|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
1974 , Kadry z filmu "Koniec wakacji". Polecam ten film wszystkim miłośnikom śląskich przemysłowych klimatów których jest MNÓSTWO. Rewelacja :) Kolej, kopalnie, hałdy, typowe śląskie familioki - wszystko to znajdziecie w tym filmie.Skomentuj zdjęcie
|
23 pobrań 19986 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Neo[EZN] Obiekty widoczne na zdjęciu
Huta "Szopienice" więcej zdjęć (65) Architekci: Georg Zillmann, Emil Zillmann Dawniej: Huta cynku Uthemanna Zabytek: A/1227/78 z 30.07.1978 Huta Metali Nieżelaznych Szopienice Spółka Akcyjna − huta istniejąca od 1834 w katowickiej dzielnicy Szopienice. Jest największym w Polsce producentem wyrobów walcowanych z miedzi i mosiądzu - taśm, blach, krążków oraz rurek cienkościennych. Jej początki sięgają 1834 roku, kiedy to firma Bergwerksgesellschaft Georg von Giesches Erben uruchomiła w Szopienicach hutę cynku "Wilhelmina". Po rozbudowie, na początku XX wieku huta stała się największym na Śląsku producentem metali nieżelaznych i największym ośrodkiem produkcji kadmu na świecie. Od 1972 w obrocie handlowym funkcjonuje jako Huta Metali Nieżelaznych "Szopienice". W 2000 huta działając dotąd jako przedsiębiorstwo państwowe została skomercjalizowana, a nowo powstała spółka akcyjna stała się częścią grupy kapitałowej Impexmetal SA, zaś w 2005 weszła w struktury grupy kapitałowej Boryszew SA. 26 września 2008 Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy w Warszawie uchwałą zdecydowało, o tym, że Huta Metali Nieżelaznych "Szopienice" Spółka Akcyjna zostanie rozwiązana i rozpocznie się proces jej likwidacji. W listopadzie 2008 sąd wstrzymał likwidację spółki na wniosek Skarbu Państwa. 13 listopada 2011 częściowo spłonął zabytkowy budynek dawnej dyrekcji huty "Uthemann" (cechownia) przy ul. ks. Woźniaka[ Obszerna informacja na temat zakładu : Zakłady Górniczo-Hutnicze "Orzeł Biały" S.A. więcej zdjęć (78) Zbudowano: 1858 Dawniej: Deutsch Bleischarley Grube , Zakłady Górnicze im. Juliana Marchlewskiego Archiwalny film "Przemysł polski na Śląsku 1934-1936" />Powstanie firmy jest historycznie związane z lokalizacją jednego z najstarszych i najintensywniej eksploatowanych zagłębi górniczych na terenie Polski, szczególnie bogatego w rudy cynku, ołowiu i srebra. Początki eksploatacji górniczej sięgają w tym rejonie XII wieku, natomiast intensywna eksploatacja rud metali rozpoczęła się w 1848 roku i zwiększyła po II wojnie światowej. W 1858r., na terenie dzisiejszych Piekar Śląskich uruchomiono kopalnię rudy cynku "Szarlej Biały" – nazwa ta funkcjonowała do 1934. Kopalnia stale się rozwijała i na początku XX w była jedną z najnowocześniejszych na Górnym Śląsku. Po pierwszej wojnie światowej zakład został gruntownie zmodernizowany i w celu zagospodarowania rosnącego wydobycia, w 1928 w ramach zakładu, uruchomione zostało hutnictwo cynku i ołowiu. Po II wojnie światowej zakłady górnicze już pod nową nazwą "Orzeł Biały" zostały skonsolidowane z okolicznymi kopalniami cynku i ołowiu. Jednocześnie, w związku z wyczerpywaniem się złóż następowało stopniowe zmniejszanie produkcji w działających wówczas przedsiębiorstwach państwowych. Wygaszanie działalności kopalń i hut rozpoczęło się w roku 1980. W 1981 zatrzymano ruch w hucie "Orzeł Biały", pozostawiając czynnym jedynie zakład ołowiu. W tym samym roku powstał oddział przerobu złomu akumulatorowego, co można uznać za moment początkowy dla działalności dzisiejszej spółki "Orzeł Biały", która jako niezależny podmiot zajmujący się recyclingiem akumulatorów została utworzona na bazie majątku i tradycji działających wcześniej, zlikwidowanych w latach 80. przedsiębiorstw. Przełomowym wydarzeniem w działalności Spółki było uruchomienie w 2002 rafinerii ołowiu, dzięki której spółka "Orzeł Biały" może produkować wysokiej jakości stopy. W latach 2007-2008 istotnie zmodernizowany został oddział hutniczy. Zakres modernizacji obejmował wymianę lub remont dotychczasowych pieców oraz zakup nowego dodatkowego pieca do wytopu ołowiu. W 2007 akcje Orła Białego zadebiutowały na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych, a w 2008 większościowy pakiet akcji nabył NEF Battery Holdings. W 2010 Londyńska Giełda Metali zarejestrowała markę ołowiu "Orzeł Biały S.A". pod nazwą "EAGLE 9997", która zapewnia możliwość handlu ołowiem bezpośrednio na giełdzie LME. W latach 2011-2014 zrealizowano tu największy w historii Spółki program inwestycyjny, w ramach którego z pomocą środków krajowych i unijnych wybudowano nowoczesny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy oraz zaawansowaną technologicznie linię do przerobu złomu akumulatorowego. Kopalnia Węgla Kamiennego "Matylda" więcej zdjęć (91) Zbudowano: 1823 Dawniej: Vereinigte Mathilde W 1823 właściciel dóbr Józef Poręmbski wykupił pole górnicze i nazwał je na cześć swojej żony Matyldy. W 1827 zawiązała się kopalnia "Matylda Wschód", a jej właścicielem został Karol Łazarz Henckel von Donnersmarck. W 1869 pogłębiono szyby kopalniane do 240 metrów. W latach 1860-64 uruchomiono kopalnię "Matylda Zachód". Schlesische A.G fur Bergbau und Zinkhuttenbetrireb (Śląskie kopalnie i Cynkownie Spółka Akcyjna) w 1875 roku zdecydowały o skonsolidowaniu następujących pól górniczych: Franz, Merkur, Quintoforo, Paris, König Saul, Mathilde i Mathilde Erweiterung i to z nich powstała kopalnia Matylda nazwana wówczas "Vereinigte Mathilde". Kopalnia w 1913 dała ponad 830 tysięcy ton węgla. W 1932 w wyniku pogorszenia się koniunktury na węgiel zakończono eksploatację w "Matyldzie Wschód" i przystąpiono do likwidacji zakładu. Wydobycie w kopalni spadło, więc 1 stycznia 1967 połączono ją z chropaczowską kopalnią "Śląsk" pod nazwą "Śląsk - Matylda". Ostatnia tona węgla wyjechała z kopalni 12 lutego 1977. Funkcjonowała ona 160 lat. Koniec Wakacji więcej zdjęć (6) ul. Woźniaka Karola, ks. mjr. więcej zdjęć (148) ul. Siemianowicka więcej zdjęć (246) Dawniej: Siemianowitzerstraße / Laurahütterstraße ul. Imieli Emanuela więcej zdjęć (327) Dawniej: Matyldy ul. Bożka Arki więcej zdjęć (10) |