Pierwszą celulozownię na Śląsku uruchomił w 1876r. hrabia Hugo I Henckel von Donnersmarck w Czarnej Hucie. Występujący wówczas na Śląsku niedobór surowców papierniczych pozwalał hrabiemu liczyć na wielu klientów i szybki zwrot poniesionych kosztów. Fabryka została zaprojektowana i wybudowana przez inż. Rosenhaina z Berlina, specjalizującego się w realizacji tego typu inwestycji.
W latach 80. XIX w. z powodu wzrostu liczby fabryk celulozy, pojawiły się poważne trudności ze sprzedażą produktu. Z tego powodu w 1892r. w Czarnej Hucie uruchomiono papiernię.
Papiernia pod Tarnowskimi Górami przez kilka następnych lat była bardzo intensywnie rozbudowywana.
Na początku XX wieku zakłady w Czarnej Hucie był jednym z większych kompleksów branży celulozowo-papierniczej na Śląsku. Jednak podstawy ich rozwoju oparte na taniej produkcji celulozy, stawały się coraz bardziej zagrożone; celulozownie starego typu (a do takich należała fabryka Donnersmarcków) były szczególnie uciążliwe dla środowiska. Należało ją zmodernizować, albo w dalszej perspektywie zamknąć.
W 1904r. Donnersmarckowie zdecydowali się wybudować nową fabrykę masy; wybór padł na Krapkowice. Odtąd w Czarnej Hucie nie inwestowano już większych środków, choć w dalszym ciągu zakłady odgrywały dla właścicieli istotną rolę.
W następnych latach inwestowali więcej środków w Krapkowicach, natomiast przestarzały kombinat w Czarnej Hucie zlikwidowano w 1920r. Na jego miejscu firma Metlis&Co. wybudowała zakłady chemiczne, które po przyłączeniu tych terenów do II RP nazywał sie - ''Hugohütte Zakłady Chemiczne, Spółka Akcyjna''.