starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 21 głos | średnia głosów: 6

Polska woj. lubelskie Lublin Stare Miasto Rynek Urząd Stanu Cywilnego

1963 , Na Starym Mieście w Lublinie.
Widok z Bramy Rybnej na Grodzką i Rynek. Po prawej dawny Trybunał Koronny.

Skomentuj zdjęcie
Wiesław Smyk
+1 głosów:1
Widok z Bramy Rybnej. Dopisałem.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: lit.
2013-09-03 09:39:20 (12 lat temu)
TW40
+1 głosów:1
do Wiesław Smyk: Dziękuję za przypisania!
2013-09-04 17:04:11 (12 lat temu)
Podmiana
2018-07-05 16:06:46 (7 lat temu)
do Desperado: !
2018-07-05 18:23:19 (7 lat temu)
TW40
Na stronie od 2009 grudzień
16 lat 6 miesięcy 1 dzień
Dodane: 2 września 2013, godz. 16:31:08
Aktualizacja: 5 lipca 2018, godz. 16:06:34
Źródło: Zbiory TW40
Autor: B. Malmurowicz ... więcej (199)
Rozmiar: 1750px x 1248px
19 pobrań
3860 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia TW40
Obiekty widoczne na zdjęciu
ratusze
Urząd Stanu Cywilnego
więcej zdjęć (69)
Architekt: Dominik Merlini
Atrakcja turystyczna
Dawniej: Trybunał Koronny
Zabytek: A/223 z 14.02.1967
Obecny budynek Trybunału Koronnego, wzniesiony na Rynku Starego Miasta w Lublinie, zastąpił dawny drewniany ratusz, spalony w 1389 roku. Początkowo nowo wybudowany budynek pełnił funkcję miejskiego ratusza, a od 1578 roku mieścił się tam Trybunał Koronny dla szlachty z Małopolski.

Gotycki budynek dawnego ratusza wzniesiono w XIV wieku i była to budowla drewniana, z dwiema wieżami oraz zewnętrznymi schodami. Ówczesny ratusz spłonął w pożarze Lublina w 1389 roku, a kolejny, większy i murowany budynek wystawiono w tym miejscu również w stylu gotyckim. W pierwszej połowie XVI wieku podczas przebudowy budynku nadano mu wygląd renesansowy. Między innymi zwieńczono go attyką oraz dobudowano schody zewnętrzne wiodące na pierwsze piętro.

Po kolejnym pożarze Lublina w 1575 roku budynek został odbudowany w stylu renesansowym i miał nawiązywać do ratuszów w Sandomierzu i Tarnowie. W latach 80. XVII wieku nastąpiła kolejna, tym razem barokowa przebudowa staromiejskiego gmachu. Zostało nadbudowane drugie piętro oraz przebudowana wieża, a o barokowym wyglądzie obiektu świadczy obraz Pożar miasta Lublina z 1719 roku, znajdujący się obecnie w kościele oo. Dominikanów.

W latach 1781-1787, gmach Trybunału został przebudowany do współczesnego wyglądu według projektu Dominika Merliniego, to jest nadwornego architekta Stanisława Augusta Poniatowskiego. Nadano mu wówczas klasycystyczny wygląd, budynek został rozbudowany i niemal dwukrotnie poszerzony. Wykończono także drugie piętro z przeznaczeniem dla sądów ziemskich, natomiast pozostałe wnętrza pozostawiono bez zmian. Całość zewnętrznych ścian Trybunału zdobią klasycystyczne pilastry, w tympanonie umieszczono relief przedstawiający symbol sprawiedliwości.

Charakterystyczna płaskorzeźba znajduje się na górze elewacji zewnętrznej. W tarczy, która znajduje się po środku tej płaskorzeźby są przedstawione dwa herby. Jednym z nich jest Orzeł będący symbolem Polski, drugim jest Pogoń - symbol Litwy. Nad herbem jest korona królów Polski zwieńczona krzyżem. Po obu zaś stronach herbu znajdują się postacie siedzących kobiet. Jedna z nich w ręku trzyma miecz, a druga wagę - symbole sprawiedliwości. U nóg jednej z nich leży lew. W 1977 roku płaskorzeźba została zrekonstruowana.

W Trybunale w czasach Stanisława Augusta mieściła się pracownia artystyczna królewskiego malarza Marcello Bacciarellego, czyli tzw. Bacciarellówka. Były nawet plany, aby urządzić tam pierwszą w Polsce akademię sztuk pięknych.

Pośród licznych obrazów zgromadzonych obecnie w gmachu Trybunału znajduje się między innymi portret króla Stefana Batorego oraz portret Stanisława Małachowskiego - marszałka Sejmu Czteroletniego.

Obecnie w budynku dawnego Trybunału Koronnego mieści się Pałac Ślubów, a w podziemiach – dawnej piwnicy-winiarni i więzieniu – Lubelska Trasa Podziemna. Odbywają się tu również imprezy kulturalne, m.in. koncerty muzyczne, a część pomieszczeń zajmuje Muzeum Historii Ratusza i Trybunału Koronnego.

Wikipedia
Brama Rybna
więcej zdjęć (39)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: XV wiek
Zabytek: -
Brama Rybna nie stanowiła systemu obronnego miasta, lecz została nadbudowana w taki sposób, aby zamknąć swą arkadą ulicę Rybną, wiodącą do placu, na którym odbywał się ożywiony handel rybami. Brama należała do właścicieli kamienic Rynek 5 i Grodzka 2, z którymi sąsiaduje, a właściwie je łączy. Pochodzącą z połowy XV wieku bramę, przebudowano w renesansie, lecz mimo to miała niejednolity charakter, dostosowując się do obu kamienic. Zburzona, została ponownie zrekonstruowana w 1945 roku.
Opracowano na podstawie: mar (fotopolska) i www.misteria.pl
Rynek
więcej zdjęć (526)
Rynek został wytyczony po nadaniu Lublinowi prawa miejskiego. Został założony na planie zbliżonym do kwadratu o wymiarach 62x72 m. Nieregularny kształt Rynku wynika z założenia placu na łuku dawnych wałów, dlatego zachodnia pierzeja jest wklęsła, a wschodnia (przylegająca do dawnych wałów) wypukła. Początkowo ze wszystkich naroży Rynku wybiegały po dwie ulice. Wraz z upływem czasu i licznymi przekształceniami zabudowy Rynku część ulic została zabudowana. Od samego początku Rynek służył celom handlowym. Środek placu wypełnia gmach Trybunału Koronnego powstały w miejscu ratusza. Więcej historii Rynku: .
Źródło: Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN\\\" - www.teatrnn.pl/leksykon ( ). Opis obiektu umieszczono za zgodą Ośrodka.
ul. Grodzka
więcej zdjęć (400)
Nazwa ulicy pochodzi od grodu na Zamku, do którego prowadzi. Ulica od pierwszej połowy XVI wieku do dziś funkcjonuje pod nazwą Grodzka. Niegdyś funkcjonowała pod nazwą łacińską (Platea Castrensis).
Ulica Grodzka jest jedną z najbardziej oryginalnie zachowanych ulic Lublina. Zarówno jej przebieg, jak i nazwa nie zmieniły się od czasów średniowiecza. W połowie swej długości ulica otwiera się na plac Po Farze, w przedłużeniu zaś w kierunku Śródmieścia wybiega na Rynek i ul. Bramową zamkniętą Bramą Krakowską. Zachowana w autentycznej formie szerokość ulicy w stosunku do innych, była dyktowana jej pierwotną funkcją (dawny szlak handlowy). Ulica została wybrukowana pod koniec XVIII wieku z polecenia Komisji Dobrego Porządku.
Gawarecki H., Gawdzik C., Ulicami Lublina, Lublin 1976.