starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 14 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście › wy. Gdańskie |
1938 , Wybrzeże Gdańskie. Widok w kierunku północnym.
Zdjęcie pochodzi z profilu "Warszawski modernizm" na FB.
Skomentuj zdjęcie
ZPKSoft
 Czego każe nam się strzec tabliczka w dolnym rogu ? 2013-08-23 21:48:31 (12 lat temu)
do ZPKSoft: Pociągu. 2013-08-23 21:50:05 (12 lat temu)
do PEŻ: Fakt, przeoczyłam tory :) 2013-08-23 21:51:40 (12 lat temu)
do PEŻ: No to nie w tę stronę jest skierowana ;) 2013-08-23 22:40:30 (12 lat temu)
Andrzej G
+3 głosów:3 do pawulon: Może już wtedy były osoby, którym wielką radość sprawia obracanie znaków drogowych, zwłaszcza tych na trasie z dyskoteki lub innego klubu. 2013-08-23 22:48:20 (12 lat temu)
† ML
+1 głosów:1 Tymi torami dowożono węgiel do elektrowni na Powiślu. Po wojnie również były takie tabliczki przy zejściach z Wisłostrady na widoczny bulwar. Na tym przy Steinkellera ktoś dopisał "seksualnego", co wzbudzało w nas małolatów niezdrowe sensacje. :-) 2013-08-23 23:34:19 (12 lat temu)
† ML
+1 głosów:1 Zdaje się, że na tym zdjęciu bulwar jest jeszcze w budowie. Po wojnie sięgał aż do ulicy Boleść i zakończony był podobnym zjazdem, jak na tym zdjęciu. W ścianie bulwaru był nie zabezpieczony wylot kanału ściekowego (wspaniałe uklejki w otoczeniu), który pozwalał nam eksplorować kanały pod Mostową i Freta. Po wojnie na bulwarze składowany był piasek wydobyty z Wisły i używany do odbudowy Starówki. Na zdjęciu widoczny jest nowoczesny budynek przy ulicy Steinkellera, zburzony nie wiadomo przez kogo. 2013-08-23 23:48:17 (12 lat temu)
† ML
+1 głosów:1 do Andrzej G: Tabliczka, zdaje się, była dwustronna. A ci współcześni osiłkowie, co to demonstrują swoją siłę, nie działają tylko w rejonie dyskotek. To rzeczywisty problem na wsiowych drogach. Wiem coś o tym. 2013-08-23 23:52:37 (12 lat temu)
do † ML: Problem ma oczywiście szerszy aspekt, już nie tylko rejonu dyskotek i 'wsiowych dróg', w miastach też tak niestety jest. Zaczyna się od "niewinnego" obracania znaków, a kończy na ich wyrywaniu i wyrzucaniu. Potem do tragedii już nieraz tylko krok. 2013-08-24 00:14:40 (12 lat temu)
|
|
Na stronie od 2012 kwiecień
14 lat 1 miesiąc 16 dni |
18 pobrań 2808 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia PEŻ
Obiekty widoczne na zdjęciu
wy. Gdańskie
więcej zdjęć (1154)
Ulica Wybrzeże Gdańskie biegnie wzdłuż rzeki Wisły, łączy al."Solidarności" z ul.Słomińskiego.
Wybrzeże Gdańskie to obecnie jedna z głównych arterii komunikacyjnych Warszawy, biegnąca z południa na północ. Powstała w starym korycie Wisły po odsunięciu się rzeki na wschód. Tereny w okolicach obecnej ulicy Bugaj były miejscem, gdzie toczyło się intensywnie życie gospodarcze miasta. Jeszcze w XIX wieku istniały tutaj spichlerze oraz baseny portowe umożliwiające przeładunek zboża, drewna oraz materiałów budowlanych (głównie piasku). W 1865 r., na Podzamczu ulokowano wojsko carskie, które miało dbać o "porządek" w mieście po powstaniu styczniowym. Wtedy wybudowano baraki dla kozaków, a Arkady Kubickiego przekształcono w pomieszczenia stajenne. Po uzyskaniu niepodległości przez Polskę, w 1918 r., w miejscu siedziby kozaków wybudowano koszary Oddziału Zamkowego Prezydenta RP, podlegające Kancelarii Wojskowej Prezydenta RP. Do 1918 roku, odcinek drogi przy moście Kierbedzia nazywano ulicą Nadbrzeżną a przy moście kolejowym, nieopodal cytadeli, Brzegową. W 1919 roku oba odcinki połączono w jedną ulicę, którą nazwano Wybrzeże Gdańskie. W 1920 roku umocniono brzegi rzeki, tak by można było bezpiecznie cumować statki wycieczkowe i barki towarowe. Około 1928 roku, nad samym brzegiem Wisły, wybudowano linię kolejową, która zaopatrywała w węgiel elektrownię Powiśle (linia ta istniała jeszcze w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku). W latach 1935 - 1939 ówczesny Prezydent Warszawy, Stefan Stażyński, zlecił wykonanie umocnionego bulwaru na odcinku od mostu Kierbedzia do mostu kolejowego. Do rozpoczęcia drugiej wojny światowej wykonano kilkusetmetrowy odcinek bulwaru, do którego cumowały statki wycieczkowe pływające do Młocin. Część murów oporowych nabrzeża została wykonana z kamienia, pozyskanego z rozebranego w 1926 roku Soboru św. Aleksandra Newskiego (stał na środku Placu Piłsudskiego). Tablica pamiątkowa, mówiąca o rozpoczęciu prac porządkujących koryto Wisły na tym odcinku przetrwała czas wojny i można ją zobaczyć przy schodach nieopodal obecnego mostu Śląsko - Dąbrowskiego. Po drugiej wojnie światowej, w miejscu dawnej ulicy powstała szeroka, dwujezdniowa droga umożliwiająca szybką komunikację pomiędzy centrum Warszawy a trasą wylotową w kierunku Gdańska.
Źródło:
Wybrzeże Gdańskie to obecnie jedna z głównych arterii komunikacyjnych Warszawy, biegnąca z południa na północ. Powstała w starym korycie Wisły po odsunięciu się rzeki na wschód. Tereny w okolicach obecnej ulicy Bugaj były miejscem, gdzie toczyło się intensywnie życie gospodarcze miasta. Jeszcze w XIX wieku istniały tutaj spichlerze oraz baseny portowe umożliwiające przeładunek zboża, drewna oraz materiałów budowlanych (głównie piasku). W 1865 r., na Podzamczu ulokowano wojsko carskie, które miało dbać o "porządek" w mieście po powstaniu styczniowym. Wtedy wybudowano baraki dla kozaków, a Arkady Kubickiego przekształcono w pomieszczenia stajenne. Po uzyskaniu niepodległości przez Polskę, w 1918 r., w miejscu siedziby kozaków wybudowano koszary Oddziału Zamkowego Prezydenta RP, podlegające Kancelarii Wojskowej Prezydenta RP. Do 1918 roku, odcinek drogi przy moście Kierbedzia nazywano ulicą Nadbrzeżną a przy moście kolejowym, nieopodal cytadeli, Brzegową. W 1919 roku oba odcinki połączono w jedną ulicę, którą nazwano Wybrzeże Gdańskie. W 1920 roku umocniono brzegi rzeki, tak by można było bezpiecznie cumować statki wycieczkowe i barki towarowe. Około 1928 roku, nad samym brzegiem Wisły, wybudowano linię kolejową, która zaopatrywała w węgiel elektrownię Powiśle (linia ta istniała jeszcze w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku). W latach 1935 - 1939 ówczesny Prezydent Warszawy, Stefan Stażyński, zlecił wykonanie umocnionego bulwaru na odcinku od mostu Kierbedzia do mostu kolejowego. Do rozpoczęcia drugiej wojny światowej wykonano kilkusetmetrowy odcinek bulwaru, do którego cumowały statki wycieczkowe pływające do Młocin. Część murów oporowych nabrzeża została wykonana z kamienia, pozyskanego z rozebranego w 1926 roku Soboru św. Aleksandra Newskiego (stał na środku Placu Piłsudskiego). Tablica pamiątkowa, mówiąca o rozpoczęciu prac porządkujących koryto Wisły na tym odcinku przetrwała czas wojny i można ją zobaczyć przy schodach nieopodal obecnego mostu Śląsko - Dąbrowskiego. Po drugiej wojnie światowej, w miejscu dawnej ulicy powstała szeroka, dwujezdniowa droga umożliwiająca szybką komunikację pomiędzy centrum Warszawy a trasą wylotową w kierunku Gdańska.
Źródło:
bu. Karskiego Jana
więcej zdjęć (97)