liczne pożary, które bezustannie trawiły kościół prowadziły do ciągłego jej odnawiania. Nasadzona na nią ośmiokątna kolumna pochodzi z 1722 roku. Wysoka nakładka wieży była wyższa niż obecna. Została jednak strącona przez wiatr i zastąpiona daszkiem. W 1875 roku duża wieża została pokryta blachą, a złotą gałkę utwierdził na niej Leopold Wemer z Kietrza. W roku 1926 krzyże i gałki zostały na nowo pozłocone.

Ponadto nad sklepieniami znajdują się także mniejsze wieżyczki. Długość kościoła od portalu głównego do ołtarza we wnętrzu wynosi 45,5 metra, natomiast szerokość wynosi 17,5 metra. Podłoga została wyłożona blisko 2000 płyt kamiennych. Dach na początku pokryty był gontem, a w 1845 roku dachówką ceramiczną.. Na początku XX wieku przeprowadzono renowację kościoła, natomiast w latach dziewięćdziesiątych dach został pokryty miedzią. Kościół posiada instalację przeciw burzową, zainstalowaną pod koniec XIX wieku po uderzeniu pioruna. Od roku 1795 na wieży znajduje się zegar. Początkowo posiadał on dwa cyferblaty od strony wschodniej i zachodniej i wykonany był przez Gottlebe Klose z Wrocławia. W roku 1869 Heinrich Keller przeniósł mechanizm pod dzwony. Początek XX wieku to czas, gdy na wieży umieszczono nowy zegar z 4 cyferblatami, które do dziś dnia wskazują mieszkańcom czas.